پرش به محتوا

آیه غار: تفاوت میان نسخه‌ها

۹۰۱ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۴
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'ضمیر' به 'ضمیر')
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[آیه غار در قرآن]]| پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[آیه غار در تفسیر و علوم قرآنی]]| پرسش مرتبط  = }}
{{جعبه اطلاعات آیات نامدار
| نام آیه = آیه غار
| نام تصویر = آیه ۴۰ سوره توبه.jpg
| توضیح تصویر =
| متن آیه = 
| معنی آیه = اگر او را یاری ندهید بی‌گمان خداوند یاریش کرده است هنگامی که کافران او را که یکی از دو نفر بود (از مکّه) بیرون راندند، آنگاه که آن دو در غار بودند ...
| شماره آیه = ۴۰
| نام سوره = توبه
| شماره جزء = ۱۰
| نام‌های دیگر =
| شأن نزول = آیه در ادامه آیات مربوط به جنگ تبوک نازل شده است
| مصداق آیه =
| دلالت آیه = {{فهرست جعبه|وعده نصرت و پشتیبانی پیامبر توسط خداوند متعال}}
| نتایج آیه =
}}


== مقدمه ==
== مقدمه ==
[[آیه]] ۴۰ [[سوره]] [[توبه]] را که به [[هجرت]] [[پیامبر]] {{صل}} از [[مکه]] به [[مدینه]] و پناهنده شدن [[پیامبر]] {{صل}} و [[ابوبکر]] در [[غار ثور]] اشاره دارد، "آیه غار" گفته‌اند<ref>الصحیح من سیرة النبی، ج‌۴، ص‌۲۳.</ref>: {{متن قرآن|إِلاَّ تَنصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُواْ ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لاَ تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُواْ السُّفْلَى وَكَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>اگر او را یاری ندهید بی‌گمان خداوند یاریش کرده است هنگامی که کافران او را که یکی از دو نفر بود (از مکّه) بیرون راندند، آنگاه که آن دو در غار بودند همان هنگام که به همراهش می‌گفت: مهراس که خداوند با ماست و خداوند آرامش خود را بر او فرو فرستاد و وی را با سپاهی که آنان را نمی‌دیدید پشتیبانی کرد و سخن کافران را فروتر نهاد و سخن خداوند است که فراتر است و خداوند پیروزمندی فرزانه است؛ سوره توبه، آیه:۴۰.</ref>
[[آیه]] ۴۰ [[سوره]] [[توبه]] را که به [[هجرت]] [[پیامبر]] {{صل}} از [[مکه]] به [[مدینه]] و پناهنده شدن [[پیامبر]] {{صل}} و [[ابوبکر]] در [[غار ثور]] اشاره دارد، "آیه غار" گفته‌اند<ref>الصحیح من سیرة النبی، ج‌۴، ص‌۲۳.</ref>: {{متن قرآن|إِلاَّ تَنصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُواْ ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لاَ تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُواْ السُّفْلَى وَكَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>اگر او را یاری ندهید بی‌گمان خداوند یاریش کرده است هنگامی که کافران او را که یکی از دو نفر بود (از مکّه) بیرون راندند، آنگاه که آن دو در غار بودند همان هنگام که به همراهش می‌گفت: مهراس که خداوند با ماست و خداوند آرامش خود را بر او فرو فرستاد و وی را با سپاهی که آنان را نمی‌دیدید پشتیبانی کرد و سخن کافران را فروتر نهاد و سخن خداوند است که فراتر است و خداوند پیروزمندی فرزانه است؛ سوره توبه، آیه۴۰.</ref>


این [[آیه]] همواره مورد توجّه دانشوران [[شیعه]] و [[اهل سنت|سنّی]] بوده و هر یک، برداشت‌های گوناگونی از آن داشته‌اند<ref>[[علی خراسانی|خراسانی، علی]]، [[آیه غار - خراسانی (مقاله)|مقاله «آیه غار»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص۴۲۵ ـ ۴۲۶؛ [[محمود سرمدی|سرمدی، محمود]]، [[آیه غار - سرمدی (مقاله)|مقاله «آیه غار»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>.
این [[آیه]] همواره مورد توجّه دانشوران [[شیعه]] و [[اهل سنت|سنّی]] بوده و هر یک، برداشت‌های گوناگونی از آن داشته‌اند<ref>[[علی خراسانی|خراسانی، علی]]، [[آیه غار - خراسانی (مقاله)|مقاله «آیه غار»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص۴۲۵ ـ ۴۲۶؛ [[محمود سرمدی|سرمدی، محمود]]، [[آیه غار - سرمدی (مقاله)|مقاله «آیه غار»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>.
خط ۱۵: خط ۳۰:


به گفته [[زمخشری]]، جمله شرطیه {{متن قرآن|إِلَّا تَنْصُرُوهُ}} جوابش {{متن قرآن|فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ}} از دو زاویه دیده می‌شود:
به گفته [[زمخشری]]، جمله شرطیه {{متن قرآن|إِلَّا تَنْصُرُوهُ}} جوابش {{متن قرآن|فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ}} از دو زاویه دیده می‌شود:
# یعنی اگر شما او را یاری نکنید، کسی او را یاری خواهد نمود که زمانی که به جز یک مرد با او نبود، وی را یاری کرد. پس همان گونه که او را در گذشته یاری کرده در [[آینده]] هم یاری می‌کند.
# یعنی اگر شما او را یاری نکنید، کسی او را یاری خواهد نمود که زمانی که به جز یک مرد با او نبود، وی را یاری کرد. پس همان‌گونه که او را در گذشته یاری کرده در [[آینده]] هم یاری می‌کند.
# یعنی خداوند [[یاری رساندن]] به او را [[واجب]] نمود و او را در آن [[زمان]] [[منصور]] گردانید، لذا هرگز پس از آن، [[خوار]] و [[ذلیل]] نخواهد شد.  
# یعنی خداوند [[یاری رساندن]] به او را [[واجب]] نمود و او را در آن [[زمان]] [[منصور]] گردانید، لذا هرگز پس از آن، [[خوار]] و [[ذلیل]] نخواهد شد.  


خط ۴۲: خط ۵۷:
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:آیه غار]]
[[رده:آیات نامدار]]
[[رده:آیات اعتقادی قرآن]]
[[رده:آیات اعتقادی قرآن]]
[[رده:آیات دارای شأن نزول]]
[[رده:آیات دارای شأن نزول]]
۸۱٬۲۵۵

ویرایش