جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[حکیم بن مناف در تاریخ اسلامی]] - [[حکیم بن مناف در تراجم و رجال]]| پرسش مرتبط = }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
*وی از مردان [[دلاور]] و شاعر و از [[یاران امیرالمؤمنین]]{{ع}} بود که [[حضرت]] را در [[جنگ جمل]] [[یاری]] کرد. | * وی از مردان [[دلاور]] و شاعر و از [[یاران امیرالمؤمنین]] {{ع}} بود که [[حضرت]] را در [[جنگ جمل]] [[یاری]] کرد. | ||
*مؤلف "اصحاب الامام اميرالمؤمنين{{ع}} از کتاب الجمل" [[نقل]] میکند: هنگامی که [[حضرت علی]]{{ع}} [[مردم بصره]] و همراهیان [[طلحه]] و [[زبیر]] را آماده به [[جنگ]] دید و [[نصایح]] و [[ارشاد]] در [[حق]] آنان کارگر نشد، برخاست و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] و [[درود]] بر [[پیامبر خاتم]]{{صل}} آنها را مخاطب قرار داد و در خطبهای [[طلحه]] و [[زبیر]] را به آنان معرفی کرد و [[خیانت]] آنها را گوشزد نمود و [[رفتار]] آنها با [[عثمان بن حنیف]] و کشتن [[حکیم بن جَبَله عبدی]] و یارانش را مورد [[مذمت]] و [[سرزنش]] قرار داد و چون سخنان سازنده و بیدار کننده [[امام]] با [[اهل]] [[جمل]] به پایان رسید، حکیم بن مناف برخاست و اشعاری در [[فضایل امیرالمؤمنین]] خواند و [[ایمان]] و [[اعتقاد]] [[راسخ]] خود به آن [[حضرت]] را به منصه [[ظهور]] گذاشت<ref>أصحاب الإمام أمير المؤمنين، ص۱۷۲، ش۲۷۱.</ref>. و او در رکاب [[حضرت]] با [[ناکثین]] جنگید و [[ایمان]] و [[اعتقاد]] خود نسبت به [[ولایت]] [[امیرمؤمنان]]{{ع}} را به [[اثبات]] رسانید.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۴۵۶.</ref> | * مؤلف "اصحاب الامام اميرالمؤمنين {{ع}} از کتاب الجمل" [[نقل]] میکند: هنگامی که [[حضرت علی]] {{ع}} [[مردم بصره]] و همراهیان [[طلحه]] و [[زبیر]] را آماده به [[جنگ]] دید و [[نصایح]] و [[ارشاد]] در [[حق]] آنان کارگر نشد، برخاست و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] و [[درود]] بر [[پیامبر خاتم]] {{صل}} آنها را مخاطب قرار داد و در خطبهای [[طلحه]] و [[زبیر]] را به آنان معرفی کرد و [[خیانت]] آنها را گوشزد نمود و [[رفتار]] آنها با [[عثمان بن حنیف]] و کشتن [[حکیم بن جَبَله عبدی]] و یارانش را مورد [[مذمت]] و [[سرزنش]] قرار داد و چون سخنان سازنده و بیدار کننده [[امام]] با [[اهل]] [[جمل]] به پایان رسید، حکیم بن مناف برخاست و اشعاری در [[فضایل امیرالمؤمنین]] خواند و [[ایمان]] و [[اعتقاد]] [[راسخ]] خود به آن [[حضرت]] را به منصه [[ظهور]] گذاشت<ref>أصحاب الإمام أمير المؤمنين، ص۱۷۲، ش۲۷۱.</ref>. و او در رکاب [[حضرت]] با [[ناکثین]] جنگید و [[ایمان]] و [[اعتقاد]] خود نسبت به [[ولایت]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} را به [[اثبات]] رسانید.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۴۵۶.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||