بنی اسد بن عبدالعزی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم)
خط ۱: خط ۱:
==مقدمه== [[بنی‌اسد بن عبدالعزی]]''' از خاندان‌های تاثیرگذار [[مکه]] در [[دوران جاهلیت]] و [[اسلام]] بودند. این [[خاندان]] یکی از تیره‌های اصلی [[قریش]] مکه و خاندان [[پدری]] [[حضرت خدیجه]]{{س}} و [[فرزندان]] [[اسد]] بن عبدالعزی جد چهارم [[پیامبر]]{{صل}} هستند.
== مقدمه == [[بنی‌اسد بن عبدالعزی]]''' از خاندان‌های تاثیرگذار [[مکه]] در [[دوران جاهلیت]] و [[اسلام]] بودند. این [[خاندان]] یکی از تیره‌های اصلی [[قریش]] مکه و خاندان [[پدری]] [[حضرت خدیجه]] {{س}} و [[فرزندان]] [[اسد]] بن عبدالعزی جد چهارم [[پیامبر]] {{صل}} هستند.


پیش از اسلام بیشتر اعضای این خاندان [[بت‌پرست]]، و تعدادی از آنان [[مسیحی]] بودند و با [[ظهور اسلام]] عده‌ای از آنان به اسلام گرویده و جزء حامیان پیامبر{{صل}} بودن و عده‌ای دیگر از آنان در صف [[دشمنان پیامبر]]{{صل}} قرار گرفتند. بعد از پیامبر{{صل}} نیز آنان همسو با [[خلفا]] شدند و فقط چهره شاخص [[بنی‌اسد]] که به [[حمایت از امام]] [[علی]]{{ع}} به پا خواست [[زبیر بن عوام]] بود.
پیش از اسلام بیشتر اعضای این خاندان [[بت‌پرست]]، و تعدادی از آنان [[مسیحی]] بودند و با [[ظهور اسلام]] عده‌ای از آنان به اسلام گرویده و جزء حامیان پیامبر {{صل}} بودن و عده‌ای دیگر از آنان در صف [[دشمنان پیامبر]] {{صل}} قرار گرفتند. بعد از پیامبر {{صل}} نیز آنان همسو با [[خلفا]] شدند و فقط چهره شاخص [[بنی‌اسد]] که به [[حمایت از امام]] [[علی]] {{ع}} به پا خواست [[زبیر بن عوام]] بود.


چهره مشهور این خاندان [[عبدالله بن زبیر]] است که با [[حمایت]] خاندانش، پس از [[معاویة بن ابی‌سفیان]] خلافتی در مکه تشکیل داد و در بسیار از مناطق [[سرزمین‌های اسلامی]] بجز [[شام]] با او [[بیعت]] شد. [[حکومت]] [[عبدالله بن زبیر]] در مکه را می‌توان حکومت [[بنی اسد]] نیز به حساب آورد.
چهره مشهور این خاندان [[عبدالله بن زبیر]] است که با [[حمایت]] خاندانش، پس از [[معاویة بن ابی‌سفیان]] خلافتی در مکه تشکیل داد و در بسیار از مناطق [[سرزمین‌های اسلامی]] بجز [[شام]] با او [[بیعت]] شد. [[حکومت]] [[عبدالله بن زبیر]] در مکه را می‌توان حکومت [[بنی اسد]] نیز به حساب آورد.
خط ۷: خط ۷:
از اقدامات زبیریان در مدت حکومت خود بازسازی [[کعبه]] و گسترش [[مسجدالحرام]] بود چرا که در [[حمله]] [[شامیان]]، کعبه دچار آتش‌سوزی شد و در حال [[فروپاشی]] بود؛ این بازسازی طبق روایتی که از [[عایشه]] [[نقل]] شده بود بر پایه‌های ابراهیمی بنا شد ولی دیری نپایید که با روی کار آمدن [[حجاج بن یوسف]]، کعبه را به حالت سابق خود برگرداند. بنی‌اسد خانه‌های مختلفی در مکه داشتند که در گزارشات [[تاریخی]] به آنها اشاره شده است.<ref>[[محمد سعید نجاتی|نجاتی، محمد سعید]]، [[بنی‌ اسد بن عبدالعزی (مقاله)|مقاله «بنی‌ اسد بن عبدالعزی»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۲۶۴.</ref>
از اقدامات زبیریان در مدت حکومت خود بازسازی [[کعبه]] و گسترش [[مسجدالحرام]] بود چرا که در [[حمله]] [[شامیان]]، کعبه دچار آتش‌سوزی شد و در حال [[فروپاشی]] بود؛ این بازسازی طبق روایتی که از [[عایشه]] [[نقل]] شده بود بر پایه‌های ابراهیمی بنا شد ولی دیری نپایید که با روی کار آمدن [[حجاج بن یوسف]]، کعبه را به حالت سابق خود برگرداند. بنی‌اسد خانه‌های مختلفی در مکه داشتند که در گزارشات [[تاریخی]] به آنها اشاره شده است.<ref>[[محمد سعید نجاتی|نجاتی، محمد سعید]]، [[بنی‌ اسد بن عبدالعزی (مقاله)|مقاله «بنی‌ اسد بن عبدالعزی»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۲۶۴.</ref>


==خاندان بنی‌اسد==
== خاندان بنی‌اسد ==
بنی‌اسد خاندان پدری [[خدیجه]]{{س}} اُم‌المؤمنین و از تیره‌های اصلی قریش در مکه است.
بنی‌اسد خاندان پدری [[خدیجه]] {{س}} اُم‌المؤمنین و از تیره‌های اصلی قریش در مکه است.


افزون بر وجود چهره‌های برجسته و نقش‌آفرین در رویداد‌های [[عصر جاهلی]] و [[دوران پیامبر]]{{صل}}، اهمیت آنها به جهت تشکیل تنها [[دولت]] با مرکزیت مکه است.
افزون بر وجود چهره‌های برجسته و نقش‌آفرین در رویداد‌های [[عصر جاهلی]] و [[دوران پیامبر]] {{صل}}، اهمیت آنها به جهت تشکیل تنها [[دولت]] با مرکزیت مکه است.


آنان فرزندان [[اسد بن عبدالعزی بن قُصَیّ بن کلاب]]، جد چهارم پیامبر{{صل}} شامل خُوَیلد [[پدر]] حضرت خدیجه{{س}} و جد [[زبیر]] صَیفی، حُوَیرث، [[عمرو]]، مطلب، [[حارث]]، [[نوفل]]، [[حبیب]]،‌ [[هاشم]]، مُهاشم، طُوَیلب و طالب بودند که [[پنج تن]] اخیر در جنگ‌های فِجار کشته شدند.<ref>انساب الاشراف، ج۹، ص۴۱۹؛ جمهرة انساب العرب، ص۱۱۷.</ref>  
آنان فرزندان [[اسد بن عبدالعزی بن قُصَیّ بن کلاب]]، جد چهارم پیامبر {{صل}} شامل خُوَیلد [[پدر]] حضرت خدیجه {{س}} و جد [[زبیر]] صَیفی، حُوَیرث، [[عمرو]]، مطلب، [[حارث]]، [[نوفل]]، [[حبیب]]، ‌ [[هاشم]]، مُهاشم، طُوَیلب و طالب بودند که [[پنج تن]] اخیر در جنگ‌های فِجار کشته شدند.<ref>انساب الاشراف، ج۹، ص۴۱۹؛ جمهرة انساب العرب، ص۱۱۷.</ref>  


[[بنی‌اسد بن عبدالعزی]] یکی از ۲۵ تیره [[قریش]]<ref>مروج الذهب، ج۲، ص۲۶۹.</ref> و از بَطائِح (ساکنان پیرامون [[کعبه]]) است.<ref>قلائد الجمان، ص۱۳۸.</ref>  
[[بنی‌اسد بن عبدالعزی]] یکی از ۲۵ تیره [[قریش]]<ref>مروج الذهب، ج۲، ص۲۶۹.</ref> و از بَطائِح (ساکنان پیرامون [[کعبه]]) است.<ref>قلائد الجمان، ص۱۳۸.</ref>  
خط ۱۸: خط ۱۸:
[[مادر]] [[اسد]]، ریطه یا حَظیاء یا حَطیا دختر [[کعب بن سعد بن تَیم بن مره]] بود.<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۲۰؛ انساب الاشراف، ج۹، ص۴۱۹؛ الطبقات، ج۱، ص۵۱.</ref>  
[[مادر]] [[اسد]]، ریطه یا حَظیاء یا حَطیا دختر [[کعب بن سعد بن تَیم بن مره]] بود.<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۲۰؛ انساب الاشراف، ج۹، ص۴۱۹؛ الطبقات، ج۱، ص۵۱.</ref>  


[[بنی‌اسد]] از طریق [[ام ‌حبیب]] دختر [[اسد بن عبدالعزی]] با [[رسول خدا]]{{صل}} پیوند نسبی دارد؛ زیرا وی [[جده]] [[مادری]] [[آمنه]]، مادر رسول خدا{{صل}} است.<ref>السیرة النبویه، ج۱، ص۱۱۰؛ دلائل النبوه، ج۱، ص۱۰۳.</ref>  
[[بنی‌اسد]] از طریق [[ام ‌حبیب]] دختر [[اسد بن عبدالعزی]] با [[رسول خدا]] {{صل}} پیوند نسبی دارد؛ زیرا وی [[جده]] [[مادری]] [[آمنه]]، مادر رسول خدا {{صل}} است.<ref>السیرة النبویه، ج۱، ص۱۱۰؛ دلائل النبوه، ج۱، ص۱۰۳.</ref>  


میان [[عرب]]، تیره‌هایی دیگر نیز با نام بنی‌اسد شناخته می‌شوند که [[اسد بن ربیعة بن نَزار]]، بنی‌اسد از [[قبیله]] اَزد شَنوءَه [[یمن]] و [[بنی‌ اسد بن خُزَیمه]] از آن جمله به شمار می‌روند<ref>الانساب، ابن قیسرانی، ج۱، ص۷، ۱۷۱؛ اللباب، ج۱، ص۵۳؛ نهایة الارب، ج۱۶، ص۱۳۸.</ref><ref>[[محمد سعید نجاتی|نجاتی، محمد سعید]]، [[بنی‌ اسد بن عبدالعزی (مقاله)|مقاله «بنی‌ اسد بن عبدالعزی»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۲۶۴-۲۶۵.</ref>
میان [[عرب]]، تیره‌هایی دیگر نیز با نام بنی‌اسد شناخته می‌شوند که [[اسد بن ربیعة بن نَزار]]، بنی‌اسد از [[قبیله]] اَزد شَنوءَه [[یمن]] و [[بنی‌ اسد بن خُزَیمه]] از آن جمله به شمار می‌روند<ref>الانساب، ابن قیسرانی، ج۱، ص۷، ۱۷۱؛ اللباب، ج۱، ص۵۳؛ نهایة الارب، ج۱۶، ص۱۳۸.</ref><ref>[[محمد سعید نجاتی|نجاتی، محمد سعید]]، [[بنی‌ اسد بن عبدالعزی (مقاله)|مقاله «بنی‌ اسد بن عبدالعزی»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۲۶۴-۲۶۵.</ref>


==بنی‌اسد پیش از [[اسلام]]==
== بنی‌اسد پیش از [[اسلام]] ==
اسد، بزرگ این تیره، از اشراف و سران قریش در [[روزگار]] [[جاهلیت]] بود.
اسد، بزرگ این تیره، از اشراف و سران قریش در [[روزگار]] [[جاهلیت]] بود.


خط ۴۵: خط ۴۵:
بنی‌اسد در بازسازی کعبه به دست قریش که به گفته مشهور، پنج سال<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۲۰؛ الطبقات، ج۱، ص۱۱۶.</ref> [[پیش از بعثت]] [[پیامبر]] رخ داد، با قرعه‌کشی همراه [[بنی‌عبدالدار]] و بنی‌عَدی بن کَعب، بازسازی ضلع شامی کعبه را بر عهده گرفتند<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۱۰۹؛ اخبار مکه، ازرقی، ج۱، ص۱۶۱.</ref><ref>[[محمد سعید نجاتی|نجاتی، محمد سعید]]، [[بنی‌ اسد بن عبدالعزی (مقاله)|مقاله «بنی‌ اسد بن عبدالعزی»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۲۶۵-۲۶۶.</ref>
بنی‌اسد در بازسازی کعبه به دست قریش که به گفته مشهور، پنج سال<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۲۰؛ الطبقات، ج۱، ص۱۱۶.</ref> [[پیش از بعثت]] [[پیامبر]] رخ داد، با قرعه‌کشی همراه [[بنی‌عبدالدار]] و بنی‌عَدی بن کَعب، بازسازی ضلع شامی کعبه را بر عهده گرفتند<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۱۰۹؛ اخبار مکه، ازرقی، ج۱، ص۱۶۱.</ref><ref>[[محمد سعید نجاتی|نجاتی، محمد سعید]]، [[بنی‌ اسد بن عبدالعزی (مقاله)|مقاله «بنی‌ اسد بن عبدالعزی»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۲۶۵-۲۶۶.</ref>


==بنی‌اسد و پیامبر==
== بنی‌اسد و پیامبر ==
بنی‌اسد مانند بسیاری از [[قبایل]] دیگر، هنگام [[ظهور اسلام]] واکنش‌های متفاوت از خود نشان دادند و در مجموع می‌توان آنها را در [[جبهه]] برابر [[اسلام]] یافت.
بنی‌اسد مانند بسیاری از [[قبایل]] دیگر، هنگام [[ظهور اسلام]] واکنش‌های متفاوت از خود نشان دادند و در مجموع می‌توان آنها را در [[جبهه]] برابر [[اسلام]] یافت.


خط ۶۴: خط ۶۴:
[[زمعة بن اسود]]، [[عقیل بن اسود]]، [[حارث بن زمعه]]، [[ابوالبختری عاص بن هشام]] و [[نوفل بن خویلد]] نیز در این نبرد به [[قتل]] رسیدند.<ref>المغازی، ج۱، ص۱۴۹؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۳۵۷.</ref>  
[[زمعة بن اسود]]، [[عقیل بن اسود]]، [[حارث بن زمعه]]، [[ابوالبختری عاص بن هشام]] و [[نوفل بن خویلد]] نیز در این نبرد به [[قتل]] رسیدند.<ref>المغازی، ج۱، ص۱۴۹؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۳۵۷.</ref>  


در نبرد [[اُحد]] [[عبدالله بن حمید بن زهیر بن حارث بن اسد]] همراه سه تن دیگر [[تصمیم]] به [[قتل پیامبر]] داشتند که ناکام ماندند.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۹۱؛ امتاع الاسماع، ج۱۴، ص۳۳۹.</ref>  
در نبرد [[اُحد]] [[عبدالله بن حمید بن زهیر بن حارث بن اسد]] همراه سه تن دیگر [[تصمیم]] به [[قتل پیامبر]] داشتند که ناکام ماندند.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۳۹۱؛ امتاع الاسماع، ج۱۴، ص۳۳۹.</ref>  


عبدالله به دست [[امام علی]]{{ع}} کشته شد.<ref>السیرة النبویه، ج۲، ص۱۲۸؛ الطبقات، ج۲، ص۳۳.</ref>  
عبدالله به دست [[امام علی]] {{ع}} کشته شد.<ref>السیرة النبویه، ج۲، ص۱۲۸؛ الطبقات، ج۲، ص۳۳.</ref>  


همچنین می‌تواند از دلیل‌های موضع‌گیری آنها در برابر امام علی در دوره‌های بعد باشد؛ سران [[بنی‌اسد]] در [[غزوه خندق]] نیز میان [[قبایل]] [[متحد]] با [[ابوسفیان]] به محاصره [[مدینه]] پرداختند.<ref>سبل الهدی، ج۴، ص۳۷۷.</ref>  
همچنین می‌تواند از دلیل‌های موضع‌گیری آنها در برابر امام علی در دوره‌های بعد باشد؛ سران [[بنی‌اسد]] در [[غزوه خندق]] نیز میان [[قبایل]] [[متحد]] با [[ابوسفیان]] به محاصره [[مدینه]] پرداختند.<ref>سبل الهدی، ج۴، ص۳۷۷.</ref>  
خط ۷۴: خط ۷۴:
[[ابوسنابل بن بعکک]] و [[حکیم بن حزام]] دو تن از بنی‌اسد را نیز میان "مولفة قلوبهم" نام برده‌اند.<ref>المنمق، ص۴۲۲-۴۲۳؛ اسد الغابه، ج۳، ص۷۶۶.</ref> [[وهب]] بن زمعه نیز در [[حجة الوداع]] پیامبر را همراهی کرد<ref> الاستیعاب، ج۴، ص۱۵۶۰؛ اسد الغابه، ج۴، ص۶۸۲.</ref><ref>[[محمد سعید نجاتی|نجاتی، محمد سعید]]، [[بنی‌ اسد بن عبدالعزی (مقاله)|مقاله «بنی‌ اسد بن عبدالعزی»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۲۶۶-۲۶۸.</ref>
[[ابوسنابل بن بعکک]] و [[حکیم بن حزام]] دو تن از بنی‌اسد را نیز میان "مولفة قلوبهم" نام برده‌اند.<ref>المنمق، ص۴۲۲-۴۲۳؛ اسد الغابه، ج۳، ص۷۶۶.</ref> [[وهب]] بن زمعه نیز در [[حجة الوداع]] پیامبر را همراهی کرد<ref> الاستیعاب، ج۴، ص۱۵۶۰؛ اسد الغابه، ج۴، ص۶۸۲.</ref><ref>[[محمد سعید نجاتی|نجاتی، محمد سعید]]، [[بنی‌ اسد بن عبدالعزی (مقاله)|مقاله «بنی‌ اسد بن عبدالعزی»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۲۶۶-۲۶۸.</ref>


==بنی‌اسد پس از پیامبر==
== بنی‌اسد پس از پیامبر ==
گزارشی که به‌طور مشخص رویکرد بنی‌اسد پس از [[سقیفه]] را بیان کرده باشد، در دست نیست؛ اما با توجه به [[همکاری]] چهره‌های گوناگون از بنی‌اسد با جریان [[خلافت]]، می‌توان رویکرد آنها را همسو با این جریان دانست. تنها چهره شاخص بنی‌اسد که پس از پیامبر{{صل}} در صحنه‌های گوناگون به جانبداری از [[امام علی]]{{ع}} پرداخت، [[زبیر]] بود. وی [[مخالف]] جریان سقیفه بود<ref>الاستیعاب، ج۳، ص۹۷۳؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۲۶۳.</ref> و حتی برای [[مبارزه مسلحانه]] با [[دستگاه خلافت]] اعلام [[آمادگی]] کرد.<ref>کتاب سلیم بن قیس، ص۵۸۱؛ الاحتجاج، ج۱، ص۸۱.</ref> همو در [[شورای شش نفره]] خلافت به نفع امام علی{{ع}} کنار رفت<ref>الامامة و السیاسه، ج۱، ص۴۴؛ تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۶۰.</ref> و به [[پشتیبانی]] و [[همراهی]] [[اهل بیت پیامبر]] و [[امام علی]]{{ع}} پرداخت.<ref>الامامة و السیاسه، ج۱، ص۲۸؛ اسد الغابه، ج۳، ص۱۳۹.</ref>  
گزارشی که به‌طور مشخص رویکرد بنی‌اسد پس از [[سقیفه]] را بیان کرده باشد، در دست نیست؛ اما با توجه به [[همکاری]] چهره‌های گوناگون از بنی‌اسد با جریان [[خلافت]]، می‌توان رویکرد آنها را همسو با این جریان دانست. تنها چهره شاخص بنی‌اسد که پس از پیامبر {{صل}} در صحنه‌های گوناگون به جانبداری از [[امام علی]] {{ع}} پرداخت، [[زبیر]] بود. وی [[مخالف]] جریان سقیفه بود<ref>الاستیعاب، ج۳، ص۹۷۳؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۲۶۳.</ref> و حتی برای [[مبارزه مسلحانه]] با [[دستگاه خلافت]] اعلام [[آمادگی]] کرد.<ref>کتاب سلیم بن قیس، ص۵۸۱؛ الاحتجاج، ج۱، ص۸۱.</ref> همو در [[شورای شش نفره]] خلافت به نفع امام علی {{ع}} کنار رفت<ref>الامامة و السیاسه، ج۱، ص۴۴؛ تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۶۰.</ref> و به [[پشتیبانی]] و [[همراهی]] [[اهل بیت پیامبر]] و [[امام علی]] {{ع}} پرداخت.<ref>الامامة و السیاسه، ج۱، ص۲۸؛ اسد الغابه، ج۳، ص۱۳۹.</ref>  


اما بیشتر اسدیان به [[همکاری با خلفا]] پرداختند؛ [[سائب]] در [[نبرد]] [[یمامه]] در برابر [[مسیلمه]] [[کذاب]] به [[قتل]] رسید.<ref>الطبقات، ج۴، ص۸۹؛ اسد الغابه، ج۲، ص۱۶۶.</ref> به روایتی [[بجیر بن عوام]]، [[برادر]] [[زبیر]]، نیز در این نبرد کشته شد.<ref>الاصابه، ج۱، ص۴۰۳.</ref>  
اما بیشتر اسدیان به [[همکاری با خلفا]] پرداختند؛ [[سائب]] در [[نبرد]] [[یمامه]] در برابر [[مسیلمه]] [[کذاب]] به [[قتل]] رسید.<ref>الطبقات، ج۴، ص۸۹؛ اسد الغابه، ج۲، ص۱۶۶.</ref> به روایتی [[بجیر بن عوام]]، [[برادر]] [[زبیر]]، نیز در این نبرد کشته شد.<ref>الاصابه، ج۱، ص۴۰۳.</ref>  
خط ۹۱: خط ۹۱:
[[حکیم بن حزام]] پس از [[قتل عثمان]]، پنهانی در گروهی محدود کنار [[زبیر]] و فرزندانش عبدالله و [[منذر]]، [[جسد]] عثمان را [[تشییع]] و [[دفن]] کرد<ref>انساب الاشراف، ج۶، ص۲۰۵؛ الامامة و السیاسه، ج۱، ص۶۴.</ref><ref>[[محمد سعید نجاتی|نجاتی، محمد سعید]]، [[بنی‌ اسد بن عبدالعزی (مقاله)|مقاله «بنی‌ اسد بن عبدالعزی»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۲۶۸-۲۶۹.</ref>  
[[حکیم بن حزام]] پس از [[قتل عثمان]]، پنهانی در گروهی محدود کنار [[زبیر]] و فرزندانش عبدالله و [[منذر]]، [[جسد]] عثمان را [[تشییع]] و [[دفن]] کرد<ref>انساب الاشراف، ج۶، ص۲۰۵؛ الامامة و السیاسه، ج۱، ص۶۴.</ref><ref>[[محمد سعید نجاتی|نجاتی، محمد سعید]]، [[بنی‌ اسد بن عبدالعزی (مقاله)|مقاله «بنی‌ اسد بن عبدالعزی»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۲۶۸-۲۶۹.</ref>  


==[[بنی‌اسد]] و [[امام علی]]==
== [[بنی‌اسد]] و [[امام علی]] ==
در این دوره، زبیر و [[طلحه]] از نخستین بیعت‌کنندگان با امام علی بودند<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۴۲۸؛ الفتوح، ج۲، ص۴۳۶.</ref> اما به [[دلیل]] [[محروم]] ماندن از [[حکومت]] [[کوفه]] و [[بصره]]، [[بیعت]] خود را شکستند و [[نبرد جمل]] را در [[سال ۳۶ق]]. در برابر او به راه‌ انداختند. پیش از آغاز [[نبرد]]، در پرتو [[سخنان امام علی]]{{ع}} زبیر از نبرد کناره گرفت.<ref>الفتوح، ج۲، ص۴۷۰؛ مروج الذهب، ج۲، ص۳۶۳.</ref>  
در این دوره، زبیر و [[طلحه]] از نخستین بیعت‌کنندگان با امام علی بودند<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۴۲۸؛ الفتوح، ج۲، ص۴۳۶.</ref> اما به [[دلیل]] [[محروم]] ماندن از [[حکومت]] [[کوفه]] و [[بصره]]، [[بیعت]] خود را شکستند و [[نبرد جمل]] را در [[سال ۳۶ق]]. در برابر او به راه‌ انداختند. پیش از آغاز [[نبرد]]، در پرتو [[سخنان امام علی]] {{ع}} زبیر از نبرد کناره گرفت.<ref>الفتوح، ج۲، ص۴۷۰؛ مروج الذهب، ج۲، ص۳۶۳.</ref>  


[[اسود بن ابوالبختری]] نیز در [[مدینه]] همراه [[مروان]]، [[مردم]] را از [[یاری امام]] [[علی]] بازمی‌داشت. همو با [[معاویه]] [[همکاری]] می‌کرد.<ref>انساب الاشراف، ج۳، ص۸۳؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۵۵۵.</ref> عبدالله بن [[معبد]] در [[جمل]] در [[یاری]] [[عایشه]] کشته شد.<ref>الاصابه، ج۵، ص۲۲.</ref>  
[[اسود بن ابوالبختری]] نیز در [[مدینه]] همراه [[مروان]]، [[مردم]] را از [[یاری امام]] [[علی]] بازمی‌داشت. همو با [[معاویه]] [[همکاری]] می‌کرد.<ref>انساب الاشراف، ج۳، ص۸۳؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۵۵۵.</ref> عبدالله بن [[معبد]] در [[جمل]] در [[یاری]] [[عایشه]] کشته شد.<ref>الاصابه، ج۵، ص۲۲.</ref>  
خط ۱۰۰: خط ۱۰۰:
[[منذر بن زبیر]] در دوران معاویه همراه ۳۰ تن از بنی‌اسد برای [[فتح قسطنطنیه]] [[کوشش]] کرد که نتیجه‌ای در بر نداشت.<ref>اسد الغابه، ج۶، ص۴۳۷؛ البدایة و النهایه، ج۸، ص۲۴۶.</ref> معاویه [[وصیت]] کرده بود منذر او را در قبرش بگذارد<ref>البدایة و النهایه، ج۸، ص۲۴۶؛ تاریخ الاسلام، ج۵، ص۲۵۷.</ref><ref>[[محمد سعید نجاتی|نجاتی، محمد سعید]]، [[بنی‌ اسد بن عبدالعزی (مقاله)|مقاله «بنی‌ اسد بن عبدالعزی»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۲۶۹-۲۷۰.</ref>  
[[منذر بن زبیر]] در دوران معاویه همراه ۳۰ تن از بنی‌اسد برای [[فتح قسطنطنیه]] [[کوشش]] کرد که نتیجه‌ای در بر نداشت.<ref>اسد الغابه، ج۶، ص۴۳۷؛ البدایة و النهایه، ج۸، ص۲۴۶.</ref> معاویه [[وصیت]] کرده بود منذر او را در قبرش بگذارد<ref>البدایة و النهایه، ج۸، ص۲۴۶؛ تاریخ الاسلام، ج۵، ص۲۵۷.</ref><ref>[[محمد سعید نجاتی|نجاتی، محمد سعید]]، [[بنی‌ اسد بن عبدالعزی (مقاله)|مقاله «بنی‌ اسد بن عبدالعزی»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۲۶۹-۲۷۰.</ref>  


==[[دولت]] بنی‌اسد==
== [[دولت]] بنی‌اسد ==
بنی‌اسد نخستین کسانی هستند که [[مکه]] را مرکز [[خلافت]] خود کردند؛ خلافتی که حدود ۱۰ سال به درازا انجامید. [[عبدالله بن زبیر]] با [[یاری]] [[خاندان]] و برادرانش پس از [[مبارزه با حکومت]] [[یزید]] و [[شعار]] برکناری او و تشکیل [[شورای خلافت]]<ref>انساب الاشراف، ج۵، ص۳۱۵-۳۱۸؛ الکامل، ج۴، ص۱۲۲.</ref> پس از [[مرگ یزید]]، در نهم [[رجب]] [[سال ۶۴ق]].<ref>تاریخ خلیفه، ص۱۶۰.</ref> [[مردم]] را به [[بیعت]] با خود، بر اساس [[کتاب خدا]] و [[سنت پیامبر]] و [[سیره]] [[خلفا]] فراخواند.<ref>انساب الاشراف، ج۵، ص۳۱۸-۳۷۲؛ البدء و التاریخ، ج۶، ص۱۸.</ref> مردم همه [[شهرها]] جز مناطقی در [[شام]] با او بیعت کردند.<ref>انساب الاشراف، ج۵، ص۳۷۴؛ تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۲۵۵.</ref>  
بنی‌اسد نخستین کسانی هستند که [[مکه]] را مرکز [[خلافت]] خود کردند؛ خلافتی که حدود ۱۰ سال به درازا انجامید. [[عبدالله بن زبیر]] با [[یاری]] [[خاندان]] و برادرانش پس از [[مبارزه با حکومت]] [[یزید]] و [[شعار]] برکناری او و تشکیل [[شورای خلافت]]<ref>انساب الاشراف، ج۵، ص۳۱۵-۳۱۸؛ الکامل، ج۴، ص۱۲۲.</ref> پس از [[مرگ یزید]]، در نهم [[رجب]] [[سال ۶۴ق]].<ref>تاریخ خلیفه، ص۱۶۰.</ref> [[مردم]] را به [[بیعت]] با خود، بر اساس [[کتاب خدا]] و [[سنت پیامبر]] و [[سیره]] [[خلفا]] فراخواند.<ref>انساب الاشراف، ج۵، ص۳۱۸-۳۷۲؛ البدء و التاریخ، ج۶، ص۱۸.</ref> مردم همه [[شهرها]] جز مناطقی در [[شام]] با او بیعت کردند.<ref>انساب الاشراف، ج۵، ص۳۷۴؛ تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۲۵۵.</ref>  


خط ۱۱۳: خط ۱۱۳:
از جلوه‌های [[همراهی]] بنی‌اسد با [[مروانیان]]، رخداد قدید بود. در این رویداد، پس از [[حمله]] [[خوارج]] به سرکردگی [[ابوحمزه]] مختار بن [[عوف]] خارجی به [[سال ۱۳۰ق]]. به [[حجاز]]، لشکری از [[مردم مدینه]] به [[حمایت]] از [[مروانیان]] برخاستند و [[بنی‌اسد]] نیز سهم درخوری در این زمینه دارا بودند. اما با [[شبیخون]] نیروهای [[مخالف]]، این [[لشکر]] که جنگاوران کارآزموده‌ای نداشت، به سرعت فروریخت و افراد بسیاری از آن کشته شدند.<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۳۳۹؛ تاریخ طبری، ج۷، ص۳۹۳.</ref> کشته‌های بنی‌اسد را در این رویداد ۴۰ تن از جمله [[حمزة]] بن [[مصعب بن زبیر]] و پسرش [[عماره]] و پسر برادرش [[مصعب بن عکاشه]] و [[عتیق بن عامر بن عبدالله بن زبیر]] و پسرش [[عمرو]] و [[صالح بن عبدالله بن عروه]] و پسرعمویشان [[حکم بن حیی]] و [[منذر بن عبدالله بن منذر بن زبیر]] و [[سعید بن محمد بن خالد بن زبیر]] دانسته‌اند<ref>تاریخ خلیفه، ص۲۵۶؛ الاغانی، ج۲۳، ص۱۶۸.</ref><ref>[[محمد سعید نجاتی|نجاتی، محمد سعید]]، [[بنی‌ اسد بن عبدالعزی (مقاله)|مقاله «بنی‌ اسد بن عبدالعزی»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۲۷۰-۲۷۱.</ref>  
از جلوه‌های [[همراهی]] بنی‌اسد با [[مروانیان]]، رخداد قدید بود. در این رویداد، پس از [[حمله]] [[خوارج]] به سرکردگی [[ابوحمزه]] مختار بن [[عوف]] خارجی به [[سال ۱۳۰ق]]. به [[حجاز]]، لشکری از [[مردم مدینه]] به [[حمایت]] از [[مروانیان]] برخاستند و [[بنی‌اسد]] نیز سهم درخوری در این زمینه دارا بودند. اما با [[شبیخون]] نیروهای [[مخالف]]، این [[لشکر]] که جنگاوران کارآزموده‌ای نداشت، به سرعت فروریخت و افراد بسیاری از آن کشته شدند.<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۳۳۹؛ تاریخ طبری، ج۷، ص۳۹۳.</ref> کشته‌های بنی‌اسد را در این رویداد ۴۰ تن از جمله [[حمزة]] بن [[مصعب بن زبیر]] و پسرش [[عماره]] و پسر برادرش [[مصعب بن عکاشه]] و [[عتیق بن عامر بن عبدالله بن زبیر]] و پسرش [[عمرو]] و [[صالح بن عبدالله بن عروه]] و پسرعمویشان [[حکم بن حیی]] و [[منذر بن عبدالله بن منذر بن زبیر]] و [[سعید بن محمد بن خالد بن زبیر]] دانسته‌اند<ref>تاریخ خلیفه، ص۲۵۶؛ الاغانی، ج۲۳، ص۱۶۸.</ref><ref>[[محمد سعید نجاتی|نجاتی، محمد سعید]]، [[بنی‌ اسد بن عبدالعزی (مقاله)|مقاله «بنی‌ اسد بن عبدالعزی»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۲۷۰-۲۷۱.</ref>  


==[[امیران]] [[اسدی]] حرمین==
== [[امیران]] [[اسدی]] حرمین ==
افراد گوناگون از بنی‌اسد به ویژه در دوران [[خلافت]] زبیریان به [[حکمرانی]] [[مدینه]] رسیدند که عبارتند از: [[منذر بن زبیر]]، [[عبیدالله بن زبیر]]. برای بار دوم، [[جعفر بن زبیر]]، [[عبیدة بن زبیر]]، [[مصعب بن زبیر]]، [[عبدالله بن مصعب زبیری]]، [[بکار بن عبدالله بن مصعب]]، [[ابوالبختری وهب بن وهب]].<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۵۰۰.</ref> گویا جز [[عبدالله بن زبیر]] که خود را [[خلیفه]] می‌خواند، شخصی دیگر از بنی‌اسد، به حکمرانی [[مکه]] دست نیافت.<ref>[[محمد سعید نجاتی|نجاتی، محمد سعید]]، [[بنی‌ اسد بن عبدالعزی (مقاله)|مقاله «بنی‌ اسد بن عبدالعزی»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۲۷۱.</ref>  
افراد گوناگون از بنی‌اسد به ویژه در دوران [[خلافت]] زبیریان به [[حکمرانی]] [[مدینه]] رسیدند که عبارتند از: [[منذر بن زبیر]]، [[عبیدالله بن زبیر]]. برای بار دوم، [[جعفر بن زبیر]]، [[عبیدة بن زبیر]]، [[مصعب بن زبیر]]، [[عبدالله بن مصعب زبیری]]، [[بکار بن عبدالله بن مصعب]]، [[ابوالبختری وهب بن وهب]].<ref>تاریخ امراء المدینه، ص۵۰۰.</ref> گویا جز [[عبدالله بن زبیر]] که خود را [[خلیفه]] می‌خواند، شخصی دیگر از بنی‌اسد، به حکمرانی [[مکه]] دست نیافت.<ref>[[محمد سعید نجاتی|نجاتی، محمد سعید]]، [[بنی‌ اسد بن عبدالعزی (مقاله)|مقاله «بنی‌ اسد بن عبدالعزی»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۲۷۱.</ref>  


==بنی‌اسد و بازسازی [[کعبه]] و [[مسجدالحرام]]==
== بنی‌اسد و بازسازی [[کعبه]] و [[مسجدالحرام]] ==
از افتخارات بنی‌اسد می‌توان به بازسازی کعبه و گسترش مسجدالحرام به دست [[ابن زبیر]] اشاره کرد.
از افتخارات بنی‌اسد می‌توان به بازسازی کعبه و گسترش مسجدالحرام به دست [[ابن زبیر]] اشاره کرد.


خط ۱۲۵: خط ۱۲۵:
اما بنای جدید کعبه چندان نپایید و پس از [[مرگ]] [[ابن زبیر]] و [[سلطه]] یافتن [[حجاج]] بن [[یوسف]] به [[مکه]] به [[سال ۷۳ق]]. حجاج به [[فرمان]] [[عبدالملک بن مروان]]، درِ غربی کعبه را مسدود کرد و حجر اسماعیل را به حالت پیشین بیرون از کعبه بازگرداند و در کعبه را به‌اندازه ارتفاع سابق کوتاه کرد<ref>اخبار مکه، ازرقی، ج۱، ص۲۱۱.</ref><ref>[[محمد سعید نجاتی|نجاتی، محمد سعید]]، [[بنی‌ اسد بن عبدالعزی (مقاله)|مقاله «بنی‌ اسد بن عبدالعزی»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۲۷۱-۲۷۲.</ref>  
اما بنای جدید کعبه چندان نپایید و پس از [[مرگ]] [[ابن زبیر]] و [[سلطه]] یافتن [[حجاج]] بن [[یوسف]] به [[مکه]] به [[سال ۷۳ق]]. حجاج به [[فرمان]] [[عبدالملک بن مروان]]، درِ غربی کعبه را مسدود کرد و حجر اسماعیل را به حالت پیشین بیرون از کعبه بازگرداند و در کعبه را به‌اندازه ارتفاع سابق کوتاه کرد<ref>اخبار مکه، ازرقی، ج۱، ص۲۱۱.</ref><ref>[[محمد سعید نجاتی|نجاتی، محمد سعید]]، [[بنی‌ اسد بن عبدالعزی (مقاله)|مقاله «بنی‌ اسد بن عبدالعزی»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۲۷۱-۲۷۲.</ref>  


==شخصیت‌های [[بنی‌اسد]] در آغاز [[اسلام]]==
== شخصیت‌های [[بنی‌اسد]] در آغاز [[اسلام]] ==
چهره‌های برجسته بنی‌اسد در آن [[روزگار]] عبارتند از:
چهره‌های برجسته بنی‌اسد در آن [[روزگار]] عبارتند از:
# [[خدیجه دختر خویلد]] نخستین [[زن]] [[مسلمان]] و یگانه [[همسر پیامبر]].<ref>تاریخ طبری، ج۲، ص۳۰۹.</ref>  
# [[خدیجه دختر خویلد]] نخستین [[زن]] [[مسلمان]] و یگانه [[همسر پیامبر]].<ref>تاریخ طبری، ج۲، ص۳۰۹.</ref>  
#و نیز [[ورقة بن نوفل بن اسد]] که در گزارش‌های [[بعثت]]، [[محدثان]] [[زبیری]] با ویژگی‌هایی مبالغه‌آمیز از [[یاری]] او به پیامبر{{صل}} یاد کرده‌اند.<ref>الطبقات، ج۱، ص۱۵۳؛ تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۲۳؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۳۰۰.</ref>  
# و نیز [[ورقة بن نوفل بن اسد]] که در گزارش‌های [[بعثت]]، [[محدثان]] [[زبیری]] با ویژگی‌هایی مبالغه‌آمیز از [[یاری]] او به پیامبر {{صل}} یاد کرده‌اند.<ref>الطبقات، ج۱، ص۱۵۳؛ تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۲۳؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۳۰۰.</ref>  
# [[حکیم بن حزام]] را تنها [[جوانی]] می‌دانند که در ۱۵ سالگی به گروه [[مشاوران]] دار الندوه پیوست و تا دوران [[معاویه]] [[اختیار]] دار الندوه را بر عهده داشت. او دار الندوه را به ۱۰۰۰۰۰ [[درهم]] به [[معاویه]] فروخت و در پاسخ به [[اعتراض]] [[ابن زبیر]]، قسمت [[خانه]] را در [[راه خدا]] [[انفاق]] کرد.<ref>المنتظم، ج۵، ص۲۷۰؛ البدایة و النهایه، ج۸، ص۶۸؛ شذرات‏ الذهب، ج۱، ص۲۵۴.</ref>  
# [[حکیم بن حزام]] را تنها [[جوانی]] می‌دانند که در ۱۵ سالگی به گروه [[مشاوران]] دار الندوه پیوست و تا دوران [[معاویه]] [[اختیار]] دار الندوه را بر عهده داشت. او دار الندوه را به ۱۰۰۰۰۰ [[درهم]] به [[معاویه]] فروخت و در پاسخ به [[اعتراض]] [[ابن زبیر]]، قسمت [[خانه]] را در [[راه خدا]] [[انفاق]] کرد.<ref>المنتظم، ج۵، ص۲۷۰؛ البدایة و النهایه، ج۸، ص۶۸؛ شذرات‏ الذهب، ج۱، ص۲۵۴.</ref>  
# [[اسود بن مطلب بن اسد]]<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۱۴۸؛ اعلام الوری، ج۱، ص۱۱۳.</ref> در رویداد بازسازی [[کعبه]] به دست [[قریش]]، از سوی [[بنی‌اسد]] در قرار دادن [[حجرالاسود]] در موضع پیشین شرکت کرد.<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۲۰؛ الطبقات، ج۱، ص۱۱۶.</ref>  
# [[اسود بن مطلب بن اسد]]<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۱۴۸؛ اعلام الوری، ج۱، ص۱۱۳.</ref> در رویداد بازسازی [[کعبه]] به دست [[قریش]]، از سوی [[بنی‌اسد]] در قرار دادن [[حجرالاسود]] در موضع پیشین شرکت کرد.<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۲۰؛ الطبقات، ج۱، ص۱۱۶.</ref>  
خط ۱۳۶: خط ۱۳۶:


از شخصیت‌های بنی‌اسد در دوره‌های بعد می‌توان به این افراد اشاره کرد:
از شخصیت‌های بنی‌اسد در دوره‌های بعد می‌توان به این افراد اشاره کرد:
# [[عروة بن زبیر]] از [[فقیهان]] هفت‌گانه و [[محدثان]] بزرگ [[مدینه]]<ref>انساب الاشراف، ج۳، ص۴۸۳؛ مروج الذهب، ج۳، ص۷۷.</ref> که او را صاحب نخستین تصنیفات در [[فقه]] و [[مغازی]] دانسته‌اند.<ref>البدایة و النهایه، ج۹، ص۱۰۱.</ref> وی با [[امام علی]]{{ع}} چندان [[کینه]] داشت که به او در [[مسجد]] [[مدینه]] [[اهانت]] می‌کرد و پسرش [[یحیی]] از این کار او اظهار [[تعجب]] می‌کرد.<ref>شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۱۰۲.</ref> این [[کینه]]، او را واداشته بود که در [[نکوهش]] [[امام]]، [[حدیث]] [[جعل]] کند.<ref>شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۶۳.</ref>  
# [[عروة بن زبیر]] از [[فقیهان]] هفت‌گانه و [[محدثان]] بزرگ [[مدینه]]<ref>انساب الاشراف، ج۳، ص۴۸۳؛ مروج الذهب، ج۳، ص۷۷.</ref> که او را صاحب نخستین تصنیفات در [[فقه]] و [[مغازی]] دانسته‌اند.<ref>البدایة و النهایه، ج۹، ص۱۰۱.</ref> وی با [[امام علی]] {{ع}} چندان [[کینه]] داشت که به او در [[مسجد]] [[مدینه]] [[اهانت]] می‌کرد و پسرش [[یحیی]] از این کار او اظهار [[تعجب]] می‌کرد.<ref>شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۱۰۲.</ref> این [[کینه]]، او را واداشته بود که در [[نکوهش]] [[امام]]، [[حدیث]] [[جعل]] کند.<ref>شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۶۳.</ref>  
# [[مصعب بن ثابت بن عبدالله]] نیز از این چهره‌ها است.
# [[مصعب بن ثابت بن عبدالله]] نیز از این چهره‌ها است.
#همچنین [[عبدالله بن مصعب بن ثابت]] شاعر و از [[نزدیکان]] [[مهدی]] و‌ [[هارون عباسی]] بود که [[ولایت]] عک و [[یمن]] را یافت.<ref>جمهرة انساب العرب، ص۱۲۳.</ref>  
# همچنین [[عبدالله بن مصعب بن ثابت]] شاعر و از [[نزدیکان]] [[مهدی]] و‌ [[هارون عباسی]] بود که [[ولایت]] عک و [[یمن]] را یافت.<ref>جمهرة انساب العرب، ص۱۲۳.</ref>  
# [[زبیر بن خبیب بن عبدالله]] از [[دانشمندان]] و [[عابدان]] و زاهدان مشهور بود.
# [[زبیر بن خبیب بن عبدالله]] از [[دانشمندان]] و [[عابدان]] و زاهدان مشهور بود.
# [[زبیر بن بکار بن عبدالله بن مصعب]]<ref>نقد و بررسی منابع سیره نبوی، ص۶۵-۸۰.</ref> نیز [[قضاوت]] [[کوفه]] را در مدتی طولانی از سوی [[عباسیان]] عهده‌دار شد و تألیفات فراوان داشت.<ref>الانساب، سمعانی، ج۶، ص۲۶۶؛ الاعلام، ج۳، ص۴۲.</ref>  
# [[زبیر بن بکار بن عبدالله بن مصعب]]<ref>نقد و بررسی منابع سیره نبوی، ص۶۵-۸۰.</ref> نیز [[قضاوت]] [[کوفه]] را در مدتی طولانی از سوی [[عباسیان]] عهده‌دار شد و تألیفات فراوان داشت.<ref>الانساب، سمعانی، ج۶، ص۲۶۶؛ الاعلام، ج۳، ص۴۲.</ref>  
خط ۱۴۸: خط ۱۴۸:
تیره‌های بنوبدر، بنومصلح، بنورواق، بنورمضان، بنی‌مصعب، بنی‌عروه و بنوغنی از شاخه‌های منشعب شده از نسل زبیر بودند که شغل بیشتر آنها [[کشاورزی]] و رمه‌داری بود.<ref>معجم قبائل العرب، ج۲، ص۷۳۱، ۴۶۷.</ref> بنی‌تویت بن حبیب و بنی‌حمید بن اسامه نیز از دیگر خاندان‌های [[بنی‌اسد]] به شمار می‌روند<ref>معجم قبائل العرب، ج۱، ص۱۳۶، ۲۹۲، ۳۰۴.</ref><ref>[[محمد سعید نجاتی|نجاتی، محمد سعید]]، [[بنی‌ اسد بن عبدالعزی (مقاله)|مقاله «بنی‌ اسد بن عبدالعزی»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۲۷۲-۲۷۴.</ref>  
تیره‌های بنوبدر، بنومصلح، بنورواق، بنورمضان، بنی‌مصعب، بنی‌عروه و بنوغنی از شاخه‌های منشعب شده از نسل زبیر بودند که شغل بیشتر آنها [[کشاورزی]] و رمه‌داری بود.<ref>معجم قبائل العرب، ج۲، ص۷۳۱، ۴۶۷.</ref> بنی‌تویت بن حبیب و بنی‌حمید بن اسامه نیز از دیگر خاندان‌های [[بنی‌اسد]] به شمار می‌روند<ref>معجم قبائل العرب، ج۱، ص۱۳۶، ۲۹۲، ۳۰۴.</ref><ref>[[محمد سعید نجاتی|نجاتی، محمد سعید]]، [[بنی‌ اسد بن عبدالعزی (مقاله)|مقاله «بنی‌ اسد بن عبدالعزی»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۲۷۲-۲۷۴.</ref>  


==خانه‌های بنی‌اسد در حرمین==
== خانه‌های بنی‌اسد در حرمین ==
بنی‌اسد خانه‌های گوناگون در [[مکه]] داشتند؛ از جمله [[خانه]] [[حمید بن زهیر]]، جد حمیدی، که چسبیده به [[مسجدالحرام]] و پشت به [[کعبه]] قرار داشت و او آن را [[وقف]] کعبه کرده بود.<ref>الاصابه، ج۲، ص۱۱۱.</ref>  
بنی‌اسد خانه‌های گوناگون در [[مکه]] داشتند؛ از جمله [[خانه]] [[حمید بن زهیر]]، جد حمیدی، که چسبیده به [[مسجدالحرام]] و پشت به [[کعبه]] قرار داشت و او آن را [[وقف]] کعبه کرده بود.<ref>الاصابه، ج۲، ص۱۱۱.</ref>  


۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش