جز
جایگزینی متن - 'برگزیده' به 'برگزیده'
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
جز (جایگزینی متن - 'برگزیده' به 'برگزیده') |
||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
به جا آوردن [[حق]] خدا بر همه آفریدگان [[واجب]] است: امام سجاد {{ع}} در [[نیایش]] پنجاه و دوم به واجب بودن حق خدا بر همه آفریدگان اشاره نموده است. | به جا آوردن [[حق]] خدا بر همه آفریدگان [[واجب]] است: امام سجاد {{ع}} در [[نیایش]] پنجاه و دوم به واجب بودن حق خدا بر همه آفریدگان اشاره نموده است. | ||
برگزیده آفریدگان: همانگونه که در قرآن کریم از [[انسان]] به عنوان [[خلیفة الله]]<ref>{{متن قرآن|وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُوا أَتَجْعَلُ فِيهَا مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ}} «و (یاد کن) آنگاه را که پروردگارت به فرشتگان فرمود: میخواهم جانشینی در زمین بگمارم، گفتند: آیا کسی را در آن میگماری که در آن تباهی میکند و خونها میریزد در حالی که ما تو را با سپاس، به پاکی میستاییم و تو را پاک میشمریم؛ فرمود: من چیزی میدانم که شما نمیدانید» سوره بقره، آیه ۳۰.</ref> و [[برترین]] آفریدههای هستی یاد شده است و [[خداوند]] با [[آفرینش]] او به خود تبریک میگوید<ref>{{متن قرآن|فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ}} «پس بزرگوار است خداوند که نیکوترین آفریدگاران است» سوره مؤمنون، آیه ۱۴.</ref> [[امام سجاد]] {{ع}} هم در ضمن [[سپاس]] و [[ستایش]] [[حضرت حق]] به [[برتری]] [[انسان]] بر تمام [[مخلوقات]] اشاره نموده است: خداوندی که ما را آنگونه برتری داد که بر همه آفریدگان [[سلطه]] یابیم، چندان که به [[قدرت]] او هر [[آفریده]] [[فرمانبردار]] ماست و به [[عزت]] او در ربقه [[طاعت]] ما. در دعاهای متعدد امام سجاد {{ع}} بیان میدارد که: خداوندا! بر [[رسول الله]] [[درود]] و [[سلام]] بفرست که برگزیده بین تمام آفریدگان توست {{متن حدیث|خِيَرَتُكَ مِنْ خَلْقِكَ...}}. | |||
[[مرگ]] مقدّر همه مخلوقات: در [[قرآن]] آمده است: {{متن قرآن|كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ}}<ref>«هر کسی مرگ را میچشد سپس به سوی ما باز گردانده خواهید شد» سوره عنکبوت، آیه ۵۷.</ref>. [[امام]] نیز در [[نیایش پنجاه و دوم]] عرض میکند: «ای خداوند، منزّهی تو. مرگ را بر همه آفریدگانت مقرر داشتهای: خواه به یکتاییات بپرستند یا نپرستند. همه چشنده شرنگ مرگاند و همه رهسپار سرای [[آخرت]]». | [[مرگ]] مقدّر همه مخلوقات: در [[قرآن]] آمده است: {{متن قرآن|كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ}}<ref>«هر کسی مرگ را میچشد سپس به سوی ما باز گردانده خواهید شد» سوره عنکبوت، آیه ۵۷.</ref>. [[امام]] نیز در [[نیایش پنجاه و دوم]] عرض میکند: «ای خداوند، منزّهی تو. مرگ را بر همه آفریدگانت مقرر داشتهای: خواه به یکتاییات بپرستند یا نپرستند. همه چشنده شرنگ مرگاند و همه رهسپار سرای [[آخرت]]». | ||