←دورانهای زندگی
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
== دورانهای زندگی == | == دورانهای زندگی == | ||
[زندگی]] هریک از [[پیشوایان]] [[عصمت]] و [[طهارت]] {{عم}} به دو بخش اساسی تقسیم میشود: | |||
نخست: از ولادت تا به دست گرفتن زمام [[پیشوایی]] و [[ولایت]]، که از ناحیه [[خدا]] به آنها سپرده شده و [[رسول اکرم]] {{صل}} و نیز [[ائمه]] {{عم}} خود بدان تصریح کردهاند. | |||
دوم: از ابتدای پذیرش [[مسئولیت]] [[اداره امور مسلمانان]] و [[مؤمنان]] تا [[شهادت]]. | |||
هریک از این بخشها به تناسب اوضاع و شرایط و رخدادهایی که اختصاص به هر مرحلهای دارد، خود شامل چند مرحله میشود. | |||
اینک نخستین دوره- از ولادت تا [[امامت]]- را با تمام مراحل و مهمترین رخدادهایش در بخش دوم قسمت دوم، بررسی میکنیم و دوره دوم را با کلیه مراحل گوناگون آن به گونهای مشروح در قسمت سوم به بحث و بررسی مینشینیم. | |||
به جاست که بدانیم نخستین دوره زندگی امام حسین {{ع}} از چهار مرحله برخوردار است که عبارتند از: | |||
# زندگی آن [[حضرت]] در دوران [[حیات]] جد بزرگوارش، از سال ۴ تا ۱۰ [[هجری]]. | |||
# زندگی وی در دوران خلفای سهگانه، از سال ۱۱ تا ۳۵ هجری. | |||
# زندگی او در دوران [[دولت]] [[مبارک]] [[علوی]]، یعنی از [[زمان]] [[بیعت مردم]] با [[پدر]] ارجمندش تا زمان شهادت آن حضرت از سال ۳۵ تا ۴۰ هجری. | |||
# زندگی وی در دوران [[برادر]] بزرگوارش [[امام حسن]] {{ع}} که قریب به ده سال، یعنی از اواخر [[رمضان]] [[سال]] ۴۰ تا آغاز یا پایان صفر [[سال ۵۰ هجری]] که امام حسن {{ع}} به شهادت رسید و زمام پیشوایی و امامت را پس از برادر، به عهده گرفت. | |||
دومین دوره زندگی [[ابا عبدالله الحسین]] {{ع}} پس از شهادت برادر بزرگوارش [[امام مجتبی]] {{ع}} آغاز و با شهادت آن بزرگوار در [[روز]] عاشورای [[سال ۶۱ هجری]] در [[سرزمین کربلا]]، پایان یافت، که این خود دارای دو مرحله است: | |||
# نخستین مرحله، دوران زندگی حضرت طی [[حکومت معاویه]] است، که آن حضرت {{ع}} با اینکه [[معاویه]] به هیچیک از شروط امام حسن {{ع}} عمل نکرد. ولی [[امام حسین]] {{ع}} به [[قرارداد]] صلحی که توسط برادرش امام مجتبی {{ع}} با معاویه صورت گرفته بود، [[پایبندی]] نشان داد. [[معاویه]]، تن در ندادن خود را به شروط یاد شده [[صلح]] با ارسال زهر کشنده به [[امام مجتبی]] {{ع}} نمودار ساخت تا از وجود رقیبی مخالف، [[رهایی]] یابد و در جهت کاندیدا ساختن فرزند فاسقش [[یزید]] برای [[حکومت]]، موانع را از سر راه بردارد. | |||
# دومین مرحله از زمانی آغاز میشود که معاویه فرزندش یزید را به عنوان [[جانشین]] پس از خود، به [[مسلمانان]] [[تحمیل]] کرد، و کوشید تا از [[امام حسین]] {{ع}} برای او [[بیعت]] بگیرد، تا به جناح مخالفی که به خوبی از ریشهدار بودن آن در [[دوران امام علی]] {{ع}} آشنا بود، پایان دهد. [[امام]] {{ع}} و از همین رهگذر، [[قیام]] و [[نهضت]] خویش را که آتشفشانی زیر خاکستر بود، آغاز نمود؛ که آتشفشان با فراگیر شدن [[فسق]] و [[فجور]] و پدیدار شدن آن در عرصه [[رهبری]] و دستگاه [[حکومتی]]، به انفجارگرایید. از اینرو، امام {{ع}} حرکت خود را از [[مدینه]] به [[مکه]] و از آنجا به [[عراق]] آغاز کرد و [[صبر]] و [[بردباری]] و [[جهاد]] و [[مبارزه]] خود را با تقدیم [[خون]] [[پاک]] خویش و [[خاندان]] و [[یاران]] باوفایش در راه [[خدای متعال]] به اوج کمال رساند<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۵]] ص ۷۳.</ref> | |||
== عصر پیامبر خاتم == | == عصر پیامبر خاتم == | ||