جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۶۳: | خط ۶۳: | ||
# منظور، دعوت به [[بهشت]] است که در آنجا حیات جاودانی است<ref>طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ۱۰، ص ۱۹۲؛ زحیلی، ج ۹، ص ۲۹۰</ref>. | # منظور، دعوت به [[بهشت]] است که در آنجا حیات جاودانی است<ref>طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ۱۰، ص ۱۹۲؛ زحیلی، ج ۹، ص ۲۹۰</ref>. | ||
تمامی تعاریف، ناظر بر [[دعوت]] به [[اطاعت]] است ولی آنچه [[علامه]] طباطبایی فرمودهاند فصلالخطاب مطلب و کاملکننده آن است: [[آیه شریفه]]، [[مومنین]] را به [[اطاعت]] [[دعوت]] حقه به [[استجابت]] [[خدا]] و رسولش در پذیرفتن دعوت پیغمبر سفارش میکند و ناظر به [[زندگی حقیقی]] [[انسان]] است که اشرف و اکمل از حیات [[دنیوی]] است و با [[علم]] و عمل [[درک]] میشود<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیرالقرآن، ج ۹، ص ۵۶</ref>. [[امام صادق]] فرمودهاند: آیه، در مورد [[ولایت]] امیرالمؤمنین علی {{ع}} نازل شده است<ref>عروسی حویزی، ج | تمامی تعاریف، ناظر بر [[دعوت]] به [[اطاعت]] است ولی آنچه [[علامه]] طباطبایی فرمودهاند فصلالخطاب مطلب و کاملکننده آن است: [[آیه شریفه]]، [[مومنین]] را به [[اطاعت]] [[دعوت]] حقه به [[استجابت]] [[خدا]] و رسولش در پذیرفتن دعوت پیغمبر سفارش میکند و ناظر به [[زندگی حقیقی]] [[انسان]] است که اشرف و اکمل از حیات [[دنیوی]] است و با [[علم]] و عمل [[درک]] میشود<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیرالقرآن، ج ۹، ص ۵۶</ref>. [[امام صادق]] فرمودهاند: آیه، در مورد [[ولایت]] امیرالمؤمنین علی {{ع}} نازل شده است<ref>عروسی حویزی، ج ۲،؟ ؟؟</ref>. در آیه مورد بحث، [[پیامبر]] [[مردم]] را برای "حیات" فرا میخواند و در [[آیه]] ۲۵ سوره [[روم]] [[خداوند]] [[مردم]] را فرامیخواند: {{متن قرآن|إِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِنَ الْأَرْضِ إِذَا أَنْتُمْ تَخْرُجُونَ}}<ref>«سپس در آن هنگام که شما را به خواندنی (یگانه) از زمین فرا میخواند ناگهان (از گورها) بیرون میآیید» سوره روم، آیه ۲۵.</ref> و این فراخوان بهسوی [[رستاخیز]] است<ref>[[علی شیخالاسلامی|شیخالاسلامی، علی]]، [[سوسون آل رسول|آل رسول، سوسن]] و [[نادره حیدری اصفهانی|حیدری اصفهانی، نادره]]، [[اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم (مقاله)|اطاعت از خاتم پیامبران در قرآن کریم]]، ص ۳۵.</ref>. | ||
== [[دعوت رسول]]== [[رسول]]" به چه چیزی [[دعوت]] میکند که باید [[استجابت]] و سپس [[اطاعت]] شود؟ [[دعوت]] به اطاعت از [[رسول]] یا برای پذیرفتن [[حکم]] است یا برای گوش دادن و [[اطاعت]] کردن است یا برای انجام [[عمل صالح]] است که در [[آیات]]، روش [[دعوت]] بیان میشود: {{متن قرآن|وَإِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ إِذَا فَرِيقٌ مِنْهُمْ مُعْرِضُونَ}}<ref>«و چون به سوی خداوند و پیامبرش فرا خوانده میشوند تا (پیامبر) میان آنان داوری کند ناگاه گروهی از آنان رو میگردانند» سوره نور، آیه ۴۸.</ref>. منظور از [[دعوت]] بهسوی [[خدا]]، [[حکم]] میان طرفین دعوا طبق [[قوانین الهی]] است و مراد از دعوت به سوی [[رسول]]، [[حکم]] ایشان است که براساس [[شرع]] صادر میشود و همه باید اطاعت کنند؛ زیرا [[حکم]] [[رسول]]، [[حکم]] خداست؛ چنانچه در [[آیه]] ۶۵ سوره نساء نیز [[تسلیم]] شدن در برابر [[حکم]] [[رسول]]، فرض دانسته شده است: {{متن قرآن|فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا}}<ref>«پس نه، به پروردگارت سوگند که ایمان نمیآورند تا در آنچه میانشان ستیز رخ داده است تو را داور کنند سپس از آن داوری که کردهای در خود دلتنگی نیابند و یکسره (بدان) تن در دهند» سوره نساء، آیه ۶۵.</ref>. | == [[دعوت رسول]]== [[رسول]]" به چه چیزی [[دعوت]] میکند که باید [[استجابت]] و سپس [[اطاعت]] شود؟ [[دعوت]] به اطاعت از [[رسول]] یا برای پذیرفتن [[حکم]] است یا برای گوش دادن و [[اطاعت]] کردن است یا برای انجام [[عمل صالح]] است که در [[آیات]]، روش [[دعوت]] بیان میشود: {{متن قرآن|وَإِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ إِذَا فَرِيقٌ مِنْهُمْ مُعْرِضُونَ}}<ref>«و چون به سوی خداوند و پیامبرش فرا خوانده میشوند تا (پیامبر) میان آنان داوری کند ناگاه گروهی از آنان رو میگردانند» سوره نور، آیه ۴۸.</ref>. منظور از [[دعوت]] بهسوی [[خدا]]، [[حکم]] میان طرفین دعوا طبق [[قوانین الهی]] است و مراد از دعوت به سوی [[رسول]]، [[حکم]] ایشان است که براساس [[شرع]] صادر میشود و همه باید اطاعت کنند؛ زیرا [[حکم]] [[رسول]]، [[حکم]] خداست؛ چنانچه در [[آیه]] ۶۵ سوره نساء نیز [[تسلیم]] شدن در برابر [[حکم]] [[رسول]]، فرض دانسته شده است: {{متن قرآن|فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا}}<ref>«پس نه، به پروردگارت سوگند که ایمان نمیآورند تا در آنچه میانشان ستیز رخ داده است تو را داور کنند سپس از آن داوری که کردهای در خود دلتنگی نیابند و یکسره (بدان) تن در دهند» سوره نساء، آیه ۶۵.</ref>. | ||