ابوحکم بن حبیب ثقفی: تفاوت میان نسخه‌ها

معروف است که وی در [[جنگ جسر]] (سال سیزده) کشته شد. مدائنی می‌گوید سیصد نفر از ثقفیان به همراه [[فرمانده]] خود [[ابو عبید ثقفی]] کشته شدند که هشتاد نفر از آنان از جمله ابوحکم، ریش خود را [[خضاب]] کرده بودند<ref>ابن حجر، ج۷، ص۷۸.</ref>. [[پدر]] [[ابوالحکم]] و برادرش [[ابوقیس بن حبیب]]، در صورت کشته شدن ابوعبید به عنوان [[فرماندهی]] [[مسلمانان]] [[انتخاب]] شده بودند که پدر و [[برادر]] ابوحکم نیز کشته شد<ref>خلیفة بن خیاط، ص۸۳؛ ابن حجر، ج۲، ص۱۷.</ref> [[ابوموسی مدینی]]<ref>ابن اثیر، ج۶، ص۷۳.</ref> و [[سمرقندی]]<ref>حسن بن احمد بن محمد، ص۴۰۹-۴۹۱، مؤلف بحر الأسانید فی صحاح المسانید؛ ر. ک: ابن اثیر، ج۶، ص۷۳.</ref> و ابن فتحون<ref>ابن حجر، ج۷، ص۷۸.</ref> ابوالحکم را در شمار [[صحابه]] آورده‌اند. [[ابن حجر]] به مطلبی که مستند [[صحابی]] بودن وی باشد اشاره نکرده است، ولی [[ابن اثیر]]<ref>ابن اثیر، ج۶، ص۷۳.</ref> از ابوالحکم روایتی به این مضمون آورده که [[رسول خدا]] {{صل}} [[وضو]] گرفت و دو مشت از [[آب]] را به عورت خود پاشید. این [[روایت]]، مستند صحابی بودن نیست؛ زیرا در آن، هیچ نشانه‌ای بر [[حضور]] ابوالحکم در [[زمان رسول خدا]] {{صل}} نیست. و ابن اثیر<ref>ابن اثیر، ج۶، ص۷۳.</ref> به [[اشتباه]]، او را [[حکم بن سفیان ثقفی]] پنداشته و این روایت را ذیل ابوالحکم آورده است. در غیر این صورت، چرا و چگونه ابن حجر از این روایت [[خبر]] نداشته تا بدان اشاره کند؟! بر فرض [[اتحاد]] این دو، باز هم صحابی بودن این شخص مردود است؛ زیرا ابن حجر گفته‌های صحابه‌نگاران را در رد صحابی بودن حکم بن سفیان آورده است.<ref>[[محمد رضا هدایت‌پناه|هدایت‌پناه، محمد رضا]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|مقاله «ابوحکم بن حبیب ثقفی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص:۲۴۶-۲۴۷.</ref>