تین: تفاوت میان نسخه‌ها

۸ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۲
جز
جایگزینی متن - 'لام' به 'لام'
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
جز (جایگزینی متن - 'لام' به 'لام')
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۲۳: خط ۲۳:
گرچه، زیتون درخت و میوه شناخته شده‌ای است و هرگاه این واژه به گوش برسد؛ جز درخت و میوه آن به [[ذهن]] متبادر نمی‌شود؛ اما با وجود این روشنی مطلب، بعضی از [[مفسرین]]: «این دو [[سوگند]] {{متن قرآن|وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ}} را، ناظر به کوه‌ها و یا سرزمین‌های [[فلسطین]] و [[شامات]] دانسته‌اند که سرزمین‌های رویش این دو گونه درخت و محل‌های [[عبادت]] و [[وحی]] [[پیمبران]] است.
گرچه، زیتون درخت و میوه شناخته شده‌ای است و هرگاه این واژه به گوش برسد؛ جز درخت و میوه آن به [[ذهن]] متبادر نمی‌شود؛ اما با وجود این روشنی مطلب، بعضی از [[مفسرین]]: «این دو [[سوگند]] {{متن قرآن|وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ}} را، ناظر به کوه‌ها و یا سرزمین‌های [[فلسطین]] و [[شامات]] دانسته‌اند که سرزمین‌های رویش این دو گونه درخت و محل‌های [[عبادت]] و [[وحی]] [[پیمبران]] است.


بنابراین معنا مجاز، در کلمه و به علاقه حال و محل است و چون نه قرینه‌ای در [[کلام]] است و نه شهرتی، میان خاص و عام؛ صرف لفظ از معنای [[حقیقی]]، روا نباشد و فقط [[شهرت]] کوهی، در [[سرزمین]] فلسطین، به نام [[جبل]] الزیتون یا دو سوگند {{متن قرآن|وَطُورِ سِينِينَ * وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ}}<ref>«و به کوه سینا * و به این شهر امن و آرام (مکّه)» سوره تین، آیه ۲-۳</ref> که نام دو محل است نمی‌تواند قرینه‌ای، برای مجاز، در کلمه باشد. الف و [[لام]] هم ظاهر در نوع است»<ref>سید محمد، طالقانی پرتوی از قرآن قسمت دوم جزء سی‌ام، ص۱۶۳.</ref>.
بنابراین معنا مجاز، در کلمه و به علاقه حال و محل است و چون نه قرینه‌ای در [[کلام]] است و نه شهرتی، میان خاص و عام؛ صرف لفظ از معنای [[حقیقی]]، روا نباشد و فقط [[شهرت]] کوهی، در [[سرزمین]] فلسطین، به نام [[جبل]] الزیتون یا دو سوگند {{متن قرآن|وَطُورِ سِينِينَ * وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ}}<ref>«و به کوه سینا * و به این شهر امن و آرام (مکّه)» سوره تین، آیه ۲-۳</ref> که نام دو محل است نمی‌تواند قرینه‌ای، برای مجاز، در کلمه باشد. الف و لام هم ظاهر در نوع است»<ref>سید محمد، طالقانی پرتوی از قرآن قسمت دوم جزء سی‌ام، ص۱۶۳.</ref>.
برخی از نویسندگان، می‌نویسند: «از [[قتاده]] نقل شده:... و زیتون کوهی است، که [[بیت المقدس]] بر آن بنا گردیده و [[عکرمه]] گوید: تین و زیتون هر دو نام کوهی است، که در آن انجیر و زیتون می‌روید». برخی از [[علما]] و بزرگان، می‌گویند: «.... ولی بعضی دیگر گفته‌اند: منظور از تین کوهستانی است که [[دمشق]] بر بلندی آن واقع شده و منظور از زیتون، کوهستانی است که [[بیت المقدس]] بر بالای یکی از کوه‌هایش بنا شده.»..<ref>علی اکبر قرشی، قاموس قرآن، محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ترجمه محمد باقر همدانی، ج۴۶، ص۲۸۹.</ref>.
برخی از نویسندگان، می‌نویسند: «از [[قتاده]] نقل شده:... و زیتون کوهی است، که [[بیت المقدس]] بر آن بنا گردیده و [[عکرمه]] گوید: تین و زیتون هر دو نام کوهی است، که در آن انجیر و زیتون می‌روید». برخی از دانشمندان و بزرگان، می‌گویند: «.... ولی بعضی دیگر گفته‌اند: منظور از تین کوهستانی است که [[دمشق]] بر بلندی آن واقع شده و منظور از زیتون، کوهستانی است که [[بیت المقدس]] بر بالای یکی از کوه‌هایش بنا شده.»..<ref>علی اکبر قرشی، قاموس قرآن، محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ترجمه محمد باقر همدانی، ج۴۶، ص۲۸۹.</ref>.


برخی از [[علما]] می‌گویند: «چرا که، این دو محل، [[سرزمین]] [[قیام]] بسیاری از [[انبیا]] و [[پیامبران]] بزرگ [[خدا]] است و این دو قسم، با سوگندهای سوم و چهارم، که از سرزمین‌های مقدسی یاد می‌کند هماهنگ است»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲۷، ص۴۰-۱۳۹.</ref>. در چند سطر بعد، می‌نویسد: لذا، در [[حدیثی]] از [[پیغمبر اکرم]]{{صل}} می‌خوانیم: که [[خداوند]] از میان [[شهرها]]، چهار [[شهر]] را برگزیده و درباره آنها فرموده: {{متن قرآن|وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ * وَطُورِ سِينِينَ * وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ}}<ref>«سوگند به انجیر و زیتون * و به کوه سینا * و به این شهر امن و آرام (مکّه)» سوره تین، آیه ۱-۳</ref> {{متن قرآن|التِّينِ}} [[مدینه]] است و {{متن قرآن|الزَّيْتُونِ}} بیت المقدس و {{متن قرآن|وَطُورِ سِينِينَ}} [[کوفه]] و {{متن قرآن|وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ}} [[مکه]] است.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۰۳.</ref>
برخی از دانشمندان می‌گویند: «چرا که، این دو محل، [[سرزمین]] [[قیام]] بسیاری از [[انبیا]] و [[پیامبران]] بزرگ [[خدا]] است و این دو قسم، با سوگندهای سوم و چهارم، که از سرزمین‌های مقدسی یاد می‌کند هماهنگ است»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲۷، ص۴۰-۱۳۹.</ref>. در چند سطر بعد، می‌نویسد: لذا، در [[حدیثی]] از [[پیغمبر اکرم]]{{صل}} می‌خوانیم: که [[خداوند]] از میان [[شهرها]]، چهار [[شهر]] را برگزیده و درباره آنها فرموده: {{متن قرآن|وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ * وَطُورِ سِينِينَ * وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ}}<ref>«سوگند به انجیر و زیتون * و به کوه سینا * و به این شهر امن و آرام (مکّه)» سوره تین، آیه ۱-۳</ref> {{متن قرآن|التِّينِ}} [[مدینه]] است و {{متن قرآن|الزَّيْتُونِ}} بیت المقدس و {{متن قرآن|وَطُورِ سِينِينَ}} [[کوفه]] و {{متن قرآن|وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ}} [[مکه]] است.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۰۳.</ref>


==جمع‌بندی دیدگاه‌ها==
==جمع‌بندی دیدگاه‌ها==
۲۲۴٬۸۶۴

ویرایش