جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵
جز (جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} [[رده:' به '== پانویس == {{پانویس}} [[رده:') |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
حال در [[تشبیه]] [[امام]] {{ع}} به [[خورشید]] و [[امام غایب]] به [[خورشید پشت ابر]]، آن وجوهی از شباهت که در [[روایات]] به آن تصریح شده محل بحث و [[گفتگو]] نیست، ولی به جز آن چه تصریح شده، صرفاً میتوانیم صفت بارز [[خورشید]] را – همان منبع [[نور]] و گرمی و حیات است – به وجود [[مقدس]] [[امام]] {{ع}} نسبت بدهیم و [[حق]] نداری بدون ارائه [[دلیل]] و قرینه قطعی، خصوصیات دیگر [[خورشید]] را با ذوق و سلیقه شخصی برای آن [[حضرت]] اثبات کنیم. [[قیاس]] دوم که در ضمن [[تشبیه]] اول صورت گرفته، این است که گفتهاند: چون [[غیبت امام زمان]] {{ع}} دو مرحله صغری و کبری داشته است، پس [[ظهور]] ایشان هم باید چنین باشد. این [[قیاس]] هم با استفاده از [[تشبیه]] اول صورت گرفته است. چون دیدهاند طلوع [[خورشید]] هم مانند غروب آن تدریجی است و اتفاقاً [[غیبت امام]] {{ع}} دو مرحلهای بوده است، چنین نتیجه گرفتهاند که باید [[ظهور امام]] {{ع}} هم چنین باشد. چنین قیاسی بدون [[دلیل]] است، زیرا اگر [[غیبت امام]] {{ع}} دو مرحلهای بوده است، چه لزومی دارد که [[ظهور]] ایشان هم در دو مرحله واقع شود؟! تنها نقطه اتکای این [[قیاس]] همان [[تشبیه]] نخست است که اشکال و ایراد آن بیان شد. پس اصل این [[دعا]] – قائل شدن به [[ظهور]] صغری – بدون [[دلیل]] است و همین [[دلیل]] نداشتنش برای رد آن [[کفایت]] میکند. ما اگر بخواهیم [[اعتقادی]] را به [[دین]] نسبت بدهیم، باید [[دلیل]] معتبری از کتاب، [[سنت]] یا [[عقل]] فطری اقامه کنیم، و گرنه، چیزی را در [[دین]] داخل کردهایم که [[دلیل]] ندارد. این کار جایز نیست هر چند که به [[نیت]] خیر و به قصد ایجاد [[امید]] و [[انتظار فرج]] در [[مردم]] صورت بگیرد. | حال در [[تشبیه]] [[امام]] {{ع}} به [[خورشید]] و [[امام غایب]] به [[خورشید پشت ابر]]، آن وجوهی از شباهت که در [[روایات]] به آن تصریح شده محل بحث و [[گفتگو]] نیست، ولی به جز آن چه تصریح شده، صرفاً میتوانیم صفت بارز [[خورشید]] را – همان منبع [[نور]] و گرمی و حیات است – به وجود [[مقدس]] [[امام]] {{ع}} نسبت بدهیم و [[حق]] نداری بدون ارائه [[دلیل]] و قرینه قطعی، خصوصیات دیگر [[خورشید]] را با ذوق و سلیقه شخصی برای آن [[حضرت]] اثبات کنیم. [[قیاس]] دوم که در ضمن [[تشبیه]] اول صورت گرفته، این است که گفتهاند: چون [[غیبت امام زمان]] {{ع}} دو مرحله صغری و کبری داشته است، پس [[ظهور]] ایشان هم باید چنین باشد. این [[قیاس]] هم با استفاده از [[تشبیه]] اول صورت گرفته است. چون دیدهاند طلوع [[خورشید]] هم مانند غروب آن تدریجی است و اتفاقاً [[غیبت امام]] {{ع}} دو مرحلهای بوده است، چنین نتیجه گرفتهاند که باید [[ظهور امام]] {{ع}} هم چنین باشد. چنین قیاسی بدون [[دلیل]] است، زیرا اگر [[غیبت امام]] {{ع}} دو مرحلهای بوده است، چه لزومی دارد که [[ظهور]] ایشان هم در دو مرحله واقع شود؟! تنها نقطه اتکای این [[قیاس]] همان [[تشبیه]] نخست است که اشکال و ایراد آن بیان شد. پس اصل این [[دعا]] – قائل شدن به [[ظهور]] صغری – بدون [[دلیل]] است و همین [[دلیل]] نداشتنش برای رد آن [[کفایت]] میکند. ما اگر بخواهیم [[اعتقادی]] را به [[دین]] نسبت بدهیم، باید [[دلیل]] معتبری از کتاب، [[سنت]] یا [[عقل]] فطری اقامه کنیم، و گرنه، چیزی را در [[دین]] داخل کردهایم که [[دلیل]] ندارد. این کار جایز نیست هر چند که به [[نیت]] خیر و به قصد ایجاد [[امید]] و [[انتظار فرج]] در [[مردم]] صورت بگیرد. | ||
اما مشکل این نظریه فقط بیدلیل بودن آن نیست، بلکه [[ادله]] موجود درست عکس این معنا را میرسانند. آن [[ادله]] برای ایجاد [[امید]] و حال [[انتظار فرج]] در [[مردم]] بیشترین تأثیر را دارد و با وجود آنها نیازی به استفاده از مطالب نادرست در این خصوص نمیماند. ادلهای که این نظریه را رد میکنند، همان احادیثی است که ناگهانی و دفعی بودن امر [[ظهور]] را میرسانند. اگر قرار باشد این [[احادیث]] یک مدلول مسلم و قطعی داشته باشند، همین تدریجی نبودن [[ظهور امام]] {{ع}} میباشد. برای تکمیل و تأیید این بحث، به یک [[حدیث]] دیگر در همین موضوع استناد میکنیم. [[امام باقر]] {{ع}} فرمودند: {{متن حدیث|"یَظْهَرُ کَالشِّهَابِ الثَّاقِبِ فِی اللَّیْلَهًِْ الظَّلْمَاءِ"}}<ref>«([[امام عصر]] {{ع}}) هم چون سنگ آسمانی شکافنده در شب تاریک ظاهر میشوند. » بحار الانوار، ج ۲۴، ص ۷۸.</ref>. "ثاقب" در زبان [[عربی]] به معنای سوراخ کننده و شکافنده میباشد. "[[شهاب ثاقب]]" به سنگ آسمانیای گفته میشود که به طور ناگهانی [[تاریکی]] شب را میشکافد. صفت بارز و شاخص آن همین است که در [[تاریکی]] مطلق – که هیچ [[روشنایی]] در آن نیست – به صورت ناگهانی [[نور افشانی]] میکند. پس [[ظهور امام عصر]] {{ع}} هم که به [[شهاب ثاقب]] [[تشبیه]] شده است، به همین صورت خواهد بود. ایشان در [[تاریکی]] محض [[ظهور]] میکنند و به صورت دفعی و ناگهانی آشکار میشوند. این [[تشبیه]] به روشنی نظریههایی از قبیل "[[ظهور]] صغری" را رد میکند. اگر کسی به قصد ایجاد سوز [[انتظار فرج]] بخواهد خدمتی در [[حق]] دیگران انجام دهد، به جای طرح نظریههای بیدلیل، بهتر است آن چه را خود [[اهل بیت]] {{عم}} به این منظور فرمودهاند، به خوبی بیان و تشریح کند و لازم نیست سخنی بگوید که با مبانی صحیح دینی در تعارض باشد. | اما مشکل این نظریه فقط بیدلیل بودن آن نیست، بلکه [[ادله]] موجود درست عکس این معنا را میرسانند. آن [[ادله]] برای ایجاد [[امید]] و حال [[انتظار فرج]] در [[مردم]] بیشترین تأثیر را دارد و با وجود آنها نیازی به استفاده از مطالب نادرست در این خصوص نمیماند. ادلهای که این نظریه را رد میکنند، همان احادیثی است که ناگهانی و دفعی بودن امر [[ظهور]] را میرسانند. اگر قرار باشد این [[احادیث]] یک مدلول مسلم و قطعی داشته باشند، همین تدریجی نبودن [[ظهور امام]] {{ع}} میباشد. برای تکمیل و تأیید این بحث، به یک [[حدیث]] دیگر در همین موضوع استناد میکنیم. [[امام باقر]] {{ع}} فرمودند: {{متن حدیث|"یَظْهَرُ کَالشِّهَابِ الثَّاقِبِ فِی اللَّیْلَهًِْ الظَّلْمَاءِ"}}<ref>«([[امام عصر]] {{ع}}) هم چون سنگ آسمانی شکافنده در شب تاریک ظاهر میشوند.» بحار الانوار، ج ۲۴، ص ۷۸.</ref>. "ثاقب" در زبان [[عربی]] به معنای سوراخ کننده و شکافنده میباشد. "[[شهاب ثاقب]]" به سنگ آسمانیای گفته میشود که به طور ناگهانی [[تاریکی]] شب را میشکافد. صفت بارز و شاخص آن همین است که در [[تاریکی]] مطلق – که هیچ [[روشنایی]] در آن نیست – به صورت ناگهانی [[نور افشانی]] میکند. پس [[ظهور امام عصر]] {{ع}} هم که به [[شهاب ثاقب]] [[تشبیه]] شده است، به همین صورت خواهد بود. ایشان در [[تاریکی]] محض [[ظهور]] میکنند و به صورت دفعی و ناگهانی آشکار میشوند. این [[تشبیه]] به روشنی نظریههایی از قبیل "[[ظهور]] صغری" را رد میکند. اگر کسی به قصد ایجاد سوز [[انتظار فرج]] بخواهد خدمتی در [[حق]] دیگران انجام دهد، به جای طرح نظریههای بیدلیل، بهتر است آن چه را خود [[اهل بیت]] {{عم}} به این منظور فرمودهاند، به خوبی بیان و تشریح کند و لازم نیست سخنی بگوید که با مبانی صحیح دینی در تعارض باشد. | ||
علاوه بر همه اینها چون وقت [[ظهور حضرت مهدی]] {{ع}} همان طور که در فصل گذشته بیان شد – قابل [[بداء]] است، به فرض هم که چیزی تحت عنوان "[[ظهور]] صغری" تحقق پیدا کند، هیچ ضرورتی بر این که پس از آن، [[ظهور]] کامل انجام شود، وجود ندارد. این موضوع را همان نویسندهای که نظریه "[[ظهور]] صغری" را مطرح کرده، در انتهای سخنانش پذیرفته است. شاید این تجلیات و این [[علائم]] و این [[نور]] که از افق سر زده (خدای ناکرده) باز منتهی به [[تاریکی]] مطلق شود. زیرا اینها تمام تحت [[اراده الهی]] است و میدانیم که [[خدا]] دستش باز است و هر چه بخواهد میکند و کسی نمیتواند ایرادی داشته باشد و یا از او سؤالی بکند<ref>آیا ظهور نزدیک است ص ۱۴۲.</ref>. حال که چنین است، طرح این نظریه بدون [[دلیل]] چه فایده و اثر مثبتی میتواند داشته باشد؟<ref>[[سید محمد بنیهاشمی|بنیهاشمی، سید محمد]]، [[سلسله درسهای مهدویت ج۱۰ (کتاب)|انتظار فرج]]، ص ۲۰۱-۲۰۵.</ref>. | علاوه بر همه اینها چون وقت [[ظهور حضرت مهدی]] {{ع}} همان طور که در فصل گذشته بیان شد – قابل [[بداء]] است، به فرض هم که چیزی تحت عنوان "[[ظهور]] صغری" تحقق پیدا کند، هیچ ضرورتی بر این که پس از آن، [[ظهور]] کامل انجام شود، وجود ندارد. این موضوع را همان نویسندهای که نظریه "[[ظهور]] صغری" را مطرح کرده، در انتهای سخنانش پذیرفته است. شاید این تجلیات و این [[علائم]] و این [[نور]] که از افق سر زده (خدای ناکرده) باز منتهی به [[تاریکی]] مطلق شود. زیرا اینها تمام تحت [[اراده الهی]] است و میدانیم که [[خدا]] دستش باز است و هر چه بخواهد میکند و کسی نمیتواند ایرادی داشته باشد و یا از او سؤالی بکند<ref>آیا ظهور نزدیک است ص ۱۴۲.</ref>. حال که چنین است، طرح این نظریه بدون [[دلیل]] چه فایده و اثر مثبتی میتواند داشته باشد؟<ref>[[سید محمد بنیهاشمی|بنیهاشمی، سید محمد]]، [[سلسله درسهای مهدویت ج۱۰ (کتاب)|انتظار فرج]]، ص ۲۰۱-۲۰۵.</ref>. | ||
| خط ۲۲: | خط ۲۲: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:امام مهدی]] | [[رده:امام مهدی]] | ||
[[رده:ظهور صغری]] | [[رده:ظهور صغری]] | ||