سیئه: تفاوت میان نسخه‌ها

*'''سَیّئه''' از ریشه "سوء" به معنای [[بدی]] و چیزی که [[انسان]] را ناراحت کند. هر کار [[ناپسند]] و [[گناه]] را سیّئه می‌گویند، در مقابل حسنه که به کارهای خیر و خوب گفته می‌شود. جمع آن "سیّئات" است. در [[قرآن]]، هم به معنای کار [[زشت]] و [[گناه]] به کار رفته که موجب [[کیفر]] است، هم حادثه‌های ناخوشایند و نامطلوب. [[قرآن]]، [[کیفر]] سیئه را یک برابر، امّا [[پاداش]] حسنه را ده برابر دانسته است و می‌فرماید: [[حسنات]] و [[کارهای نیک]]، [[سیئات]] و [[بدی‌ها]] را از بین می‌برد {{متن قرآن|إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ}}<ref>«بی‌گمان نیکی‌ها بدی‌ها را می‌زدایند» سوره هود، آیه ۱۱۴.</ref>. [[انسان]] با [[تقوا]] می‌کوشد که از او سیئه های سر نزند و اگر [[مرتکب گناه]] شد، فوری از آن [[توبه]] کند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.