بحث:زمین در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

بحث:زمین در قرآن (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۲۴

۴٬۶۶۲ بایت اضافه‌شده ، ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۲

←‏ارض

دیداریویکی‌متن

Jaafari

مدیران

۸۰٬۱۹۰

ویرایش

@@ خط ۴۸: / خط ۴۸: @@
 برخی از [[علما]] چنین نظر می‌دهند: «گرچه نام این سرزمین صریحاً در [[قرآن]] نیامده ولی با توجه به آیه اول [[سوره]] [[اسرا]] {{متن قرآن|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ}}<ref>«پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی - که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref> معلوم می‌شود همان [[سرزمین شام]] و [[بیت المقدس]] است که سرزمینی است هم از نظر ظاهری پربرکت، حاصل‌خیز و سرسبز و هم از نظر [[معنوی]]،؛ چراکه کانون پرورش [[انبیا]] بوده است»<ref>آیت الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۳، ص۴۹۲.</ref>.
 به طور کلی می‌توان گفت سرزمین پربرکت در این آیه؛ «[[سرزمین فلسطین]]» و دلیل آن هم آیه آغازین سوره اسراست.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۲۲۶.</ref>
+==[[ارض]]==
+{{متن قرآن|وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ عَاصِفَةً تَجْرِي بِأَمْرِهِ إِلَى الْأَرْضِ...}}<ref>«و برای سلیمان، باد تیزپا را (رام کردیم) که به فرمان وی به سرزمینی که ما در آن خجستگی نهاده بودیم می‌وزید و ما به هر چیزی داناییم» سوره انبیاء، آیه ۸۱.</ref>.
+[[حضرت سلیمان]] بر باد [[حکم]] می‌راند و [[قرآن]] او را از جمله [[انبیاء]] دانسته است.
+«بادها تنها مسیر [[سرزمین]] [[مبارک]] ([[شام]]) که قرارگاه [[سلیمان]] بود در [[تسخیر]] او نبودند بلکه طبق [[آیه]] ۳۶ [[سوره]] «ص» به هر جا که می‌خواست حرکت می‌کردند. بنابراین تصریح به نام سرزمین مبارک بیشتر به خاطر آن است که [[مرکز حکومت]] سلیمان را تشکیل می‌دهد»<ref>تفسیر نمونه، ج۱۳، ص۵۱۴.</ref>.
+این بود دیدگاه [[تفسیر نمونه]]. به نظر می‌رسد گرچه در دیگر [[آیات قرآنی]] پی می‌بریم که حضرت سلیمان باد را به هر جا کجا [[فرمان]] می‌داد حرکت می‌کرد ولی روان شدن باد در این آیه به سوی «[[سرزمین شام]] و [[فلسطین]]» بوده است.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۲۲۸.</ref>
+�
+==ارض==
+{{متن قرآن|وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«خداوند به کسانی از شما که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند وعده داده است که آنان را به یقین در زمین جانشین می‌گرداند -چنان که کسانی پیش از آنها را جانشین گردانید- و بی‌گمان دینی را که برای آنان پسندیده است برای آنها استوار می‌دارد و (حال) آنان را از پس هراس به آرامش بر می‌گرداند؛ (آنان) مرا می‌پرستند و چیزی را شریک من نمی‌گردانند و کسانی که پس از این کفر ورزند نافرمانند» سوره نور، آیه ۵۵.</ref>.
+«حکایت شده که وقتی [[مسلمانان]] به [[مدینه]] [[مهاجرت]] کردند، [[قبایل]] [[جزیرة العرب]] و [[مکه]] بر [[ضد]] آنان شوریدند و آنان با مخالفت‌ها و تهدیدهای فراوانی رو به رو شدند و [[زندگی]] نا امنی داشتند. به طوری که همواره در حالت آماده باش نظامی بودند و شب و [[روز]] [[اسلحه]] را با خود داشتند. این حالت بر مسلمانان سخت آمد و برخی گفتند: تا کی این حالت ادامه دارد؟ آیه فوق بدین مناسب فرود آمد و به آنان مژده داد که [[زمان]] [[پیروزی]] و [[آرامش]] فرا خواهد رسید.
+مقصود از «[[ارض]]» در این [[آیه]] یا کل [[جهان]] و [[حکومت جهانی]] است و یا بخشی از [[زمین]]؛ البته با توجه به این که [[حکومت]] پیشینیان که در این آیه به آنها اشاره شده، شامل بخشی از زمین می‌شد، مانعی ندارد که مقصود از «ارض» بخشی از زمین باشد»<ref>تفسیر قرآن مهر، ج۶، ص۳۶۹.</ref>.
+در این باره که به [[ایمان]] آوردگان [[وعده]] داده شده است که [[جانشین]] باشند نظر [[پژوهشگران]] و خبرنگاران [[قرآن]] در سه محور قابل دسته‌بندی هستند. به نظر ما از آنجا که روی صحبت با [[مهاجرین]] است و به آنان وعده داده می‌شود که نگران تهدیدهای [[قبایل]] [[مکه]] و [[جزیرة العرب]] نباشند چون آنها را به زیر خواهند کشید پس ارض؛ همان «مکه» خواهد بود.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۲۲۹.</ref>
 == منابع ==