سوار بر ابر: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

* موضوع سوار شدن [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} بر ابرهای آسمان در [[روایات]] ما آمده است. حتی در کتب هندوها<ref>در کتاب شاکمونی از کتب مقدسه هندیان.</ref> و بشارت‌های انجیل<ref>کتاب مقدس، انجیل متی، ص ۴۱، باب ۲۴؛ انجیل لوقا، باب ۲۱، بندهای ۲۵-۲۷.</ref> از آن سخن رفته است. [[علامه مجلسی]] در ضمن حدیثی از [[پیامبر]] {{صل}} نقل کرده که آن حضرت فرمود: خداوند در شب معراج خطاب به من کرد و فرمود: "... و زمین را به وسیله او از دشمنانم پاک می‌سازم؛ شرق و غرب جهان را به او تملیک می‌نمایم، بادها را به تسخیر او درمی‌آورم؛ ابرهای سخت و ناآرام را برای او رام می‌گردانم... تا دعوت مرا آشکار سازد"<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۱۲.</ref>. [[امام باقر]] {{ع}} نیز فرمود: [[ذو القرنین]] میان دو ابر مخیر شد: یکی ابر رام و دیگری ابر ناآرام، و او ابر رام را برای خود برگزید و ابر ناآرام را برای صاحب شما نگه داشت". گفته شد: ابر ناآرام چیست‌؟ فرمود: "ابری که با رعد و برق و غرّش باشد، که صاحب شما سوار بر آن خواهد شد. اری صاحب شما سوار ابر می‌شود، همه اسباب‌ها و ابزارها را زیر پا می‌گذارد، اسباب‌های هفت آسمان و هفت زمین را"<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۲۱.</ref>.  

* مفضل از [[امام صادق]] {{ع}} نقل می‌کند که فرمود: "هنگامی که امر ظهور امضاء شد،... سیصد و سیزده تن از یارانش چون پاره‌های ابر پاییزی به دور او گرد می‌آیند و آمدن آن‌ها به مکه دو گونه است:

# افرادی که شبانه از رختخواب‌های‌شان ناپدید می‌شوند و صبح در مکه هستند.

# افرادی که در روز روشن، بر ابر سوار می‌شوند و با نام، نام پدر، حَسَب و نَسَب‌شان شناخته می‌شوند. مفضّل می‌گوید: عرض کردم: کدام‌یک ایمان‌شان قوی‌تر است‌؟ حضرت فرمود: آن‌ها که بر ابر سوار می‌شوند..."<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۶۸؛ غیبة نعمانی، ص ۳۱۳.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۱۳.</ref>.