تبعیت از اهل بیت: تفاوت میان نسخه‌ها

| پرسش مرتبط  =  

}}

[[تبعیت]]، به معنای [[پیروی]] کردن، [[همراهی]] کردن، [[دنباله‌روی]] و پشت سر کسی رفتن است؛ مثلاً معنای {{عربی|تَبع علیٌ محمداً}} این است که [[علی]] پشت سر [[محمد]] راه رفت و حرکت کرد. و «المصلی تَبَعٌ لأمامه»؛ یعنی [[نمازگزار]]، تابع و پیرو [[امام]] [[جماعت]] خود است، اما واژة «[[اطاعت]]» به معنای [[فرمانبرداری]] و انجام عمل برطبق امر، [[حکم]] و [[دستور]] دیگری است. بنابراین، [[تبعیت]] مربوط به [[پیروی]] کردن و [[دنباله‌روی]] از [[اعمال]]، گفتار و راه و روش دیگران است، اما [[اطاعت]] مربوط به [[فرمانبرداری]] از [[اوامر]]، [[نواهی]]، [[دستورات]] و فرامین است<ref>دفتر پاسخ به پرسشهای قرآنی مرکز آموزش تخصصی تفسیر و علوم قرآن حوزه علمیه قم. </ref>.

در تفاوت [[اطاعت]] با «[[اِتّباع]]» و «[[اجابت]]» گفته‌اند:[[اطاعت]] [[فرمانبری]] از موجودی [[برتر]] است، در حالی‌که اِتّباع، مطلق [[پیروی]] با [[فرمان]] یا بدون ‌فرمان، و [[اجابت]]، [[پذیرش]] درخواست موجود زیر دست است<ref>مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج‌۱، ص‌۳۷۷، «تبع».</ref>.

[[محبّت]]، گاه از [[عقل]] و مبانی [[عقلانی]] نشأت می‌گیرد. محبّتی که عالم و علم‌آموز نسبت به [[دانش]] در خود می‌یابند، از همین نمونه است، و از همین رو است که این هر دو عمری را در کار آن می‌کنند تا هم بیاموزندش و هم آن را به دیگران بیاموزند: {{متن قرآن|قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ}}<ref>«بگو اگر خداوند را دوست می‌دارید از من پیروی کنید تا خداوند شما را دوست بدارد» سوره آل عمران، آیه ۳۱.</ref>.

گاه نیز از احساس و [[عواطف]] پدید می‌آید. در این مورد معمولاً آثار [[عقلی]] و قلبی چندانی بر آن پدید نمی‌آید، هرچند [[محبوب]] بر [[قلب]] [[محب]] حکم‌فرما می‌گردد.

== منابع ==