جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[عمر بن جندب حضرمی در تاریخ اسلامی]] - [[عمر بن جندب حضرمی در معارف و سیره حسینی]]| پرسش مرتبط = }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
به گفته [[مامقانی]] «عمر بن جندب حضرمی»<ref>برخی نام او را عمرو ذکر کردهاند. (تنقیح المقال، ج۲، ص۳۲۷؛ فرسان الهیجاء، ج۲، ص۶.) و در نسخهای از اقبال نام پدر او «احدوث» ذکر شده است (الاقبال، ج۳، ص۷۹.).</ref> از [[دوستان امام علی|دوستان]] و [[پیروان امیرمؤمنان علی]]{{ع}} بود و در جنگهای [[جمل]] و [[صفین]] شرکت داشت. او در [[کوفه]] میزیست و در سنگر [[مبارزه]] با [[بنی امیه]] از [[یاران]] [[حجر بن عدی]] بود تا آنکه زیاد به [[هلاکت]] رسید. | به گفته [[مامقانی]] «عمر بن جندب حضرمی»<ref>برخی نام او را عمرو ذکر کردهاند. (تنقیح المقال، ج۲، ص۳۲۷؛ فرسان الهیجاء، ج۲، ص۶.) و در نسخهای از اقبال نام پدر او «احدوث» ذکر شده است (الاقبال، ج۳، ص۷۹.).</ref> از [[دوستان امام علی|دوستان]] و [[پیروان امیرمؤمنان علی]] {{ع}} بود و در جنگهای [[جمل]] و [[صفین]] شرکت داشت. او در [[کوفه]] میزیست و در سنگر [[مبارزه]] با [[بنی امیه]] از [[یاران]] [[حجر بن عدی]] بود تا آنکه زیاد به [[هلاکت]] رسید. | ||
پس از ورود [[مسلم بن عقیل]]{{ع}} به کوفه، عمر بن جندب حضرمی، با وی [[بیعت]] کرد و همراه او [[قیام]] نمود و چون مسلم{{ع}}، دستگیر شد، از کوفه بیرون آمد و در بین راه به [[امام حسین]]{{ع}} پیوست و همراه آن [[حضرت]] بود، تا در [[روز عاشورا]] به [[شهادت]] رسید<ref> تنقیح المقال، ج۲، ص۳۲۷.</ref>. | پس از ورود [[مسلم بن عقیل]] {{ع}} به کوفه، عمر بن جندب حضرمی، با وی [[بیعت]] کرد و همراه او [[قیام]] نمود و چون مسلم {{ع}}، دستگیر شد، از کوفه بیرون آمد و در بین راه به [[امام حسین]] {{ع}} پیوست و همراه آن [[حضرت]] بود، تا در [[روز عاشورا]] به [[شهادت]] رسید<ref> تنقیح المقال، ج۲، ص۳۲۷.</ref>. | ||
برخی برآناند که او در نخستین حملۀ [[لشکریان]] [[عمر بن سعد]]، [[شهید]] شد<ref>وسیلة الدارین، ص۱۷۶.</ref>. | برخی برآناند که او در نخستین حملۀ [[لشکریان]] [[عمر بن سعد]]، [[شهید]] شد<ref>وسیلة الدارین، ص۱۷۶.</ref>. | ||