فض: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۶ بایت حذف‌شده ،  ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲
جز
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[فض در قرآن]] - [[فض در حدیث]] - [[فض در فقه سیاسی]] | پرسش مرتبط  = فض (پرسش)}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[فض در قرآن]] - [[فض در حدیث]] - [[فض در فقه سیاسی]] | پرسش مرتبط  = فض (پرسش)}}


خط ۵: خط ۴:
اصل آن به معنای تفریق و تجزیه<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة،ج۴، ص۴۴۰.</ref> و شکسته شدن [[هیئت]] [[اجتماعی]] با [[تفرقه]]<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۹، ص۱۰۲.</ref>. در حالت اسنادی به استعاره به معنای پراکنده شدن [[قوم]] و [[جماعت]]<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۶۳۸.</ref> و متفرق شدن حلقه [[مردم]] بعد از [[اجتماع]]<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۷، ص۲۰۸.</ref>.  
اصل آن به معنای تفریق و تجزیه<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة،ج۴، ص۴۴۰.</ref> و شکسته شدن [[هیئت]] [[اجتماعی]] با [[تفرقه]]<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۹، ص۱۰۲.</ref>. در حالت اسنادی به استعاره به معنای پراکنده شدن [[قوم]] و [[جماعت]]<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۶۳۸.</ref> و متفرق شدن حلقه [[مردم]] بعد از [[اجتماع]]<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۷، ص۲۰۸.</ref>.  


{{متن قرآن|وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ}}<ref>« اگر درشتخویی سنگدل می‌بودی از دورت می‌پراکندند» سوره آل عمران، آیه ۱۵۹.</ref>.
{{متن قرآن|وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ}}<ref>«اگر درشتخویی سنگدل می‌بودی از دورت می‌پراکندند» سوره آل عمران، آیه ۱۵۹.</ref>.


در [[قرآن کریم]] به برخی [[علل]] و عوامل پراکنده ‌شدن مردم از اطراف [[پیامبر]]{{صل}} اشاره شده است که برخی از آنها به عنوان هشدار مطرح شده است. [[آیه شریفه]] {{متن قرآن|فَبِمَا رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ}}<ref>«پس با بخشایشی از (سوی) خداوند با آنان نرمخویی ورزیدی و اگر درشتخویی سنگدل می‌بودی از دورت می‌پراکندند» سوره آل عمران، آیه ۱۵۹.</ref> به این نکته اشاره دارد که [[درشت‌خویی]] و سختدلی باعث پراکنده شدن مردم از اطراف [[رهبران]] خواهد شد و [[پیامبر اکرم]]{{صل}} با [[نرم‌خویی]] و [[خوش خلقی]] که از آثار [[رحمت الهی]] بوده، موفق به جذب مردم و [[اصحاب]] شد و این [[خصلت]] موجب ایجاد رابطه مستحکم میان آن [[حضرت]] و [[امّت اسلامی]] گردید.
در [[قرآن کریم]] به برخی [[علل]] و عوامل پراکنده ‌شدن مردم از اطراف [[پیامبر]]{{صل}} اشاره شده است که برخی از آنها به عنوان هشدار مطرح شده است. [[آیه شریفه]] {{متن قرآن|فَبِمَا رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ}}<ref>«پس با بخشایشی از (سوی) خداوند با آنان نرمخویی ورزیدی و اگر درشتخویی سنگدل می‌بودی از دورت می‌پراکندند» سوره آل عمران، آیه ۱۵۹.</ref> به این نکته اشاره دارد که [[درشت‌خویی]] و سختدلی باعث پراکنده شدن مردم از اطراف [[رهبران]] خواهد شد و [[پیامبر اکرم]]{{صل}} با [[نرم‌خویی]] و [[خوش خلقی]] که از آثار [[رحمت الهی]] بوده، موفق به جذب مردم و [[اصحاب]] شد و این [[خصلت]] موجب ایجاد رابطه مستحکم میان آن [[حضرت]] و [[امّت اسلامی]] گردید.
۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش