نیایش پنجاه و دوم: تفاوت میان نسخهها
جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
== مقدمه == | |||
==مقدمه== | |||
این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است به هنگام [[طلب]] مصرّانه از [[خداوند بزرگ]]. | این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است به هنگام [[طلب]] مصرّانه از [[خداوند بزرگ]]. | ||
[[امامان]]{{عم}} به ما آموختهاند که در هنگام [[دعا]]، پیش از طرح درخواستها و حاجتهایمان [[خدای بزرگ]] را به [[عظمت]] بستاییم و اوصاف نیکوی وی را برشماریم. | [[امامان]] {{عم}} به ما آموختهاند که در هنگام [[دعا]]، پیش از طرح درخواستها و حاجتهایمان [[خدای بزرگ]] را به [[عظمت]] بستاییم و اوصاف نیکوی وی را برشماریم. | ||
از اینروست که [[امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} در این دعا [[ستایش خدا]] را با تسبیحهای متعدد آذینبندی کرده و سبحانک سبحانک (منزهی تو) از زبانش نمیافتد: | از اینروست که [[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} در این دعا [[ستایش خدا]] را با تسبیحهای متعدد آذینبندی کرده و سبحانک سبحانک (منزهی تو) از زبانش نمیافتد: | ||
{{متن حدیث|يَا اللَّهُ الَّذِي {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ لَا يَخْفَى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ...}}<ref>«بیگمان خداوند است که هیچ چیز در زمین و آسمان بر او پوشیده نیست» سوره آل عمران، آیه ۵.</ref>}}؛ «ای [[خداوند]] یکتایی که در [[آسمان]] و [[زمین]] چیزی بر تو پوشیده نیست، چگونه تواند - ای خدای من - چیزی که خود آن را آفریدهای بر تو پوشیده ماند؟ یا چگونه شمار نتوانی کرد آنچه خود آن را پدید آوردهای؟ یا چگونه از تو پنهان تواند ماند آنچه [[تدبیر]] کار او به دست توست؟ یا چگونه از تو تواند گریخت آنکه اگر روزیاش ندهی زنده نخواهد بود؟ یا چگونه از چنبر [[فرمان]] تو تواند رست آنکه راهی جز حیطه [[فرمانروایی]] تواش در پیش نیست؟ | {{متن حدیث|يَا اللَّهُ الَّذِي {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ لَا يَخْفَى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ...}}<ref>«بیگمان خداوند است که هیچ چیز در زمین و آسمان بر او پوشیده نیست» سوره آل عمران، آیه ۵.</ref>}}؛ «ای [[خداوند]] یکتایی که در [[آسمان]] و [[زمین]] چیزی بر تو پوشیده نیست، چگونه تواند - ای خدای من - چیزی که خود آن را آفریدهای بر تو پوشیده ماند؟ یا چگونه شمار نتوانی کرد آنچه خود آن را پدید آوردهای؟ یا چگونه از تو پنهان تواند ماند آنچه [[تدبیر]] کار او به دست توست؟ یا چگونه از تو تواند گریخت آنکه اگر روزیاش ندهی زنده نخواهد بود؟ یا چگونه از چنبر [[فرمان]] تو تواند رست آنکه راهی جز حیطه [[فرمانروایی]] تواش در پیش نیست؟ | ||
ای خداوند، منزهی تو. از آفریدگانت آنکه تو را بیشتر شناسد، بیشتر از تو ترسد و آنکه تو را بیشتر فرمان برد، خضوعش در برابر تو بیشتر باشد و آنکه تواش روزی دهی و او دیگری را پرستد، در نزد تو از همهکس فرومایهتر است. | ای خداوند، منزهی تو. از آفریدگانت آنکه تو را بیشتر شناسد، بیشتر از تو ترسد و آنکه تو را بیشتر فرمان برد، خضوعش در برابر تو بیشتر باشد و آنکه تواش روزی دهی و او دیگری را پرستد، در نزد تو از همهکس فرومایهتر است. | ||
| خط ۱۹: | خط ۱۷: | ||
بار خدایا به سوی تو میگریزم، از تو میترسم، به درگاه تو [[استغاثه]] میکنم، به تو [[امید]] میبندم، تو را میخوانم، به تو [[پناه]] میجویم، اعتمادم به توست و از تو [[یاری]] میخواهم، به تو [[ایمان]] میآورم و بر تو [[توکل]] میکنم و به [[جود]] و [[کرم]] تو متکی هستم». | بار خدایا به سوی تو میگریزم، از تو میترسم، به درگاه تو [[استغاثه]] میکنم، به تو [[امید]] میبندم، تو را میخوانم، به تو [[پناه]] میجویم، اعتمادم به توست و از تو [[یاری]] میخواهم، به تو [[ایمان]] میآورم و بر تو [[توکل]] میکنم و به [[جود]] و [[کرم]] تو متکی هستم». | ||
باید توجه داشت که [[قرآن]] و [[اهلبیت]] در واقع دو روی یک سکهاند. قرآن اهلبیت{{عم}} را به ما معرفی میکند و آنان قرآن را [[تبیین]] کرده و حقایقش را آشکار میسازند. سخنان [[امامان]]{{عم}} تبیان [[معارف قرآنی]] است که نمونههایش را مکرر در دعاهای [[سید]] ساجدین{{ع}} [[مشاهده]] کردیم. در این [[مناجات]] هم [[امام]] وقتی میگوید: از آفریدگانت آنکه تو را بیشتر شناسد، بیشتر از تو ترسد؛ ترجمان این [[آیه شریفه]] است: {{متن قرآن|إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ}}<ref>«از بندگان خداوند تنها دانشمندان از او میهراسند» سوره فاطر، آیه ۲۸.</ref>.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «نیایش پنجاه و دوم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۱۶.</ref> | باید توجه داشت که [[قرآن]] و [[اهلبیت]] در واقع دو روی یک سکهاند. قرآن اهلبیت {{عم}} را به ما معرفی میکند و آنان قرآن را [[تبیین]] کرده و حقایقش را آشکار میسازند. سخنان [[امامان]] {{عم}} تبیان [[معارف قرآنی]] است که نمونههایش را مکرر در دعاهای [[سید]] ساجدین {{ع}} [[مشاهده]] کردیم. در این [[مناجات]] هم [[امام]] وقتی میگوید: از آفریدگانت آنکه تو را بیشتر شناسد، بیشتر از تو ترسد؛ ترجمان این [[آیه شریفه]] است: {{متن قرآن|إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ}}<ref>«از بندگان خداوند تنها دانشمندان از او میهراسند» سوره فاطر، آیه ۲۸.</ref>.<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «نیایش پنجاه و دوم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۱۶.</ref> | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||