وعده‌های خداوند به پیامبر: تفاوت میان نسخه‌ها

وعده‌های خداوند به پیامبر (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۴

۴ بایت حذف‌شده ، ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲

جز

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۷٬۶۸۳

ویرایش

@@ خط ۲۱: / خط ۲۱: @@
 '''نتیجه''': در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:
-# [[وعده]] [[پیامبر اکرم]] به [[پیروزی]] [[مسلمانان]] وعده‌های فریب‌کارانه، از دیدگاه [[منافقان]] و بیماردلان: {{متن قرآن|وَإِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُورًا}} و [[وعده]] [[پیامبر]] به [[پیروزی]] [[مسلمانان]] در [[جنگ احزاب]] و [[ایمان]] آنان به [[راستی]] [[وعده]] [[پیامبر]] درباره [[پیروزی]] [[مسلمانان]]: {{متن قرآن|وَلَمَّا رَأَى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِيمَانًا وَتَسْلِيمًا}} [[علامه طباطبایی]] مینویسد: این [[آیه]] [[وصف]] حال [[مؤمنین]] است که وقتی لشکرها را می‌بینند که پیرامون [[مدینه]] اتراق کرده‌اند، می‌گویند این همان وعده‌ای است که [[خدا]] و رسولش به ما داده، و [[خدا]] و رسولش راست می‌گویند، و این عکس‌العمل آنان برای این است که در [[ایمان]] خود [[بینا]]، و [[رشد]] یافته‌اند، و [[خدا]] و رسولش را [[تصدیق]] دارند. به خلاف آن عکس‌العملی که [[منافقین]] و بیماردلان از خود نشان دادند، آنها وقتی لشکرها دیدند به [[شک]] افتاده و سخنان [[زشتی]] گفتند، از همین جا معلوم می‌شود که مراد از [[مؤمنین]] آن افرادی هستند که با [[خلوص]] به [[خدا]] و [[رسول]] [[ایمان]] آوردند<ref>ترجمه المیزان، ج۱۶، ص۴۳۳.</ref>.
+# [[وعده]] [[پیامبر اکرم]] به [[پیروزی]] [[مسلمانان]] وعده‌های فریب‌کارانه، از دیدگاه [[منافقان]] و بیماردلان: {{متن قرآن|وَإِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُورًا}} و [[وعده]] [[پیامبر]] به [[پیروزی]] [[مسلمانان]] در [[جنگ احزاب]] و [[ایمان]] آنان به [[راستی]] [[وعده]] [[پیامبر]] درباره [[پیروزی]] [[مسلمانان]]: {{متن قرآن|وَلَمَّا رَأَى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِيمَانًا وَتَسْلِيمًا}} [[علامه طباطبایی]] مینویسد: این [[آیه]] وصف حال [[مؤمنین]] است که وقتی لشکرها را می‌بینند که پیرامون [[مدینه]] اتراق کرده‌اند، می‌گویند این همان وعده‌ای است که [[خدا]] و رسولش به ما داده، و [[خدا]] و رسولش راست می‌گویند، و این عکس‌العمل آنان برای این است که در [[ایمان]] خود [[بینا]]، و [[رشد]] یافته‌اند، و [[خدا]] و رسولش را [[تصدیق]] دارند. به خلاف آن عکس‌العملی که [[منافقین]] و بیماردلان از خود نشان دادند، آنها وقتی لشکرها دیدند به [[شک]] افتاده و سخنان [[زشتی]] گفتند، از همین جا معلوم می‌شود که مراد از [[مؤمنین]] آن افرادی هستند که با [[خلوص]] به [[خدا]] و [[رسول]] [[ایمان]] آوردند<ref>ترجمه المیزان، ج۱۶، ص۴۳۳.</ref>.
 # توجه به [[گسترش اسلام]] و توسعه روزافزون آن دلیلی بر [[حقانیت]] [[وعده‌های الهی]] به [[پیامبر]]: {{متن قرآن|وَإِنْ مَا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ<ref>در تفسیر {{متن قرآن|وَإِنْ مَا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ}} احتمالات چندی نقل شده که به آن اشاره می‌شود: و اگر برخی از آن‌چه درباره پیروزی مؤمنان و کشته شدن و اسیری و غارت اموال کافران، به ایشان وعده کرده‌ایم، به تو نشان دهیم. {{متن قرآن|أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ}} یا اینکه پیش از آن‌که این امور را به تو نشان دهیم، تو را به سوی خود آوریم. بدین ترتیب نشان می‌دهد که بعضی از آن امور، در حیات پیامبر و برخی پس از وفات اوست، بنابراین نباید پیغمبر انتظار داشته باشد که همه آن امور در حیاتش واقع می‌شود و آنها را به چشم خود می‌بیند. {{متن قرآن|فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلَاغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ}} همانا بر تو ابلاغ دستورات و اوامر ما و بر ما حساب و کیفر آنهاست. این کیفر یا در دنیاست یا در آخرت (مجمع البیان، ج۱۳، ص۸۶). حسن و ضحاک و مقاتل گویند: یعنی ما مسلمانان را کمک می‌کنیم تا به فتوحاتی نائل آیند، در نتیجه اهل کفر، کم و اهل اسلام زیاد می‌شوند و بلاد شرک در قلمرو اسلام قرار می‌گیرد. ضحاک گوید: یعنی اهل مکه ندیدند که ما بلاد اطراف را برای محمد {{صل}} فتح کردیم‌؟! زجاج گوید: یعنی آیا مشرکین نمی‌ترسند که سرزمین آنها را نیز مثل سرزمین‌های دیگر برای محمد {{صل}} فتح کنیم‌؟! این معنی از ابن عباس نیز روایت شده است. قاضی گوید: این معنی مناسب‌تر است، زیرا به وعده خداوند در باره اظهار و نصرت دین حق، متصل است. (مجمع البیان، ج۱۳، ص۸۹).</ref> أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلَاغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ * أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا وَاللَّهُ يَحْكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهِ وَهُوَ سَرِيعُ الْحِسَابِ}}؛
 # [[وعده الهی]] به [[پیامبر اکرم]] برای [[پیروزی]] بر دشمنانش همانند وعده‌های صادقانه به [[پیامبران پیشین]] و [[پیروزی]] آنان و نابودی [[مخالفان]] اسراف‌گر: {{متن قرآن|وَمَا أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ إِلَّا رِجَالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ... * ثُمَّ صَدَقْنَاهُمُ الْوَعْدَ فَأَنْجَيْنَاهُمْ وَمَنْ نَشَاءُ وَأَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِينَ}}؛