علی از زبان دیگران: تفاوت میان نسخه‌ها

[[محمّد عبده]] ([[شارح نهج البلاغه]] و [[شاگرد]] سیّد [[جمال]] اسدآبادی): هنگام مطالعۀ [[نهج البلاغه]]، گاهی یک [[عقل]] [[نورانی]] را می‌دیدم که شباهتی به مخلوق جسمانی نداشت. این [[عقل]] [[نورانی]] از گروه [[ارواح]] و مجرّدات [[الهی]] ([[ملکوتیان]]) جدا شده و به [[روح انسانی]] پیوسته و آن [[روح انسانی]] را از پوشاکهای [[طبیعت]] تجرید نموده، تا [[ملکوت]] اعلا بالا برده و به [[عالم شهود]] و [[دیدار]] روشن‌ترین [[انوار]] نایل ساخته است و با این وصف شگفت‌انگیز، پس از [[رهایی]] از عوارض [[طبیعت]] در عالم [[قدس]] آرمیده است و لحظات دیگری صدای گویندۀ [[حکمت]] را می‌شنیدم که واقعیات درست را به پیشتازان و [[زمامداران]] گوشزد می‌کرد و موقعیتهای تردیدآمیز را به آنان نشان می‌داد و آنان را از لغزش‌های اضطراب‌آور برحذر می‌داشت و به دقایق [[سیاست]] و طرق [[کیاست]] [[راهنمایی]] می‌کرد و آنان را با [[مقام]] واقعی [[ریاست]] آشنا می‌ساخت و به [[عظمت]] [[تدبیر]] و [[سرنوشت]] [[شایسته]] بالا می‌برد<ref>شرح نهج البلاغه، محمّد عبده، مقدمه، ص ۷</ref>.