باری (اسم الهی): تفاوت میان نسخه‌ها

باری در [[آیه]] {{متن قرآن|وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلَى بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که موسی به قوم خود گفت: ای قوم من! بی‌گمان شما با (به پرستش) گرفتن گوساله بر خویش ستم روا داشتید پس به درگاه آفریدگار خود توبه کنید و یکدیگر را بکشید، این کار نزد آفریدگارتان برای شما بهتر است. آنگاه، خداوند از شما در گذشت که او توبه‌پذیر بخشاینده است» سوره بقره، آیه ۵۴.</ref> نیز به کار رفته است و در آن [[قوم موسی]] به [[توبه]] و بازگشت به سوی [[آفریدگار]] و کشتن خویش [[فرمان]] یافته‌اند. در این آیه دو بار لفظ باری در حال اضافه به [[ضمیر]] جمع مخاطب (کُم) به کار رفته است تا ضمن اشعار به اختصاص (پدید آورنده شما)، [[محبت]] مخاطبان را نیز برانگیزد؛ گویا [[خداوند]] می‌فرماید: این توبه و کشتن خویش گرچه برای شما از دشوارترین فرمانهاست؛ لیکن خدایی که این فرمان را داده آفریننده شماست، پس کسی که به وجود آمدن شما را پسندید و آن برای شما خیر بود، اکنون همو کشته شدن شما را [[پسندیده]] و این برای شما بهتر است. چگونه ممکن است خداوند[[خیر]] شما را نخواهد، در حالی که شما را [[آفریده]] است؟<ref> المیزان، ج ۱، ص۱۹۰.</ref><ref>[[سید حبیب بخارایی‌زاده|بخارایی‌زاده، سید حبیب]]، [[باری (مقاله)|مقاله «باری»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۵، ص۲۶۰-۲۶۲.</ref>