گواهی در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

== شهادت در قرآن ==

در آیاتی، [[خداوند سبحان]] [[پیامبر]] اعظمش {{صل}} را «شاهد» خوانده است<ref>{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا}} «ای پیامبر! ما تو را گواه و نویدبخش و بیم‌دهنده فرستاده‌ایم؛» سوره احزاب، آیه ۴۵. </ref>. در چند آیه دیگر، از گروهی به نام «شهدا» یاد کرده<ref>{{متن قرآن|وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقًا}} «و آنان که از خداوند و پیامبر فرمان برند با کسانی که خداوند به آنان نعمت داده است از پیامبران و راستکرداران و شهیدان و شایستگان خواهند بود و آنان همراهانی نیکویند» سوره نساء، آیه ۶۹؛ همچنین: زمر، ۶۹ و حدید، ۱۹.</ref> و در دو آیه دیگر، از گروهی که احتمالا همان گروه پیشین‌اند، با عنوان «الأشهاد» نام برده است<ref>{{متن قرآن|وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أُولَئِكَ يُعْرَضُونَ عَلَى رَبِّهِمْ وَيَقُولُ الْأَشْهَادُ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى رَبِّهِمْ أَلَا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ}} «و ستمکارتر از آن کس که بر خداوند دروغ بندد کیست؟ آنان بر پروردگارشان (در رستخیز) عرضه خواهند شد و گواهان می‌گویند: اینانند که بر پروردگار خود دروغ بستند؛ هان! لعنت خداوند بر ستمکاران باد!» سوره هود، آیه ۱۸؛ همچنین: غافر، ۵۱.</ref>. «أشهاد» همانند «شهدا»، جمع شاهد است<ref>محمد بن مکرم ابن منظور، لسان العرب، ج۳، ص۲۴۱: {{عربی|الأشهاد: جمع شاهد مثل ناصر و أنصار و صاحب و أصحاب}}.</ref>. در آیاتی آمده است که در [[قیامت]]، از میان هر امتی فردی را به عنوان شاهد بر افراد آن [[امت]] بر می‌گزینند و [[پیامبر اکرم]] {{صل}} بر امتش [[گواه]] خواهد بود<ref>{{متن قرآن|وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيدًا عَلَى هَؤُلَاءِ}} «و (یاد کن) روزی را که در هر امّتی گواهی از خودشان بر آنان برانگیزیم و تو را بر اینان گواه آوریم و بر تو این کتاب را فرو فرستادیم که بیانگر هر چیز و رهنمود و بخشایش و نویدبخشی برای مسلمانان است» سوره نحل، آیه ۸۹؛ همچنین ر. ک: نحل، ۸۴؛ قصص، ۷۵؛ نساء، ۴۱؛ فضل بن حسن طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۶، ص۵۸۶. سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۲، ص۳۲۲.</ref>. در آیه‌ای دیگر آمده است: «و بدین گونه شما را امتی میانه قرار دادیم، تا بر [[مردم]] [[شاهد]] باشید و [[پیامبر]] {{صل}} بر شما شاهد باشد»<ref>{{متن قرآن|وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا}} «و بدین گونه شما را امّتی میانه کرده‌ایم تا گواه بر مردم باشید و پیامبر بر شما گواه باشد» سوره بقره، آیه ۱۴۳؛ همچنین ر. ک: حج، ۷۸.</ref>.<ref>[[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]]، ص ۷۴.</ref>