سینا: تفاوت میان نسخه‌ها

۲٬۱۳۸ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۲
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = سینا | عنوان مدخل = سینا | مداخل مرتبط = سینا در قرآن - سینا در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==جغرافیای سینا، در سوره‌های مبارکه مؤمنون و تین== #{{متن قرآن|وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْنَاءَ تَنْبُتُ بِالدُ...» ایجاد کرد)
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۲۳: خط ۲۳:
[[کوه سینا]] کوهی است که خداوند بر فراز آن بر [[حضرت موسی]]{{ع}} تجلی کرد و موسی از شدت [[بی‌تابی]]؛ مدهوش افتاد<ref>اعراف آیات ۱۳۹ – ۱۴۰.</ref>.
[[کوه سینا]] کوهی است که خداوند بر فراز آن بر [[حضرت موسی]]{{ع}} تجلی کرد و موسی از شدت [[بی‌تابی]]؛ مدهوش افتاد<ref>اعراف آیات ۱۳۹ – ۱۴۰.</ref>.
در تعیین محل کوه سینا، که [[راهبان]] آن را [[حوریب]] می‌نامند؛ میان [[علما]] [[اختلاف]] است: بعضی پنداشته‌اند حوریب نام سلسله جبال و سینا نام قله‌ای از آن سلسله است.
در تعیین محل کوه سینا، که [[راهبان]] آن را [[حوریب]] می‌نامند؛ میان [[علما]] [[اختلاف]] است: بعضی پنداشته‌اند حوریب نام سلسله جبال و سینا نام قله‌ای از آن سلسله است.
 
به [[عقیده]] بعضی، کوه موسی در میان سلسله طور سینا واقع و در کمر آن قله سینا یا حوریب، که [[عرب]] آن را رأس الصفصافه می‌نامند قرار دارد و این قله، از شمال [[مشرق]] به [[سهل]] الراحه است و [[بنی اسرائیل]]، در سهل الراحه [[اردو]] می‌زده‌اند.
به [[عقیده]] بعضی، کوه موسی در میان سلسله طور سینا واقع و در کمر آن قله سینا یا حوریب، که [[عرب]] آن را رأس الصفصافه می‌نامند قرار دارد و این قله، از شمال [[مشرق]] به [[سهل]] الراحه است و [[بنی اسرائیل]]، در سهل الراحه [[اردو]] می‌زده‌اند.
بعضی دیگر: کوه سینا را بر قله‌ای جنوبی تطبیق می‌کنند و در مجاورت این قله نیز جلگه وسیعی، که بتواند اردوگاه اسرائیلیان باشد؛ وجود دارد.
بعضی دیگر: کوه سینا را بر قله‌ای جنوبی تطبیق می‌کنند و در مجاورت این قله نیز جلگه وسیعی، که بتواند اردوگاه اسرائیلیان باشد؛ وجود دارد.
خط ۳۰: خط ۳۰:
==جغرافیای شبه جزیره سینا==
==جغرافیای شبه جزیره سینا==
اما در مورد شبه جزیره سینا، که کوه مورد بحث، در آن واقع شده است: [[محیی الدین]] [[درویش]] می‌نویسد: «سینا، شبه جزیره است؛ محدود از شمال به دریای مدیترانه. از [[غرب]] به کانال سوئز و خلیج سوئز، از [[شرق]] به [[فلسطین]] و [[خلیج عقبه]] و از جنوب، منتهی است به رأس محمد، در دریای سرخ و سینا کوهی است؛ واقع بر جنوب شبه جزیره سینا»<ref>اعراب القران الکریم، ص۵۰۲۶.</ref> و<ref>بهاءالدین، خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۲۸۴.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۲۳.</ref>
اما در مورد شبه جزیره سینا، که کوه مورد بحث، در آن واقع شده است: [[محیی الدین]] [[درویش]] می‌نویسد: «سینا، شبه جزیره است؛ محدود از شمال به دریای مدیترانه. از [[غرب]] به کانال سوئز و خلیج سوئز، از [[شرق]] به [[فلسطین]] و [[خلیج عقبه]] و از جنوب، منتهی است به رأس محمد، در دریای سرخ و سینا کوهی است؛ واقع بر جنوب شبه جزیره سینا»<ref>اعراب القران الکریم، ص۵۰۲۶.</ref> و<ref>بهاءالدین، خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۲۸۴.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۲۳.</ref>
===وادی مقدس سینا===
{{اصلی|وادی مقدس}}
«وادی مقدس» مذکور در [[قرآن کریم]] همان طور سیناست. «ابوالفتح می‌نویسد: آن [[کوه]] است که [[موسی]]{{ع}} با خدای [[مناجات]] کرد و آن کوهی است میان [[مصر]] و [[ایله]]... در [[دایرة المعارف]] [[فارسی]] آمده است: [[طور سینا]]، یا طور، یا [[کوه سینا]] کوه معروفی در قسمت جنوبی شبه شا [[جزیره سینا]] که امروزه [[جبل موسی]] خوانده می‌شود... برخی نویسندگان می‌نویسند: سینا شبه جزیره‌ای است محدود از شمال به دریای [[مدیترانه]]، از [[غرب]] به کانال سوئز و خلیج سوئز، از [[شرق]] به [[فلسطین]] و [[خلیج عقبه]]»<ref>محی الدین درویشی، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۲۸۴.</ref>.
این [[سرزمین مقدس]] خوانده شده چون محل حضور و مناجات به درگاه او شده است. «این نام و این توصیف دلیل بر این است که چرا به موسی دستور داد کفشش را بکند منظور [[احترام]] آن [[سرزمین]] بوده تا با [[کفش]] لگد نشود و اگر کندن کفش را مرتفع بر جمله {{متن قرآن|إِنِّي أَنَا رَبُّكَ}}<ref>«بی‌گمان این منم پروردگار تو، پای‌پوش‌های خویش را درآور که تو در سرزمین مقدس «طوی» یی» سوره طه، آیه ۱۲.</ref> کرده دلیل بر این است که [[تقدیس]] و احترام [[وادی]] به خاطر این بوده که خطیره [[قرب به خدا]] و محل حضور و مناجات به درگاه اوست»<ref>تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۲۰۹.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۸۰۹.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
۲۲۴٬۸۴۸

ویرایش