خشم در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

== [[خشم]] گرفتن؛ تنها برای [[خدا]] ==

# [[امام حسن]] {{ع}} می‌فرماید: از دایی خود، [[هند بن ابی هاله تمیمی]]<ref>هند بن ابی هاله تمیمی، فرزند خدیجه از شوهر قبلی‌اش بود که در خانه پیامبر {{صل}} بزرگ شد و از پیامبر {{صل}} روایت کرد و امام حسن {{ع}} صفات پیامبر {{صل}} را از او نقل نمود. بغوی [عالم و محدّث اهل سنّت] می‌گوید: نام پدر هند، یعنی ابو هاله که همسر خدیجه، پیش از پیامبر {{صل}} بوده، نبّاش بن زراره است. هند در رکاب علی {{ع}} در جنگ جمل به شهادت رسید. او شیوا سخن و بلیغ بود و پیامبر اکرم {{صل}} را به نیکویی و استواری توصیف کرد.</ref> درباره [[اوصاف پیامبر]] [[خدا]] {{صل}} پرسیدم. گفت:... [[دنیا]] و امور مربوط به آن، او را به [[خشم]] نمی‌آورد و هرگاه [[حق]]، مورد بی‌حرمتی قرار می‌گرفت، ملاحظه هیچ‌کس را نمی‌کرد و هیچ چیز، جلوی [[خشم]] او را نمی‌گرفت تا این که [[انتقام]] [[حق]] را می‌گرفت<ref>{{متن حدیث|الإمام الحسین {{ع}}: سَأَلْتُ خَالِي هِنْدَ بْنَ أَبِي هَالَةَ عَنْ حِلْيَةِ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}}... فَقَالَ:... لَا تُغْضِبُهُ الدُّنْيَا وَ مَا كَانَ لَهَا فَإِذَا تُعُوطِيَ الْحَقُّ لَمْ يَعْرِفْهُ أَحَدٌ وَ لَمْ يَقُمْ لِغَضَبِهِ شَيْ‌ءٌ حَتَّى يُنْتَصَرَ لَهُ‌}}؛ عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۱، ص۳۱۷؛ معاني الأخبار، ص۸۱، ح۱ کلاهما عن محمّد بن إسحاق عن الإمام الرضا عن آبائه {{عم}}؛ مکارم الأخلاق، ج۱، ص۴۳، ح۱؛ بحار الأنوار، ج۱۶، ص۱۵۰، ح۴؛ المعجم الکبیر، ج۲۲، ص۱۵۶، ح۴۱۴؛ الطبقات الکبری، ج۱، ص۴۲۳ کلاهما عن هند بن أبي هالة بزیادة «لا یغضب لنفسه و لا ینتصر لها» في آخره؛ کنز العمّال، ج۷، ص۱۶۴، ح۱۸۵۳۵.</ref>.  

# [[پیامبر]] {{صل}} برای خدایش [[خشم]] می‌گرفت و برای خود، خشمگین نمی‌شد<ref>{{عربی|کَانَ النَّبِيُّ {{صل}}: يَغْضَبُ لِرَبِّهِ وَ لَا يَغْضَبُ لِنَفْسِهِ }}؛ المناقب لابن شهرآشوب، ج۱، ص۱۴۵ و ۱۴۶؛ بحار الأنوار، ج۱۶، ص۲۲۷، ح۳۴.</ref>.