زمین در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

زمین در قرآن (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۷

۵٬۱۲۰ بایت اضافه‌شده ، ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲

←‏منابع

دیداریویکی‌متن

Jaafari

مدیران

۸۰٬۱۵۳

ویرایش

@@ خط ۲۷۲: / خط ۲۷۲: @@
 برخی از [[پژوهشگران]]، زیر واژه روم درباره {{متن قرآن|أَدْنَى الْأَرْضِ}} می‌نویسد: «مقصود از {{متن قرآن|أَدْنَى الْأَرْضِ}} [[ولایت شام]] و [[فلسطین]] است»<ref>عباس شوشتری، فرهنگ قرآن</ref>
 از جمع‌بندی مستندات این [[پژوهش]]، به این نتیجه می‌رسیم، که منظور از {{متن قرآن|الْأَرْضِ}}، در [[آیه]] مورد بحث؛ سرزمین حجاز و غرض از {{متن قرآن|أَدْنَى الْأَرْضِ}} سرزمین نزدیک به حجاز است، که منطقه‌ای میان [[بصری]] و اذرعات می‌باشد، که منظور نهایی آن، روم شرقی، یعنی بیزانس است.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۸۷.</ref>
+==جغرافیای [[ارض]]، در [[سوره مبارکه احزاب]]==
+{{متن قرآن|وَأَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَدِيَارَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ وَأَرْضًا لَمْ تَطَئُوهَا...}}<ref>«و زمین و خانه‌ها و دارایی‌هایشان را و سرزمینی را که بر آن گام ننهاده بودید به شما وانهاد و خداوند بر هر کاری تواناست» سوره احزاب، آیه ۲۷.</ref>.
+واژه ارض سه بار، در سوره مبارکه احزاب بیان شده است، که دو بار آن، در [[آیه]] همین [[سوره]] [[مبارکه]] است، که ما در این گفتار، سعی داریم به [[شناخت]] و معرفی جغرافیایی آن به [[قاریان]] محترم [[قرآن]] بپردازیم.
+[[خداوند]] در آیه فوق، [[رسول]] خویش را، به [[نعمت]] [[پیروزی بر دشمن]]، و واگذاری ارض و دیار و سرزمینی که هرگز گام در آن ننهاده؛ توجه می‌دهد و [[یاری]] و [[توانایی]] خویش را، به یاد او می‌آورد.
+قرآن، طبق عرف انشایی خود، به طور مجمل و مختصر به وقایع و حوادث و همچنین اماکن، اشاره نموده و از شرح و توضیح آنها [[پرهیز]] می‌نماید و این [[تاریخ]] است که می‌تواند، در بیان و [[تفسیر]] وقایع و یا توجیه اماکن، [[قاری قرآن]] را در [[فهم]] مطلب یاری نماید، تا بهتر و بیشتر بتواند با مجملات آشنا گردد و از آنان [[پند]] و [[عبرت]] گیرد.
+اکنون [[کوشش]] ما، در این گفتار آن است، که برای علاقه‌مندان، روشن کنیم؟ دیار و سر زمینی را که خداوند، در [[اختیار]] پیامبرش قرار داده است؛ چه محلی است؟
+'''ارض و زمینی را که، [[مسلمین]] قبلاً، در آن پا نگذاشته بودند؛ کجاست؟'''
+در این که، منظور از {{متن قرآن|أَرْضَهُمْ}} و {{متن قرآن|أَرْضًا لَمْ تَطَئُوهَا}} کدام [[سرزمین]] است؛ در میان [[مفسران]] [[گفتگو]] است: «.... هیچ یک از احتمالات [آنان] با ظاهر آیه سازگار نیست،؛ چراکه آیه، به قرینه فعل ماضی، که در آن آمده {{متن قرآن|أَوْرَثَكُمْ}} [[شاهد]] بر این است که این [[زمین]] در همین ماجرای [[جنگ]] [[بنی قریظه]] به [[تصرف]] مسلمین در آمد، به علاوه بر زمین [[مکه]] [که بعضی از [[مفسرین]] احتمال داده‌اند]... سرزمینی نبود که [[مسلمانان]]، در آن گام ننهاده باشند، در حالی که [[قرآن]] می‌گوید: (زمینی را، در اختیارتان گذارد که در آن گام ننهاده بودید).
+ظاهراً، این جمله، اشاره به باغات و [[اراضی]] مخصوصی است؛ که در [[اختیار]] [[بنی قریظه]] بود و احدی [[حق]] ورود به آن را نداشت؛ چراکه [[یهودی]] در [[حفظ]] و انحصار [[اموال]] خود، سخت می‌کوشیدند و اگر از ماضی بودن این فتح و [[پیروزی]] صرف نظر کنیم؛ تناسب بیشتری، با [[سرزمین]] [[خیبر]] دارد، که به فاصله نه چندان زیادی از [[طایفه]] [[یهود]] گرفته شد و در اختیار [[مسلمین]] قرار گرفت [[[سال هفتم هجری]]]»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه ج۱۷، ص۲۷۱.</ref>.
+برخی از بزرگان نیز در مورد [[ارض]] مذکور، در [[آیه]]، در [[تفسیر]] [[شریف]] [[المیزان]]<ref>تفسیر المیزان، ص۱۴۸، ج۳۲</ref> می‌نویسد: «منظور از این سرزمین خیبر و یا آن اراضی است، که [[خداوند]]، بدون [[جنگ]]، [با بنی قریظه] نصیب [[مسلمانان]] کرد و اما این که بعضی گفته‌اند؛ مقصود هر زمینی است، که تا [[روز قیامت]]، به دست مسلمانان فتح شود؛ و یا خصوص [[زمین]] [[مکه]] و یا زمین [[روم]] و [[فارس]] است، [[تفسیری]] است که [[سیاق]] دو آیه مورد بحث، با آن نمی‌سازد».
+به هر تقدیر، با توجه به اسناد مذکور؛ ارض مندرج، در آیه مورد تحقیق، محلی است، به نام خیبر که متعلق به یهود بنی قریظه بوده است.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۹۰.</ref>
 == منابع ==