غاضریه: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

این روستا پس از انتقال [[بنی اسد]] به [[عراق]] در [[صدر اسلام]]، پدید آمد<ref>موسوعة العتبات المقدسه، ج۸، ص۳۱.</ref>. [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث|الْغَاضِرِيَّةُ هِيَ الْبُقْعَةُ الَّتِي كَلَّمَ اللَّهُ فِيهَا مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ وَ نَاجَى نُوحاً فِيهَا وَ هِيَ أَكْرَمُ أَرْضِ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ لَوْ لَا ذَلِكَ مَا اسْتَوْدَعَ اللَّهُ فِيهَا أَوْلِيَاءَهُ وَ أَبْنَاءَ نَبِيِّهِ فَزُورُوا قُبُورَنَا بِالْغَاضِرِيَّةِ}}<ref>بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۰۹؛ ج۱۰۱، ص۱۰۸.</ref>. غاضریه، همان بقعه‌ای است که [[خداوند]] در آن با موسای کلیم هم سخن شد و با [[نوح]] [[مناجات]] کرد و آن گرامیترین [[سرزمین]] نزد خداست و اگر چنان نبود، [[خداوند]] [[اولیاء]] خویش و [[فرزندان]] پیامبرش را در آن به [[ودیعت]] نمی‌نهاد. پس [[قبور]] ما را در غاضریّه [[زیارت]] کنید. [[روایت]] است که [[امام حسین]] {{ع}} آن نواحی را که قبرش در آنجاست، از [[اهل]] [[نینوا]] و غاضریّه به شصت هزار [[درهم]] خرید و آن را بر اهالی همانجا [[صدقه]] داد و بخشید و با آنان شرط کرد که [[مردم]] را به محلّ [[قبر]] او [[راهنمایی]] کنند و [[زائران]] قبرش را سه روز [[ضیافت]] و [[پذیرایی]] کنند<ref>مجمع البحرین، واژه کربلا.</ref>. وقتی [[حسین]] {{ع}} به [[کربلا]] می‌آمد، چون نام [[سرزمین]] را پرسید، از جملۀ نام‌ها غاضریّه بود و [[تصمیم]] گرفت آنجا فرود آید<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۳۶۱.</ref>.