حضرت یوسف در علوم قرآنی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
خط ۷: خط ۷:
}}
}}


==مقدمه==
== مقدمه ==
[[حضرت یوسف]]{{ع}} از [[پیامبران الهی]]، فرزند [[حضرت یعقوب|یعقوب بن اسحاق بن ابراهیم]]{{عم}} است که نام وی ۲۷ بار در [[قرآن کریم]] آمده و یکی از [[سوره‌های قرآن]] [[کریم]] نیز به نام او است.
[[حضرت یوسف]] {{ع}} از [[پیامبران الهی]]، فرزند [[حضرت یعقوب|یعقوب بن اسحاق بن ابراهیم]] {{عم}} است که نام وی ۲۷ بار در [[قرآن کریم]] آمده و یکی از [[سوره‌های قرآن]] [[کریم]] نیز به نام او است.


قرآن کریم داستان [[زندگی]] آن [[حضرت]] را از [[کودکی]] تا به [[قدرت]] رسیدن در [[مصر]]، به طور مبسوط در [[سوره یوسف]] ذکر کرده است و از این نظر نمی‌توان برای آن نمونه و نظیری در قرآن کریم یافت.
قرآن کریم داستان [[زندگی]] آن [[حضرت]] را از [[کودکی]] تا به [[قدرت]] رسیدن در [[مصر]]، به طور مبسوط در [[سوره یوسف]] ذکر کرده است و از این نظر نمی‌توان برای آن نمونه و نظیری در قرآن کریم یافت.


[[قرآن مجید]] داستان زندگی حضرت یوسف{{ع}} را با ذکر رؤیای او (دیدن یازده [[ستاره]] و [[خورشید و ماه]] که به او [[سجده]] می‌کردند) آغاز می‌کند. یعقوب{{ع}} از [[بیم]] [[حسادت]] [[برادران یوسف]]{{ع}} از او می‌خواهد رؤیای خود را برای کسی نقل نکند. برادران یوسف به جایگاه [[یوسف]] نزد [[پدر]] و شدت علاقه پدر به یوسف حسادت می‌ورزند و بر اثر شدّت [[حسد]] و [[غضب]]، او را به چاهی می‌اندازند؛ اما [[قضای الهی]] بر این قرار می‌گیرد که کاروانیانی که از آن سو می‌گذشتند، او را [[نجات]] بدهند و سپس به [[بردگی]] درآورند. یوسف{{ع}} سرانجام پس از دست به دست شدن، [[غلام]] [[همسر]] [[عزیز مصر]] می‌شود و او نیز که شیفته و فریفته یوسف{{ع}} شده بود، قصد کامجویی از یوسف می‌کند؛ اما [[پاکدامنی]] یوسف{{ع}} مانع از آن می‌شود. یوسف{{ع}} سرانجام به [[زندان]] می‌افتد و در آنجا ماجراهای متعددی پیش می‌آید که مهم‌ترین آنها تعبیر رؤیای بسیار مهم [[پادشاه]] مصر است. او سرانجام از زندان [[نجات یافته]] و در مصر به قدرت می‌رسد.
[[قرآن مجید]] داستان زندگی حضرت یوسف {{ع}} را با ذکر رؤیای او (دیدن یازده [[ستاره]] و [[خورشید و ماه]] که به او [[سجده]] می‌کردند) آغاز می‌کند. یعقوب {{ع}} از [[بیم]] [[حسادت]] [[برادران یوسف]] {{ع}} از او می‌خواهد رؤیای خود را برای کسی نقل نکند. برادران یوسف به جایگاه [[یوسف]] نزد [[پدر]] و شدت علاقه پدر به یوسف حسادت می‌ورزند و بر اثر شدّت [[حسد]] و [[غضب]]، او را به چاهی می‌اندازند؛ اما [[قضای الهی]] بر این قرار می‌گیرد که کاروانیانی که از آن سو می‌گذشتند، او را [[نجات]] بدهند و سپس به [[بردگی]] درآورند. یوسف {{ع}} سرانجام پس از دست به دست شدن، [[غلام]] [[همسر]] [[عزیز مصر]] می‌شود و او نیز که شیفته و فریفته یوسف {{ع}} شده بود، قصد کامجویی از یوسف می‌کند؛ اما [[پاکدامنی]] یوسف {{ع}} مانع از آن می‌شود. یوسف {{ع}} سرانجام به [[زندان]] می‌افتد و در آنجا ماجراهای متعددی پیش می‌آید که مهم‌ترین آنها تعبیر رؤیای بسیار مهم [[پادشاه]] مصر است. او سرانجام از زندان [[نجات یافته]] و در مصر به قدرت می‌رسد.


حضرت یوسف{{ع}} ۱۱۰ سال زندگی کرد و پس از وفاتش، بدنش را مومیایی کرده، در تابوتی محفوظ داشتند و همچنان در مصر بود تا زمانی که [[بنی‌اسرائیل]] همراه [[حضرت موسی]]{{ع}} از مصر بیرون رفتند و جنازه حضرت یوسف{{ع}} را با خود بردند.
حضرت یوسف {{ع}} ۱۱۰ سال زندگی کرد و پس از وفاتش، بدنش را مومیایی کرده، در تابوتی محفوظ داشتند و همچنان در مصر بود تا زمانی که [[بنی‌اسرائیل]] همراه [[حضرت موسی]] {{ع}} از مصر بیرون رفتند و جنازه حضرت یوسف {{ع}} را با خود بردند.


در قاموس [[کتاب مقدس]] آمده است: "یوسف اول زاده یعقوب از راحیل که در (فدان ارام) پس از آن‌که [[خداوند]] راحیل را به یاد آورد و استغاثه‌اش را شنید، [[تولد]] یافت"<ref>علوی مقدم، محمد، در قلمرو بلاغت، صفحه (۶۳۶-۶۵۴)؛ هاکس، جیمز، قاموس کتاب مقدس، صفحه ۹۶۸؛خزائلی، محمد، اعلام القرآن، صفحه ۶۶۹؛ قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، جلد۷، صفحه ۲۶۴؛ دراسات تاریخیة من القرآن الکریم، جلد۲، صفحه ۳۹.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص۳۸۶۴.</ref>
در قاموس [[کتاب مقدس]] آمده است: "یوسف اول زاده یعقوب از راحیل که در (فدان ارام) پس از آن‌که [[خداوند]] راحیل را به یاد آورد و استغاثه‌اش را شنید، [[تولد]] یافت"<ref>علوی مقدم، محمد، در قلمرو بلاغت، صفحه (۶۳۶-۶۵۴)؛ هاکس، جیمز، قاموس کتاب مقدس، صفحه ۹۶۸؛خزائلی، محمد، اعلام القرآن، صفحه ۶۶۹؛ قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، جلد۷، صفحه ۲۶۴؛ دراسات تاریخیة من القرآن الکریم، جلد۲، صفحه ۳۹.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص۳۸۶۴.</ref>
۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش