جز
جایگزینی متن - 'سلسله' به 'سلسله'
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
جز (جایگزینی متن - 'سلسله' به 'سلسله') |
||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
یکی از مباحث پیرامون اولیاء الله [[تعیین]] مصادیق ایشان است. از مهمترین مصادیق این گروه، [[ائمه]]{{عم}} هستند. در روایتی از امام رضا{{ع}}، [[اهل بیت پیامبر]] اکرم{{صل}} اولیای خاص خداوند دانسته شده که خداوند با [[دشمنان]] ایشان معارضه مینماید<ref>عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۶۸.</ref>. حتی در [[روایت]] نقل شده هرکس یکی از [[ائمه معصومین]]{{عم}} از جمله [[امام هشتم]]{{ع}} را [[انکار]] و [[تکذیب]] کند، همه اولیای خداوند را انکار نموده است<ref>عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۱، ص۴۳؛ الغیبة، طوسی، ص۱۴۵.</ref>. | یکی از مباحث پیرامون اولیاء الله [[تعیین]] مصادیق ایشان است. از مهمترین مصادیق این گروه، [[ائمه]]{{عم}} هستند. در روایتی از امام رضا{{ع}}، [[اهل بیت پیامبر]] اکرم{{صل}} اولیای خاص خداوند دانسته شده که خداوند با [[دشمنان]] ایشان معارضه مینماید<ref>عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۶۸.</ref>. حتی در [[روایت]] نقل شده هرکس یکی از [[ائمه معصومین]]{{عم}} از جمله [[امام هشتم]]{{ع}} را [[انکار]] و [[تکذیب]] کند، همه اولیای خداوند را انکار نموده است<ref>عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۱، ص۴۳؛ الغیبة، طوسی، ص۱۴۵.</ref>. | ||
مصداق دیگری که برای اولیاء الله در [[روایتها]] بیان شده، [[شیعیان]] اهل بیت پیامبر{{صل}} است<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۴۲۰؛ بشارة المصطفی{{صل}}، ص۱۹۱.</ref>. از [[رسول خدا]]{{صل}} منقول است که فرمود: «[[دوستان]] [[علی]]، اولیای خدا و دشمنانش، دشمنان خدا هستند»<ref>تفسیر فرات الکوفی، ص۲۵۷؛ الأمالی، صدوق، ص۱۶، ۳۲.</ref>. [[امام علی]]{{ع}} ضمن آنکه [[خاندان]] خویش و شیعیان را [[اولیای الهی]] میخواند، شیعیان را به خاطر [[تحمل]] سختیهای فراوان دارای مقامی بالاتر میداند<ref>التفسیر، العیاشی، ج۲، ص۱۲۴.</ref>. اینکه شیعیان [[اهل بیت]]، اولیای [[خداوند]] دانسته شدهاند، به جهت [[پیروی]] از سرچشمههای [[ولایت الهی]] است. کسی میتواند در طریق ولیشدن گام بگذارد که [[پیشوایی]] از [[اولیاء الله]] داشته باشد. با توجه به اینکه ایشان سر | مصداق دیگری که برای اولیاء الله در [[روایتها]] بیان شده، [[شیعیان]] اهل بیت پیامبر{{صل}} است<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۴۲۰؛ بشارة المصطفی{{صل}}، ص۱۹۱.</ref>. از [[رسول خدا]]{{صل}} منقول است که فرمود: «[[دوستان]] [[علی]]، اولیای خدا و دشمنانش، دشمنان خدا هستند»<ref>تفسیر فرات الکوفی، ص۲۵۷؛ الأمالی، صدوق، ص۱۶، ۳۲.</ref>. [[امام علی]]{{ع}} ضمن آنکه [[خاندان]] خویش و شیعیان را [[اولیای الهی]] میخواند، شیعیان را به خاطر [[تحمل]] سختیهای فراوان دارای مقامی بالاتر میداند<ref>التفسیر، العیاشی، ج۲، ص۱۲۴.</ref>. اینکه شیعیان [[اهل بیت]]، اولیای [[خداوند]] دانسته شدهاند، به جهت [[پیروی]] از سرچشمههای [[ولایت الهی]] است. کسی میتواند در طریق ولیشدن گام بگذارد که [[پیشوایی]] از [[اولیاء الله]] داشته باشد. با توجه به اینکه ایشان سر سلسله طریق ولایت الهی به شمار میآیند، شگفت نیست مکرر در [[روایتها]] از این سخن رفته که [[شیعیان]] و [[دوستان]] [[اهل بیت]]{{عم}}، [[اولیای الهی]] به شمار میآیند و دشمنانشان، [[دشمن خدا]]. حتی [[فهم قرآن]] نیز در گرو [[ولایت]] ایشان دانسته شده است<ref>الکافی، ج۱، ص۴۱۲- ۴۱۳؛ نهج البلاغة، ص۵۵۲.</ref>. | ||
هرگونه [[ارتباط]] با خداوند، در گرو اتصال با [[ولیّ خدا]] و در صدر آنها [[ائمه معصومین]]{{عم}} است. در [[زیارت امام رضا]]{{ع}} و دیگر [[ائمه]]{{عم}} نقل شده که شخص [[متوسل]] به [[امام]] عرضه دارد: «ای ولیّ خدا! میان من و [[خدا]] گناهانی است که جز [[خشنودی]] شما، چیزی آن را محو نمیکند، پس به [[حق]] کسی که شما را [[امین]] سر و [[محرم اسرار]] خویش ساخته و کار [[خلق]] را به رعایت و [[عنایت]] شما سپرده و [[فرمانبری]] از شما را قرین [[طاعت]] خود قرار داده، [[بخشودگی]] [[گناهان]] ما را از خدا بخواهید، و [[شفیع]] مان باشید؛ زیرا که من [[مطیع]] شما هستم. هر کس به [[فرمان]] شما باشد، خدا را [[اطاعت]] کرده و هر که از فرمانتان رویگردان باشد، خدا را [[نافرمانی]] نموده و هرکسی شما را [[دوست]] بدارد، خدا را دوست داشته و هر که با شما [[کینه]] ورزد با خدا کینه ورزیده است»<ref>عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۲۷۷.</ref><ref>[[مهدی کمپانی زارع|کمپانی زارع، مهدی]]، [[اولیاء الله - کمپانی زارع (مقاله)|مقاله «اولیاء الله»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)|دانشنامه امام رضا ج۲]] ص ۶۵۹.</ref> | هرگونه [[ارتباط]] با خداوند، در گرو اتصال با [[ولیّ خدا]] و در صدر آنها [[ائمه معصومین]]{{عم}} است. در [[زیارت امام رضا]]{{ع}} و دیگر [[ائمه]]{{عم}} نقل شده که شخص [[متوسل]] به [[امام]] عرضه دارد: «ای ولیّ خدا! میان من و [[خدا]] گناهانی است که جز [[خشنودی]] شما، چیزی آن را محو نمیکند، پس به [[حق]] کسی که شما را [[امین]] سر و [[محرم اسرار]] خویش ساخته و کار [[خلق]] را به رعایت و [[عنایت]] شما سپرده و [[فرمانبری]] از شما را قرین [[طاعت]] خود قرار داده، [[بخشودگی]] [[گناهان]] ما را از خدا بخواهید، و [[شفیع]] مان باشید؛ زیرا که من [[مطیع]] شما هستم. هر کس به [[فرمان]] شما باشد، خدا را [[اطاعت]] کرده و هر که از فرمانتان رویگردان باشد، خدا را [[نافرمانی]] نموده و هرکسی شما را [[دوست]] بدارد، خدا را دوست داشته و هر که با شما [[کینه]] ورزد با خدا کینه ورزیده است»<ref>عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۲۷۷.</ref><ref>[[مهدی کمپانی زارع|کمپانی زارع، مهدی]]، [[اولیاء الله - کمپانی زارع (مقاله)|مقاله «اولیاء الله»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)|دانشنامه امام رضا ج۲]] ص ۶۵۹.</ref> | ||