آیه استقامت: تفاوت میان نسخه‌ها

۴۰۹ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۴
 
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = آیات امامت امام علی
| موضوع مرتبط = آیات امامت امام علی
| عنوان مدخل  = آیه استقامت
| عنوان مدخل  =  
| مداخل مرتبط = [[آیه استقامت در قرآن]] - [[آیه استقامت در حدیث]] - [[آیه استقامت در کلام اسلامی]] - [[آیه استقامت در گفتگوهای بین‌المذاهب]]
| مداخل مرتبط = [[آیه استقامت در کلام اسلامی]]
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}
 
{{جعبه اطلاعات آیات نامدار
| نام آیه = آیه استقامت
| نام تصویر = آیه ۳۰ سوره فصلت.jpg
| توضیح تصویر =
| متن آیه = 
| معنی آیه = فرشتگان بر آنان که گفتند: پروردگار ما خداوند است سپس پایداری کردند، ...
| شماره آیه = ۳۰
| نام سوره = فصلت
| شماره جزء = ۲۴
| نام‌های دیگر = حم سجده
| شأن نزول =
| مصداق آیه =
| دلالت آیه = {{فهرست جعبه |استقامت در راه دین الهی لازمه یاری ملائکه و دخول در بهشت }}
| نتایج آیه = استقامت
}}
متن آیه: {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ}}<ref>«فرشتگان بر آنان که گفتند: پروردگار ما خداوند است سپس پایداری کردند، فرود می‌آیند که نهراسید و اندوهناک نباشید و شما را به بهشتی که وعده می‌دادند مژده باد!» سوره فصلت، آیه ۳۰.</ref>
متن آیه: {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ}}<ref>«فرشتگان بر آنان که گفتند: پروردگار ما خداوند است سپس پایداری کردند، فرود می‌آیند که نهراسید و اندوهناک نباشید و شما را به بهشتی که وعده می‌دادند مژده باد!» سوره فصلت، آیه ۳۰.</ref>


خط ۱۲: خط ۲۶:


[[خوف]] و [[حزن]] دو [[نگرانی]] است که در [[حیات دنیوی]] همیشه همراه [[انسان]] است؛ زیرا انسان تا لحظه [[مرگ]]، پیوسته در معرض اغواهای [[شیطان]] و در حزن دور افتادن از [[سعادت ابدی]] و خوف از [[خشم الهی]] و [[جهنم]] قرار دارد. [[خداوند]] در این [[آیه]] به [[مؤمنین]] [[وعده]] می‌دهد که اگر بر [[ایمان]] خود [[استقامت]] داشته باشند، خوف و حزنی بر آنان نیست. ایمان به [[ربوبیت]] [[پروردگار]] هنگامی محقق می‌شود که [[مؤمن]] در عمل و نظر، استقامت بر [[ولایت]] و [[ربوبیت الهی]] داشته باشد.
[[خوف]] و [[حزن]] دو [[نگرانی]] است که در [[حیات دنیوی]] همیشه همراه [[انسان]] است؛ زیرا انسان تا لحظه [[مرگ]]، پیوسته در معرض اغواهای [[شیطان]] و در حزن دور افتادن از [[سعادت ابدی]] و خوف از [[خشم الهی]] و [[جهنم]] قرار دارد. [[خداوند]] در این [[آیه]] به [[مؤمنین]] [[وعده]] می‌دهد که اگر بر [[ایمان]] خود [[استقامت]] داشته باشند، خوف و حزنی بر آنان نیست. ایمان به [[ربوبیت]] [[پروردگار]] هنگامی محقق می‌شود که [[مؤمن]] در عمل و نظر، استقامت بر [[ولایت]] و [[ربوبیت الهی]] داشته باشد.
[[مسلمانان]] معاصر با [[نبی مکرم اسلام]] {{صل}}، می‌توانستند با [[اسوه]] قرار دادن حضرتش به چنین مقامی نائل شوند. ولی با [[رحلت]] آن [[حضرت]]، اگر [[جانشینی]] برای ایشان در میان [[مردم]] نباشد که ولایتش نازل‌منزله [[ولایت پیامبر]] {{صل}} محسوب شود، راه [[نجات]] مردم از حزن و خوف مسدود می‌گردد. در حالی که خداوند در این آیه و [[آیات]] دیگر، به مؤمنین وعده دائمی می‌دهد که اگر استقامت در ایمان داشته باشند، [[آرامش]] کامل و همیشگی روزی‌شان خواهد شد. بدین ترتیب چنین [[رهبری]] می‌باید مثل [[پیامبر]] {{صل}} [[معصوم]] از همه [[لغزش‌ها]] و اسوه خلایق بوده و همیشه در میان مردم حضور داشته باشد. از همین روست که در کلمات [[اولیای الهی]] {{عم}}، از استقامت در ایمان، تعبیر به ولایت شده است.
[[مسلمانان]] معاصر با [[نبی مکرم اسلام]] {{صل}}، می‌توانستند با [[اسوه]] قرار دادن حضرتش به چنین مقامی نائل شوند. ولی با [[رحلت]] آن [[حضرت]]، اگر [[جانشینی]] برای ایشان در میان [[مردم]] نباشد که ولایتش نازل‌منزله [[ولایت پیامبر]] {{صل}} محسوب شود، راه [[نجات]] مردم از حزن و خوف مسدود می‌گردد. در حالی که خداوند در این آیه و [[آیات]] دیگر، به مؤمنین وعده دائمی می‌دهد که اگر استقامت در ایمان داشته باشند، [[آرامش]] کامل و همیشگی روزی‌شان خواهد شد. بدین ترتیب چنین [[رهبری]] می‌باید مثل [[پیامبر]] {{صل}} [[معصوم]] از همه [[لغزش‌ها]] و اسوه خلایق بوده و همیشه در میان مردم حضور داشته باشد. از همین روست که در کلمات [[اولیای الهی]] {{عم}}، از استقامت در ایمان، تعبیر به ولایت شده است.


خط ۱۷: خط ۳۲:


شکل منطقی [[برهان]] بنا بر معنای اول [[استقامت]] به این ترتیب است:
شکل منطقی [[برهان]] بنا بر معنای اول [[استقامت]] به این ترتیب است:
اولاً، برای استقرار در [[ایمان به رسول]] [[خدا]] {{صل}} و [[منحرف]] نشدن از [[آیین اسلام]]، باید استقامت بر [[دین]] داشت؛ ثانیاً، [[استقامت در دین]]، با [[اقرار]] به ولایت و [[هدایت]] کسانی است که در علم و عصمت نازل‌منزله رسول خدا {{صل}} باشند.
اولاً، برای استقرار در [[ایمان به رسول]] [[خدا]] {{صل}} و [[منحرف]] نشدن از [[آیین اسلام]]، باید استقامت بر [[دین]] داشت؛ ثانیاً، [[استقامت در دین]]، با [[اقرار]] به ولایت و [[هدایت]] کسانی است که در علم و عصمت نازل‌منزله رسول خدا {{صل}} باشند.


نتیجه آنکه: برای استقرار بر [[ایمان]] و عدم [[انحراف]] از [[اسلام]]، باید بعد از [[رحلت رسول خدا]] {{صل}} [[تولّی]] به ولایت کسانی داشت که در علم و عصمت نازل‌منزله رسول خدا {{صل}} هستند.  
نتیجه آنکه: برای استقرار بر [[ایمان]] و عدم [[انحراف]] از [[اسلام]]، باید بعد از [[رحلت رسول خدا]] {{صل}} [[تولّی]] به ولایت کسانی داشت که در علم و عصمت نازل‌منزله رسول خدا {{صل}} هستند. بنابر [[ادله نقلی]]، مصداق چنین ذوات مقدسی انحصاراً [[امامان معصوم]] {{عم}} بعد از رسول خدا {{صل}} هستند.
بنابر [[ادله نقلی]]، مصداق چنین ذوات مقدسی انحصاراً [[امامان معصوم]] {{عم}} بعد از رسول خدا {{صل}} هستند.


شکل منطقی برهان بنابر معنای دوم استقامت به این ترتیب است:
شکل منطقی برهان بنابر معنای دوم استقامت به این ترتیب است:
خط ۲۸: خط ۴۳:
اولاً، برای سیر در مراتب ایمان و اسلام باید استقامت در دین داشت؛ ثانیاً، استقامت به این معنا با تولی به [[ولایت امام]] [[معصوم]] بعد از رحلت رسول خدا {{صل}} به دست می‌آید.
اولاً، برای سیر در مراتب ایمان و اسلام باید استقامت در دین داشت؛ ثانیاً، استقامت به این معنا با تولی به [[ولایت امام]] [[معصوم]] بعد از رحلت رسول خدا {{صل}} به دست می‌آید.


نتیجه آنکه: سیر در مراتب اسلام و ایمان بعد از رحلت رسول خدا {{صل}} با تولی به ولایت امامان معصوم {{عم}} حاصل می‌گردد.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶ ص ۳۸۳ و ۴۰۱.</ref>
نتیجه آنکه: سیر در مراتب اسلام و ایمان بعد از رحلت رسول خدا {{صل}} با تولی به ولایت امامان معصوم {{عم}} حاصل می‌گردد<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۶ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۶، ص۳۸۳ و ۴۰۱.</ref>.
 
== شأن نزول ==
{{اصلی|شأن نزول آیه استقامت}}


== پرسش مستقیم ==
== پرسش مستقیم ==
[[آیه استقامت چگونه نصب الهی امام را اثبات می‌کند؟ (پرسش)]]
[[آیه استقامت چگونه نصب الهی امام را اثبات می‌کند؟ (پرسش)]]
{{پایان مدخل وابسته}}


== منابع ==
== منابع ==
خط ۴۸: خط ۵۹:
{{فضائل اهل بیت}}
{{فضائل اهل بیت}}


[[رده:آیه استقامت]]
[[رده:آیات نامدار]]
[[رده:آیات نامدار]]
[[رده:آیات امامت]]
۱۲۹٬۵۷۲

ویرایش