بیاض: تفاوت میان نسخه‌ها

۵ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲
جز
خط ۶: خط ۶:
}}
}}


==مقدمه==
== مقدمه ==
*سفیدی، کتابچه و دفتر سفید نانوشته، کتابچه‌ای که جهت یادداشت، در بغل گذارند<ref>لغت نامه دهخدا</ref>. دفتری که چند مجلس [[تعزیه]] و بعضی اوقات [[نوحه]] یا [[ادعیه]] در آن نوشته شده و معمولا دارای جلد چرمی است و از ته به هم دوخته شده، با قطعی بغلی. امروز به اینگونه نوشته‌ها [[جنگ]] می‌گویند<ref>تعزیه در ایران، صادق همایونی، ص ۲۸۵، دایرة المعارف تشیع، ج ۳، ص۵۴۳</ref>. نسخه و طومار، از [[اسامی]] دیگر اینگونه کتابچه‌های [[نوحه]] و [[تعزیه]] بوده است. اغلب با خط خاصی و به صورت [[چپ و راست]] نوشته می‌شد و رونویسی از آن دشوار بود. [[نوحه]] خوان‌ها هم معمولا آنها را در انحصار خود داشتند و به دیگران نمی‌دادند<ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۸۸.</ref>.  
* سفیدی، کتابچه و دفتر سفید نانوشته، کتابچه‌ای که جهت یادداشت، در بغل گذارند<ref>لغت نامه دهخدا</ref>. دفتری که چند مجلس [[تعزیه]] و بعضی اوقات [[نوحه]] یا [[ادعیه]] در آن نوشته شده و معمولا دارای جلد چرمی است و از ته به هم دوخته شده، با قطعی بغلی. امروز به اینگونه نوشته‌ها [[جنگ]] می‌گویند<ref>تعزیه در ایران، صادق همایونی، ص ۲۸۵، دایرة المعارف تشیع، ج ۳، ص۵۴۳</ref>. نسخه و طومار، از [[اسامی]] دیگر اینگونه کتابچه‌های [[نوحه]] و [[تعزیه]] بوده است. اغلب با خط خاصی و به صورت [[چپ و راست]] نوشته می‌شد و رونویسی از آن دشوار بود. [[نوحه]] خوان‌ها هم معمولا آنها را در انحصار خود داشتند و به دیگران نمی‌دادند<ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۸۸.</ref>.  


==دستینه مداحان و تعزیه‌خوانان==
== دستینه مداحان و تعزیه‌خوانان ==
«بیاض» در لغت به معنی سفید و سفیدی است و در اصطلاح به دفتر سفید و دفتر دراز بغلی گفته می‌شود. در [[فرهنگ]] آیین‌های [[شیعی]]، بیاض به دفترهایی گفته می‌شود که در آنها مطالب گوناگون و مرتبط با برگزاری یک [[مراسم]] یا [[آیین]] مذهبی (از جمله [[ادعیه]]، اشعار منتخب، حکایت‌های شیرین، نوحه‌ها و...) برای استفاده برگزارکنندگان و مجریان مراسم نوشته شده است. به این دفترها، گاه «[[جنگ]]»، «[[سفینه]]» و «کشکول» نیز گفته می‌شد. بسته به مطالب و موارد استفاده، بیاض‌ها انواع گوناگونی را شامل می‌شوند، مانند: بیاض نقالی، بیاض [[دعا]]، بیاض [[نوحه]] و مرثیه و بیاض [[تعزیه]]. این میان، بیش از همه بیاض در مکتوب کردن و نسخه‌نویسی مجالس تعزیه کاربرد داشته است.
«بیاض» در لغت به معنی سفید و سفیدی است و در اصطلاح به دفتر سفید و دفتر دراز بغلی گفته می‌شود. در [[فرهنگ]] آیین‌های [[شیعی]]، بیاض به دفترهایی گفته می‌شود که در آنها مطالب گوناگون و مرتبط با برگزاری یک [[مراسم]] یا [[آیین]] مذهبی (از جمله [[ادعیه]]، اشعار منتخب، حکایت‌های شیرین، نوحه‌ها و...) برای استفاده برگزارکنندگان و مجریان مراسم نوشته شده است. به این دفترها، گاه «[[جنگ]]»، «[[سفینه]]» و «کشکول» نیز گفته می‌شد. بسته به مطالب و موارد استفاده، بیاض‌ها انواع گوناگونی را شامل می‌شوند، مانند: بیاض نقالی، بیاض [[دعا]]، بیاض [[نوحه]] و مرثیه و بیاض [[تعزیه]]. این میان، بیش از همه بیاض در مکتوب کردن و نسخه‌نویسی مجالس تعزیه کاربرد داشته است.


۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش