آیه غار: تفاوت میان نسخه‌ها

در مورد {{متن قرآن|ثَانِيَ اثْنَيْنِ}} همه [[مفسران]] [[فریقین]] می‌گویند که آن دو نفر، [[رسول خدا]] {{صل}} و [[ابوبکر]] بودند و اینکه منظور از {{متن قرآن|ثَانِيَ}} که [[منصوب]] و بدل از ضمیر {{متن قرآن|أَخْرَجَهُ}} می‌باشد، پیامبر است که به [[رفیق]] همراهش ـ زمانی که برای مصون ماندن از دست [[مشرکین]] در [[غار ثور]] مخفی شده بودند و او دچار [[اندوه]] شده بود که مبادا [[مشرکان]] ایشان را گرفته و بکشند ـ [[دلداری]] داد که [[غصه]] نخور زیرا [[خدا]] با ماست. برخی مفسران گفته‌اند که ابوبکر برای [[جان]] خویش نگران نبود، بلکه از آن می‌ترسید که اگر رسول خدا {{صل}} کشته شود، [[امت]] هلاک گردد و [[دین]] از بین برود، اما از آنجا که خداوند به پیامبر [[الهام]] کرده بود که همواره مراقب اوست: {{متن قرآن|وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا}}<ref>«و بر فرمان پروردگارت شکیب کن که تو را زیر نظر داریم» سوره طور، آیه ۴۸.</ref>، دو کبوتر را [[مأمور]] کرد تا در آستانه در [[غار]] لانه ساخته و تخم بگذارند و نیز عنکبوتی را فرمود تا بر دهانه ورودی غار، چند لایه تار بتند و [[ملائکه]] را مأمور ساخت تا جلوی چشمان مشرکان را سد کنند و فکرشان را منصرف سازند. به این ترتیب به [[فکر]] هیچ کس نرسید که آن دو تن به درون غار رفته و مخفی شده باشند و در نتیجه از خطر مشرکان [[رهایی]] یافتند.