جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمیشود\:<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\...) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = | | موضوع مرتبط = | ||
| خط ۹: | خط ۸: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*جملۀ [[دعا]] و [[درود]] که [[اهل سنت]] دربارۀ [[امام علی|امیر المؤمنین]]{{ع}} بهکار میبرند، یعنی [[خداوند]] چهرهاش را گرامی بدارد و بر مقامش بیفزاید. آنان دربارۀ سایر [[صحابه]] "[[رضی]] [[اللّه]] عنه" به کار میبرند ([[خدا]] از او [[راضی]] باشد) امّا دربارۀ [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} پس از نامش "کرّم [[اللّه]] وجهه" میگویند. [[جلال الدین دوانی]] دربارۀ علّت آن به دو نکته اشاره کرده، میگوید: در میان [[صحابه]] تنها [[امام علی|علی]]{{ع}} بود که قبل از [[بلوغ]]، [[اسلام]] آورد و هرگز [[بتپرستی]] نکرد. زمانی که فاطمۀ بنت اسد به آن [[حضرت]] حامله بود، هرگاه [[پیامبر خاتم|حضرت محمّد]]{{صل}} را میدید به احترامش برمیخاست و [[احترام]] میکرد. [[حضرت]] روزی به او گفت: تو حاملهای، من [[راضی]] نیستم برای من اینگونه از جا برخیزی، گفت: [[سوگند]] به [[خدا]]، هرگاه شما را میبینم، بچهای که در رحم دارم بهگونهای جابهجا میشود که مرا ناگزیر میسازد تا از جا بلند شوم<ref>آئینۀ حقنما، ص ۲۲ به نقل از «نور الهدایه» علامه دوانی</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۱۲.</ref>. | *جملۀ [[دعا]] و [[درود]] که [[اهل سنت]] دربارۀ [[امام علی|امیر المؤمنین]]{{ع}} بهکار میبرند، یعنی [[خداوند]] چهرهاش را گرامی بدارد و بر مقامش بیفزاید. آنان دربارۀ سایر [[صحابه]] "[[رضی]] [[اللّه]] عنه" به کار میبرند ([[خدا]] از او [[راضی]] باشد) امّا دربارۀ [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} پس از نامش "کرّم [[اللّه]] وجهه" میگویند. [[جلال الدین دوانی]] دربارۀ علّت آن به دو نکته اشاره کرده، میگوید: در میان [[صحابه]] تنها [[امام علی|علی]]{{ع}} بود که قبل از [[بلوغ]]، [[اسلام]] آورد و هرگز [[بتپرستی]] نکرد. زمانی که فاطمۀ بنت اسد به آن [[حضرت]] حامله بود، هرگاه [[پیامبر خاتم|حضرت محمّد]]{{صل}} را میدید به احترامش برمیخاست و [[احترام]] میکرد. [[حضرت]] روزی به او گفت: تو حاملهای، من [[راضی]] نیستم برای من اینگونه از جا برخیزی، گفت: [[سوگند]] به [[خدا]]، هرگاه شما را میبینم، بچهای که در رحم دارم بهگونهای جابهجا میشود که مرا ناگزیر میسازد تا از جا بلند شوم<ref>آئینۀ حقنما، ص ۲۲ به نقل از «نور الهدایه» علامه دوانی</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۱۲.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||