مسلم بن عوسجه اسدی در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط

| موضوع مرتبط = مسلم بن عوسجه اسدی

==[[حمایت]] ابن عوسجه از [[مسلم بن عقیل]]==

==[[ملاقات]] جاسوس [[ابن زیاد]] با مسلم بن عوسجه==

مسلم بن عوسجه که [[گمان]] می‌‌کرد او از روی [[صداقت]] و [[صفا]] چنین می‌‌گوید به او اعتماد کرد و ضمن [[دعا]] و [[طلب]] خیر، معقل را نزد مسلم بن عقیل{{ع}} برد، او با حضرت بیعت کرد و آن [[مال]] را هم به حضرت تحویل داد<ref>ظاهرا ارتباط معقل با مخفیگاه مسلم بن عقیل بعد از وفات شریک در خانه هانی بن عروه است به دلیل آنکه ابن زیاد هیچ اطلاعی نداشت که مسلم بن عقیل در خانه هانی است و لذا به خانه هانی، به دیدن شریک رفت.</ref>. مسلم بن عقیل آن مال را به «[[ابو ثمامه صائدی]]»<ref>در نفس المهموم، ص۲۵۶، آورده که مسلم بن عوسجه مسئول اخذ اموال و خرید سلاح بوده است.</ref> که [[مسئول]] اخذ [[اموال]] و خرید [[سلاح]] بود تحویل داد.

==[[فرماندهی]] ابن عوسجه در محاصره [[قصر]] ابن زیاد==

«[[عبدالله بن حازم]]» که از طرف حضرت مسلم [[مأمور]] بررسی اوضاع دارالاماره بود، چون اوضاع را نابسامان و خطرناک دید، فوراً [[خدمت]] حضرت مسلم آمد و اوضاع را برای ایشان شرح داد. حضرت برای آنکه غافل‌گیر نشود، به ابن حازم [[دستور]] داد تا نیروهای [[ذخیره]] آماده شوند، در اندک زمانی، چهار هزار مرد مسلح آماده شدند. حضرت مسلم فرماندهی [[مذحج]] و [[اسد]] را به [[مسلم بن عوسجه]] داد و فرماندهی [[تمیم]] و [[همدان]] را به [[ابو ثمامه صائدی]] و کنده و [[ربیعه]] را به [[عبیدالله بن عمرو بن عزیز کندی]] و فرماندهی سایر گروه‌ها را به [[عباس بن جعده جلالی]] سپرد و فرماندهی کل نیروها را خود عهده دار شد. در مدت کوتاهی قصر دارالاماره ابن زیاد را محاصره کردند. شرایط به گونه‌ای شد که با یورشی، عبیدالله و یارانش نابود می‌‌شدند، اما افراد خود فروخته‌ای، مثل [[کثیر بن شهاب]] و [[محمد بن اشعث]] و [[شبث بن ربعی]] و [[شمر بن ذی الجوشن]] و برخی دیگر که در خفا با ابن زیاد سر وسرّی داشتند، [[مردم]] شهر را علیه مسلم و [[یاران]] او شوراندند. هنوز شب فرا نرسیده بود که [[ابن زیاد]] توانست نیروهای مسلم را پراکنده کند. به طوری که تعداد مأمومین [[نماز]] [[مغرب]] حضرت مسلم به بیش از بیست نفر نمی‌رسید و بعد از نماز هم یکه و تنها ماند و ناچار شد به [[خانه]] طوعه (و [[محمد بن کثیر]]) برود<ref>ر.ک: ارشاد مفید، ج۲، ص۵۱؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۳۶۵؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۵۴۰؛ البدایة والنهایة ابن کثیر، ج۸، ص۱۵۷ و ابصارالعین، ص۱۰۰.</ref>.

==[[پیوستن]] مسلم بن عوسجه به کاروان [[امام]]{{ع}}==

==اعلام وفاداری ابن عوسجه در [[شب عاشورا]]==

[[برادران]] امام و [[فرزندان]] و فرزندزادگان و بسیاری از [[جوانان]] اهل بیت برخاسته و اعلام [[وفاداری]] کردند و اولین آنان [[قمر]] [[بنی هاشم]] [[حضرت ابوالفضل]]{{ع}} بود، سپس جمعی از [[اصحاب]] و [[یاران]] برخاستند و با سخنان گرم و آتشین اعلام ماندن تا مرز [[شهادت]] کردند. از آن جمله [[مسلم بن عوسجه]] بود که برخاست و گفت: "آیا ما دست از تو برداریم در حالی که هیچ بهانه‌ای در ادای حقت در پیشگاه [[خدا]] که تو را تنها گذاریم، نداریم. هان، به [[خدا]] [[سوگند]]! تا این نیزه را در سینه آنها فرو نشکنم و تا قبضه این [[شمشیر]] در دست من است بر آنها [[حمله]] نکنم از تو جدا نمی‌شوم، و اگر [[سلاح]] [[جنگی]] نداشته باشم که با آنها بجنگم، سنگ برداشته و به طرف آنها پرتاب می‌کنم و به [[جنگ]] ادامه می‌دهم تا پیش پایت بمیرم!"<ref>{{عربی|"أَ نَحْنُ نُخَلِّي عَنْكَ وَ لَمَّا نُعْذَرْ إِلَى اَللَّهِ فِي أَدَاءِ حَقِّكَ! أَمَا وَ اَللَّهِ حَتَّى أَكْسِرَ فِي صُدُورِهِمْ رُمْحِي، وَ أَضْرِبَهُمْ بِسَيْفِي مَا ثَبَتَ قَائِمُهُ فِي يَدِي، وَ لاَ أُفَارِقُكَ، وَ لَوْ لَمْ يَكُنْ مَعِي سِلاَحٌ أُقَاتِلُهُمْ بِهِ لَقَذَفْتُهُمْ بِالْحِجَارَةِ دُونَكَ حَتَّى أَمُوتَ مَعَكَ"}}؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۱۹؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۵۵۹ و نفس المهموم، ص۲۲۰.</ref>؛

==خودسنجی==

علاقه‌مندان و [[عزاداران]] [[حسینی]] اگر می‌خواهند بدانند [[میزان]] [[ایمان]] و ارادتشان به [[امام حسین]]{{ع}} و [[خاندان پیامبر]]{{صل}} در چه حد و اندازه‌ای است، بایستی سخنان [[مسلم بن عوسجه]] و سایر [[یاران امام]]{{ع}} در شب و [[روز عاشورا]] را معیار قرار دهند و ببینند تا چقدر حاضرند در راه [[اسلام]] و [[تشیع]] فداککاری کنند و تنها به سینه زنی و [[گریه]] برخاندان [[عصمت]] و [[طهارت]]{{ع}} اکتفا ننمایند؛ اگرچه [[امام]] [[جعفر صادق]]{{ع}} به [[ریان بن شبیب]] فرمود: «ای پسر شبیب اگر بر حسین{{ع}} گریه کنی که اشک چشمت بر صورتت جاری شود خداوند تمام گناهان تو چه کوچک چه بزرگ، و چه کم یا زیاد باشد می‌بخشد، ای پسر شبیب اگر دوست داری خدار عزوجل را بدون گناه ملاقت کنی، به زیارت حسین{{ع}} برو...، ای پسر شبیب اگر دوست داری با ما و در درجات با ما بهشت باشی برای حزن ما محزون و برای خوشی ما خوشحال شو، و بر تو باد به ولایت با ما، پس اگر مردی ولایت سنگی را گزیند خداوند با همان سنگ او را محشور خواهد کرد»<ref>{{متن حدیث|يَا اِبْنَ شَبِيبٍ إِنْ بَكَيْتَ عَلَى اَلْحُسَيْنِ{{ع}} حَتَّى تَصِيرَ دُمُوعُكَ عَلَى خَدَّيْكَ غَفَرَ اَللَّهُ لَكَ كُلَّ ذَنْبٍ أَذْنَبْتَهُ صَغِيراً كَانَ أَوْ كَبِيراً قَلِيلاً كَانَ أَوْ كَثِيراً يَا اِبْنَ شَبِيبٍ إِنْ سَرَّكَ أَنْ تَلْقَى اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لاَ ذَنْبَ عَلَيْكَ فَزُرِ اَلْحُسَيْنَ{{ع}} يَا اِبْنَ شَبِيبٍ إِنْ سَرَّكَ أَنْ تَسْكُنَ اَلْغُرَفَ اَلْمَبْنِيَّةَ فِي اَلْجَنَّةِ مَعَ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَالْعَنْ قَتَلَةَ اَلْحُسَيْنِ يَا اِبْنَ شَبِيبٍ إِنْ سَرَّكَ أَنْ يَكُونَ لَكَ مِنَ اَلثَّوَابِ مِثْلَ مَا لِمَنِ اُسْتُشْهِدَ مَعَ اَلْحُسَيْنِ فَقُلْ مَتَى مَا ذَكَرْتَهُ - يٰا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً يَا اِبْنَ شَبِيبٍ إِنْ سَرَّكَ أَنْ تَكُونَ مَعَنَا فِي اَلدَّرَجَاتِ اَلْعُلَى مِنَ اَلْجِنَانِ فَاحْزَنْ لِحُزْنِنَا وَ اِفْرَحْ لِفَرَحِنَا وَ عَلَيْكَ بِوَلاَيَتِنَا فَلَوْ أَنَّ رَجُلاً تَوَلَّى حَجَراً لَحَشَرَهُ اَللَّهُ مَعَهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ}}؛ نفس المهموم، ۲۳۸.</ref>.

==[[جسارت]] [[شمر]] و موضع‌گیری مسلم==

امام{{ع}} که نمی‌خواست آغازگر جنگ باشد و [[حجت]] را بر [[دشمن]] تمام کرده باشد، فرمود: «به او [[تیراندازی]] نکن؛ زیرا [[دوست]] ندارم آغازگر جنگ باشم»<ref>{{متن حدیث|لاَ تَرْمِهِ فَإِنِّي أَكْرَهُ أَنْ أَبْدَأَهُمْ}}؛ مقتل ابومخنف، ص۱۱۶؛ ارشاد، مفید، ج۲، ص۹۶؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۲۳ و ابصارالعین، ص۱۰۱.</ref>؛

==[[مسلم بن عوسجه]] اولین [[شهید]] [[کارزار]] [[کربلا]]==

:اگر از من سؤال کنید، من پهلوانی‌ام از گروه [[برگزیدگان]] [[بنی اسد]]، پس کسی که به من [[ستم]] کند از [[سعادت]] [[منحرف]] و به [[دین]] خدای [[جبار]] و [[بی‌نیاز]]، [[کافر]] است<ref>مناقب ابن شهرآشوب، ج۴، ص۱۰۲ و بحار الأنوار، ج۴۵، ص۱۹.</ref>.

==[[امام]]{{ع}} بر بالین ابن عوسجه==

== جستارهای وابسته ==

* [[ام خلف]] (همسر)

* [[خلف بن مسلم بن عوسجه]] (فرزند)

{{پایان مدخل وابسته}}

[[رده: مسلم بن عوسجه اسدی]]

[[رده:اعلام]]