بین الحرمین: تفاوت میان نسخه‌ها

== فاصله میان حرم‌های [[امام حسین]] {{ع}} و [[حضرت عباس]] {{ع}} در [[کربلا]] ==

«بین الحرمین» در لغت به معنای میان دو بارگاه است و به طور عام به فاصله میان دو [[حرم]] اطلاق می‌شود. در معنای خاص و متأخر، به فاصله میان حرم‌های امام حسین {{ع}} و حضرت عباس {{ع}} بین‌الحرمین گفته می‌شود. در برخی [[روایات]] از فاصله میان [[مکه]] و [[مدینه]] هم با این نام تعبیرشده و وقوع حادثه‌ای در آن از [[علائم ظهور]] شمرده شده است. گاهی نیز به فاصله میان [[مسجد النبی]] و [[قبرستان بقیع]]، بین الحرمین گفته می‌شود. همچنین بازار میان دو [[مسجد]] شاه و جامع [[تهران]] به «بازار بین الحرمین» مشهور است. اما رایج‌ترین کاربرد این واژه در دهه‌های اخیر درباره همان فاصله و [[صحن]] میان دو حرم در کربلا است. این صحن از سمت [[غرب]] به [[حرم امام حسین]] {{ع}} و از سمت [[شرق]] به حرم حضرت عباس {{ع}} متصل است. در دو سوی شمالی و جنوبی آن، هتل‌ها و مغازه‌ها قرار دارند. فاصله میان دو حرم، ۳۷۸ متر است که هم اندازه [[مسعی]] (فاصله [[صفا و مروه]]) در مکه است. در [[ادبیات]] مذهبی معاصر از این شباهت استفاده می‌شود. بین الحرمین طی دو سال از ۱۴۰۵ق تا ۱۴۰۷ق ساخته شد. پیش از آن، فاصله دو حرم بخشی از بافت قدیمی [[شهر]] کربلا بود و منازل شخصی، [[بازار]] سوق الهرج، مدارس علمیه بادکوبه و [[حسن]] خان و اماکنی از جمله [[مرقد]] سیدمجاهد در آن قرار داشت. پس از آنکه [[وزارت]] [[اوقاف]] [[عراق]] در سال ۱۳۹۳ ق اداره [[عتبات عالیات]] را به دست گرفت، در ۱۴۰۰ ق لجنه بازسازی و توسعه حرمین در کربلا تشکیل شد و در [[محرم]] ۱۴۰۵ق با حضور صدام [[حسین]] - آخرین [[رئیس]] [[جمهور]] [[دولت]] [[بعث]] عراق - در کربلا، یک میلیون [[دینار]] برای بازسازی و توسعه حرمین اختصاص یافت. اتصال دو حرم نیز بخشی از این طرح گسترده بود. در این طرح، [[املاک]] اطراف و میان دو حرم تملک شد و با [[تخریب]] آنها، [[صحن]] بین‌الحرمین با عرض۴۰ متر شکل گرفت و در سوم [[جمادی الثانی]] ۱۴۰۷ق افتتاح شد. در جریان [[جنبش]] اعتراضی [[شیعیان]] در [[شعبان]] [[سال]] ۱۴۰۰ ق - که به «انتفاضه شعبانیه» مشهور شد. علاوه بر حرمین، بسیاری از اماکن و حسینیه‌ها در بین‌الحرمین توسط نیروهای [[حکومتی]] تخریب شد. پس از آن، بین‌الحرمین [[تعریض]] شد. با [[سقوط]] صدام، بین‌الحرمین بازسازی شد و اکنون نیز طرح توسعه آن در دست [[اجرا]] است.

در دهه‌های اخیر و پس از [[احداث]] بین‌الحرمین، این اصطلاح وارد [[ادبیات]] مذهبی و [[عاشورایی]] شده و حتی هویتی مستقل از دو [[حرم]] یافته است. اشعار بسیاری درباره این مکان سروده شده و در مداحی‌ها و نوحه‌خوانی‌ها هم از آن به عنوان یکی از مکان‌های [[محبوب]] و میعادگاه [[عاشقان]] [[امام حسین]] {{ع}} تعبیر می‌شود. همچنین در نامگذاری هیئت‌های [[عزاداری]]، گاهی از این نام استفاده می‌شود.<ref>[[سید اکبر موسوی|موسوی، سید اکبر]]، [[فرهنگ سوگ شیعی (کتاب)|مقاله «بین الحرمین»، فرهنگ سوگ شیعی]]، ص ۱۵.</ref>