جز
جایگزینی متن - 'تجدید' به 'تجدید'
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
جز (جایگزینی متن - 'تجدید' به 'تجدید') |
||
| خط ۱۱۳: | خط ۱۱۳: | ||
=== [[نوآوری]] === | === [[نوآوری]] === | ||
نظامی به کمال میرسد که در آن [[نوآوری]] یعنی [[اصلاح]] و | نظامی به کمال میرسد که در آن [[نوآوری]] یعنی [[اصلاح]] و تجدید [[حیات]] به طور مستمر رخ دهد و خود را با استعدادهای [[جوان]] و [[افکار]] جدید تازه کند و در جریان آخرین پیشرفتها و دانشها قرار گیرد. | ||
# [[اصلاح]] نام ها: [[پیامبر اسلام]] {{صل}} [[تصمیم]] گرفتند که نام یثرب را تغییر دهد. ایشان این [[تغییر]] نام را یک [[ضرورت]] [[روانی]] ـ [[اجتماعی]] تشخیص داد. نام یثرب که به معنای [[افساد]] و مذمّت بود به "[[طیبه]]" و [[پاکی]] [[تغییر]] دادند.<ref>حموی، یاقوت، معجم البلدان، ج ۵، ص ۴۳</ref> قطعاً [[انتخاب]] اسم [[زیبایی]] مانند طیبه در القای [[روح امید]] و [[خوش بینی]] در دیدگاه [[یاران]] تأثیر بسزایی داشته است. تغییر نام یکی از [[اقدامات فرهنگی]] است که در انقلابهای عمیق [[اجتماعی]] صورت میگیرد.<ref>واقدی، ابن سعد کاتب، المغازی، ج ۲، ص ۱۲۴</ref> این گردهم آمدن و [[پیوستگی]] [[روحی]] جمعیت در تمامی [[مذاهب]]، به ویژه در مذاهب عالیه [[توحیدی]]، وجود دارد. اما در مورد [[اسلام]]، مسأله [[وحدت اجتماعی]] و به هم [[پیوستگی]] [[معنوی]] به نوع دیگر مطرح است.<ref>[[سید حسین تقوی|تقوی، سید حسین]]، [[تبیین مدل مدیریت نظاممند نبوی (مقاله)|تبیین مدل مدیریت نظاممند نبوی]]، [[پژوهشهای اعتقادی کلامی (نشریه)|پژوهشهای اعتقادی کلامی، ش ۸، ص ۵۷]]</ref> | # [[اصلاح]] نام ها: [[پیامبر اسلام]] {{صل}} [[تصمیم]] گرفتند که نام یثرب را تغییر دهد. ایشان این [[تغییر]] نام را یک [[ضرورت]] [[روانی]] ـ [[اجتماعی]] تشخیص داد. نام یثرب که به معنای [[افساد]] و مذمّت بود به "[[طیبه]]" و [[پاکی]] [[تغییر]] دادند.<ref>حموی، یاقوت، معجم البلدان، ج ۵، ص ۴۳</ref> قطعاً [[انتخاب]] اسم [[زیبایی]] مانند طیبه در القای [[روح امید]] و [[خوش بینی]] در دیدگاه [[یاران]] تأثیر بسزایی داشته است. تغییر نام یکی از [[اقدامات فرهنگی]] است که در انقلابهای عمیق [[اجتماعی]] صورت میگیرد.<ref>واقدی، ابن سعد کاتب، المغازی، ج ۲، ص ۱۲۴</ref> این گردهم آمدن و [[پیوستگی]] [[روحی]] جمعیت در تمامی [[مذاهب]]، به ویژه در مذاهب عالیه [[توحیدی]]، وجود دارد. اما در مورد [[اسلام]]، مسأله [[وحدت اجتماعی]] و به هم [[پیوستگی]] [[معنوی]] به نوع دیگر مطرح است.<ref>[[سید حسین تقوی|تقوی، سید حسین]]، [[تبیین مدل مدیریت نظاممند نبوی (مقاله)|تبیین مدل مدیریت نظاممند نبوی]]، [[پژوهشهای اعتقادی کلامی (نشریه)|پژوهشهای اعتقادی کلامی، ش ۸، ص ۵۷]]</ref> | ||
# [[اصلاح]] [[باورها]]: کانون اصلی [[فرهنگ اسلامی]] که پیامبر اعظم ایجاد کرد [[تغییر]] در لایههای اعتقادی بود که در جاهلیت فرهنگ بود، ولی [[اسلام]] جایگزین آن شد. در [[صدر اسلام]] نظام قبیلهای بود، [[هویت]] [[فرد]] به حوزه ارتباطات قبیلهای و عشیرهای او بود: {{متن قرآن|أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ}}<ref>سورۀ تکاثر، آیۀ ۱</ref> و [[قوانین]] نیز بر اساس قراردادهای قبیلهایی شکل میگرفت. آنجا [[ثار]] بود اینجا [[ثارالله]] شد، در [[جاهلیت]] [[علم]] الانساب بود [[اسلام]] [[علم]] الاسما آورد، آنجا [[برتری]] نزد [[قبیله]]، اینجا [[برتری]] نزد [[خدا]]، آنجا [[عصبیت]] و اینجا [[ایثار]]، [[قرآن]] میفرماید: {{متن قرآن|وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ}}<ref>«و خویشان نزدیکت را هشدار ده» سورۀ شعراء، آیۀ ۲۱۴</ref>. <ref>[[سید حسین تقوی|تقوی، سید حسین]]، [[تبیین مدل مدیریت نظاممند نبوی (مقاله)|تبیین مدل مدیریت نظاممند نبوی]]، [[پژوهشهای اعتقادی کلامی (نشریه)|پژوهشهای اعتقادی کلامی، ش ۸، ص ۵۸]]</ref> | # [[اصلاح]] [[باورها]]: کانون اصلی [[فرهنگ اسلامی]] که پیامبر اعظم ایجاد کرد [[تغییر]] در لایههای اعتقادی بود که در جاهلیت فرهنگ بود، ولی [[اسلام]] جایگزین آن شد. در [[صدر اسلام]] نظام قبیلهای بود، [[هویت]] [[فرد]] به حوزه ارتباطات قبیلهای و عشیرهای او بود: {{متن قرآن|أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ}}<ref>سورۀ تکاثر، آیۀ ۱</ref> و [[قوانین]] نیز بر اساس قراردادهای قبیلهایی شکل میگرفت. آنجا [[ثار]] بود اینجا [[ثارالله]] شد، در [[جاهلیت]] [[علم]] الانساب بود [[اسلام]] [[علم]] الاسما آورد، آنجا [[برتری]] نزد [[قبیله]]، اینجا [[برتری]] نزد [[خدا]]، آنجا [[عصبیت]] و اینجا [[ایثار]]، [[قرآن]] میفرماید: {{متن قرآن|وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ}}<ref>«و خویشان نزدیکت را هشدار ده» سورۀ شعراء، آیۀ ۲۱۴</ref>. <ref>[[سید حسین تقوی|تقوی، سید حسین]]، [[تبیین مدل مدیریت نظاممند نبوی (مقاله)|تبیین مدل مدیریت نظاممند نبوی]]، [[پژوهشهای اعتقادی کلامی (نشریه)|پژوهشهای اعتقادی کلامی، ش ۸، ص ۵۸]]</ref> | ||