←اوصاف خوارج
(←خوارج) |
|||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
==اوصاف خوارج== | ==اوصاف خوارج== | ||
روحیه خوارج مرکب از زشتی و زیبایی است ولی در مجموع روحيۀ خطرناک و وحشتناکی است که آنها را در صف دشمنان [[امام علی]] {{ع}} قرار داد. | روحیه خوارج مرکب از زشتی و زیبایی است ولی در مجموع روحيۀ خطرناک و وحشتناکی است که آنها را در صف دشمنان [[امام علی]] {{ع}} قرار داد. | ||
#فداکاری و | #[[فداکاری]] و [[مبارزه]]؛ آنها روحیهای مبارزهگر و فداکار داشتند و در راه عقیده خویش سرسختانه میکوشیدند. معاویه پدر یکی از خوارج را به دنبال پسرش فرستاد. پدر که نتوانست فرزندش را منصرف کند عاقبت به او گفت: میروم و کودک خردسالت را میآورم تا او را ببینی و به واسطه مهر پدری از این کار دست برداری. فرزند پاسخ داد: به خدا قسم، من به ضربتی سخت مشتاقترم تا به فرزندم. | ||
# | #[[تنسک]] و [[عبادت]]؛ خوارج بسیار متنسک بودند؛ به احکام اسلام سخت پایبند بودند. ابن عباس درباره ایشان به علی {{ع}} میگوید: دوازده هزار نفر که از کثرت عبادت پیشانیهایشان پینه بسته و از فرط سجده، دستهایشان مانند پاهای شتر سخت شده است. پیراهن کهنه و مندرس دارند ولی بسیار مصمم و قاطع هستند. ابن عباس از دیدن تقوای آنها در حیرت افتاده بود. او میبایست با کسانی میجنگید که از وی عابدتر و زاهدتر بودند. از او کمتر گناه میکردند و حتی یک دروغ نمیگفتند و یاران [[امام علی|علی]] {{ع}} تنها با اطمینان به او بود که توانستند با افرادی با چنین ظاهر نورانی جنگ کنند.<ref>همان، صص ۳۱۷ و ۶۰۰.</ref> | ||
#جهل و | #[[جهل]] و [[نادانی]]؛ ایشان مردمی جاهل و نادان بودند. حقایق را نمیفهمیدند و معارف را بد تفسیر میکردند. خوارج با روح فرهنگ اسلامی ناآشنا بودند. [[امام علی]] {{ع}} میفرماید: ایشان مردمی خشن، فاقد اندیشۀ عالی و احساسات لطیف، مردمی پست، بردهصفت، اوباش هستند که از هر گوشهای جمع شده و از هر ناحیهای گرد هم آمدهاند (ریشه ندارند) و باید تربیت شوند و تعلیمات دینی ببینند. باید کسی قیم آنها باشد و برایشان حکومت کند. اینها مانند مهاجرین و انصار نبودند که تربیتشدۀ پیامبران باشند.<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۳۸.</ref> جهالت این گروه باعث تردید و گمراهی دیگران نیز میشد. آنان آنچنان جاهل بودند که در تمجيد عمل ابن ملجم، قاتل علی {{ع}} شعری بدین مضمون سرودند: ارزش عمل او از عبادت تمام انسانها بالاتر است.<ref>[[مرتضی مطهری|مطهری مرتضی]]، [[مشکلات علی (کتاب)|مشکلات علی]]، مجموعه آثار، ج ۱۶، ص ۶۱۲.</ref> | ||
#کوتهبینی و تنگنظری؛ مردمی کوتهبین و تنگنظر بودند. تنها خود را اهل هدایت دانسته و سایر مردم را در ضلالت و گمراهی و جهنمی میشمردند. تنگنظری خود را به صورت عقیدهای دینی مطرح میکردند. افراد را با ارتکاب یک کبيره مثل دروغ یا غیبت، کافر و مستحق خلود در آتش میدانستند. | #کوتهبینی و تنگنظری؛ مردمی کوتهبین و تنگنظر بودند. تنها خود را اهل هدایت دانسته و سایر مردم را در ضلالت و گمراهی و جهنمی میشمردند. تنگنظری خود را به صورت عقیدهای دینی مطرح میکردند. افراد را با ارتکاب یک کبيره مثل دروغ یا غیبت، کافر و مستحق خلود در آتش میدانستند. | ||
#ظاهربینی و سادهلوحی؛ خوارج تنها به ظاهر عبادتها توجه داشته و در اثر ناآشنایی با روح فرهنگ اسلامی به راحتی فریب میخوردند. مانند ماجرای بر نیزه کردن قرآن که فریب ظاهر قرآن را خوردند.<ref>همان، ص ۳۲۰.</ref> | #ظاهربینی و سادهلوحی؛ خوارج تنها به ظاهر عبادتها توجه داشته و در اثر ناآشنایی با روح فرهنگ اسلامی به راحتی فریب میخوردند. مانند ماجرای بر نیزه کردن قرآن که فریب ظاهر قرآن را خوردند.<ref>همان، ص ۳۲۰.</ref> | ||
#تزلزل و بیثباتی در | #[[تزلزل]] و [[بیثباتی]] در [[عقیده]]؛ ایشان به دلیل فقدان بینش عمیق به سرعت اختلافنظر پیدا کرده و تغییر عقیده میدادند. مثلاً ایشان نخست بر حکمیت تأکید داشتند و سپس آن را به شدت محکوم کرده و مساوی كفر دانستند و یا اینکه ابتدا وجود خلیفه و حاکم را غیرضروری و غیرشرعی میپنداشتند، ولی بعداً با عبدالله بن وهب راسبی بیعت کردند.<ref>یادداشتها، ج ۳، ص ۳۶۷.</ref> | ||
==[[عقاید]] و دیدگاههای خوارج== | |||
پیدایش خوارج ابتدا در قالب جریان سیاسی بود، ولی سپس به جریان فکری و عقیدتی تبدیل شد که مهمترین مبانی فکری آنها از این قرار است: | |||
#راضی شدن به حکمیت کفر است و هرکس به آن راضی شده همچون [[امام علی|علی]] ، عثمان، اصحاب جمل، اصحاب حکمیت و ... کافر است و باید توبه کند. آنان خود را هم کافر میدانستند و از کار خود توبه کردند. | #راضی شدن به حکمیت کفر است و هرکس به آن راضی شده همچون [[امام علی|علی]] ، عثمان، اصحاب جمل، اصحاب حکمیت و ... کافر است و باید توبه کند. آنان خود را هم کافر میدانستند و از کار خود توبه کردند. | ||
#هر کس که افراد توبه نکرده همچون [[امام علی|علی]] و عثمان و ... را کافر نداند کافر است. | #هر کس که افراد توبه نکرده همچون [[امام علی|علی]] و عثمان و ... را کافر نداند کافر است. | ||