خطبه ۹۰ نهج البلاغه: تفاوت میان نسخه‌ها

* [[خطبه]] ۹۰ که به آن [[خطبه اشباح]] نیز می‌گویند، از معروف‌ترین [[خطبه‌های نهج البلاغه]] است. شریف‌رضی در ابتدای بیان [[خطبه]]، [[دلیل]] صدور آن‌را این‌گونه بیان می‌کند: [[مسعده ابن صدقه]] از [[حضرت]] [[امام]] [[جعفر بن محمد]] {{ع}} [[روایت]] کند که [[امیر المؤمنین]] {{ع}} این [[خطبه]] را بر [[منبر]] [[کوفه]] ادا کرد. سبب آن بود که مردی نزد او آمد و گفت: "یا [[امیرالمؤمنین]]، [[پروردگار]] ما را برای ما [[وصف]] کن تا [[محبّت]] و [[معرفت]] ما به او افزون شود." [[علی]] {{ع}} خشمگین شد و [[فرمان]] داد که همه در [[نماز]] حاضر آیند. [[مردم]] آمدند، چنان‌که در [[مسجد]]، دیگر جایی نبود. [[علی]] {{ع}} هم‌چنان خشمگین و برافروخته بر [[منبر]] شد [و [[خطبه]] را ایراد کرد]<ref>نک: خطبه ۹۰</ref>. سبب [[خشم]] [[امام]] {{ع}} از این جهت است که سؤال‌کننده در جست‌وجوی [[خدا]] با ابزار تشبیه‌های مادی می‌گردد. از این‌رو [[امام]] در ضمن [[خطبه]] به [[ناتوانی]] [[فرشتگان الهی]] به [[شناخت]] [[پروردگار]]، در عین نزدیکی و [[تقرب]] به آستان ربوبی اشارت دارد.

*بنابر [[روایت]] [[امام صادق]] {{ع}} این [[خطبه]] باید در سال‌های [[خلافت امام]] (بین سال‌های ۳۶ تا ۴۰) ایراد شده باشد. این [[خطبه]] جزو معدود خطبه‌هایی است که [[شریف رضی]] به ذکر [[سند]] آن مبادرت ورزیده است. اما پیش از [[شریف رضی]] نیز برخی [[محدثان]] در کتاب‌های خود تمام یا بخشی از این [[خطبه]] را آورده‌اند، از جمله: [[شیخ صدوق]] در التوحید و [[السید ابوطالب]] در تیسیر المطالب.