هلال بن یساف: تفاوت میان نسخه‌ها

۶ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲
جز
جایگزینی متن - 'برخی از علما' به 'برخی از دانشمندان'
جز (جایگزینی متن - 'برخی از علما' به 'برخی از دانشمندان')
خط ۱۳: خط ۱۳:
# هلال بن یساف با چند واسطه از [[ابوایوب]]، از رسول خدا {{صل}} نقل می‌کند که روزی آن حضرت فرمودند: "آیا کسی از شما می‌تواند در یک [[شب]] یک سوم [[قرآن]] را [[تلاوت]] کنید؟" پس همه ما ساکت شدیم؛ سپس آن حضرت فرمودند: "کسی که بگوید: {{متن حدیث| اللَّهُ الْوَاحِدُ الصَّمَدُ}}<ref>در روایتی دیگر می‌فرماید: هر کس (سوره) {{متن قرآن|قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ * اللَّهُ الصَّمَدُ}} را بخواند. (تفسیر القرآن العظیم، ابن کثیر ۸: ۴۹۲).</ref> "همانا یک سوم قرآن را خوانده است"<ref>تاریخ الإسلام، ج۶، ص۳۵۷.</ref>.
# هلال بن یساف با چند واسطه از [[ابوایوب]]، از رسول خدا {{صل}} نقل می‌کند که روزی آن حضرت فرمودند: "آیا کسی از شما می‌تواند در یک [[شب]] یک سوم [[قرآن]] را [[تلاوت]] کنید؟" پس همه ما ساکت شدیم؛ سپس آن حضرت فرمودند: "کسی که بگوید: {{متن حدیث| اللَّهُ الْوَاحِدُ الصَّمَدُ}}<ref>در روایتی دیگر می‌فرماید: هر کس (سوره) {{متن قرآن|قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ * اللَّهُ الصَّمَدُ}} را بخواند. (تفسیر القرآن العظیم، ابن کثیر ۸: ۴۹۲).</ref> "همانا یک سوم قرآن را خوانده است"<ref>تاریخ الإسلام، ج۶، ص۳۵۷.</ref>.
# [[قیس بن عباد]] و هلال بن یساف می‌گویند: [[امام علی]] {{ع}} فرمود: "من، اولین کسی هستم که در [[قیامت]] سر از [[خاک]] برآورده، نزد [[خداوند]] (از ستم‌هایی که بر من شده است) [[شکایت]] می‌کنم"<ref>إحقاق الحق، شوشتری، ج۳، ص۵۵۵.</ref>.
# [[قیس بن عباد]] و هلال بن یساف می‌گویند: [[امام علی]] {{ع}} فرمود: "من، اولین کسی هستم که در [[قیامت]] سر از [[خاک]] برآورده، نزد [[خداوند]] (از ستم‌هایی که بر من شده است) [[شکایت]] می‌کنم"<ref>إحقاق الحق، شوشتری، ج۳، ص۵۵۵.</ref>.
# هلال بن یساف و برخی از [[علما]] گویند: [[حزقیل]] [[پیامبر]] {{صل}} از خداوند خواست تا عده‌ای (از [[بنی اسرائیل]] که مرده بودند) را زنده کند، برای اینکه اگر زنده می‌شدند، سرزمین‌ها را آباد می‌کردند و [[عبادت خدا]] را به جای می‌آوردند؛ اما [[خداوند متعال]] به [[حزقیل]] فرمود: "آیا می‌خواهی چنین کنم (آنان را زنده کنم)؟" حزقیل گفت: "بله" و [[خداوند]] چنین کرد<ref>نهایة الأرب، نویری، ج۸، ص۱۴.</ref>.
# هلال بن یساف و برخی از دانشمندان گویند: [[حزقیل]] [[پیامبر]] {{صل}} از خداوند خواست تا عده‌ای (از [[بنی اسرائیل]] که مرده بودند) را زنده کند، برای اینکه اگر زنده می‌شدند، سرزمین‌ها را آباد می‌کردند و [[عبادت خدا]] را به جای می‌آوردند؛ اما [[خداوند متعال]] به [[حزقیل]] فرمود: "آیا می‌خواهی چنین کنم (آنان را زنده کنم)؟" حزقیل گفت: "بله" و [[خداوند]] چنین کرد<ref>نهایة الأرب، نویری، ج۸، ص۱۴.</ref>.
# [[قبیصة بن عقبة]] از [[سفیان]]، از [[منصور]]، از [[هلال بن یساف]]، از [[ابومثنی حمصی]]، از ابواُبّی (که پسر [[همسر]] [[عبادة بن صامت]] است) [[نقل]] کرده است که "روزی در محضر [[رسول خدا]] {{صل}} نشسته بودیم؛ پس فرمود: "به زودی امیرانی خواهند آمد که برخی چیزهای آنان را چنان سرگرم می‌دارد که [[نماز]] را در وقت خود به جا نمی‌آورند و آن را به تأخیر می‌اندازند؛ هان! شما نماز را در اول وقت به جا آورید!" مردی پرسید: "رسول خدا! آیا با آنان نماز بخوانیم؟" فرمود: "آری""<ref>الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۷، ص۴۱۱.</ref>.
# [[قبیصة بن عقبة]] از [[سفیان]]، از [[منصور]]، از [[هلال بن یساف]]، از [[ابومثنی حمصی]]، از ابواُبّی (که پسر [[همسر]] [[عبادة بن صامت]] است) [[نقل]] کرده است که "روزی در محضر [[رسول خدا]] {{صل}} نشسته بودیم؛ پس فرمود: "به زودی امیرانی خواهند آمد که برخی چیزهای آنان را چنان سرگرم می‌دارد که [[نماز]] را در وقت خود به جا نمی‌آورند و آن را به تأخیر می‌اندازند؛ هان! شما نماز را در اول وقت به جا آورید!" مردی پرسید: "رسول خدا! آیا با آنان نماز بخوانیم؟" فرمود: "آری""<ref>الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۷، ص۴۱۱.</ref>.
# هلال بن یساف از سلمه، از رسول خدا {{صل}} نقل می‌کند که آن [[حضرت]] در [[حجه‌الوداع]] فرمودند: "همانا [[گناهان کبیره]] چهار مورد است: اینکه بر [[خدا]] [[شرک]] نورزید و کسی را که خداوند کشتنش را [[حرام]] کرده است، نکشید و [[زنا]] و [[سرقت]] نکنید"<ref>تفسیر القرآن العظیم، ابن کثیر، ج۶، ص۱۱۴.</ref>.
# هلال بن یساف از سلمه، از رسول خدا {{صل}} نقل می‌کند که آن [[حضرت]] در [[حجه‌الوداع]] فرمودند: "همانا [[گناهان کبیره]] چهار مورد است: اینکه بر [[خدا]] [[شرک]] نورزید و کسی را که خداوند کشتنش را [[حرام]] کرده است، نکشید و [[زنا]] و [[سرقت]] نکنید"<ref>تفسیر القرآن العظیم، ابن کثیر، ج۶، ص۱۱۴.</ref>.
۲۲۴٬۹۹۹

ویرایش