بحث:عصمت از دیدگاه اهل سنت: تفاوت میان نسخه‌ها

=== [[مصادیق عصمت]] ===

===== حنفی‌ها و ماتریدی‌ها =====

کلمات [[ابوحنیفه]] نشان می‌دهد که وی تنها به [[عصمت پیامبران]] از [[ارتکاب گناه]] و خطای عمدی [[معتقد]] بوده است چنانچه در جایی می‌گوید: «[[پیامبران]] از تمام [[گناهان کبیره]] و [[صغیره]] و [[کفر]] و [[زشتی‌ها]]، مصون و [[معصوم]] هستند، اگر چه لغزشها و خطاهایی از آنها سر زده است».<ref>قاری، علی بن سلطان محمد، «شرح کتاب الفقه الاکبر»، صص 104-99</ref>.[[پیروان]] ابوحنیفه که در [[اعتقادات]] [[ماتریدی]] هستند نیز همین [[عقیده]] را با اختلافاتی اندک در جزئیات آن دارند. به عنوان نمونه سعدالدین [[عمر]] [[تفتازانی]] در شرح خویش بر کتاب [[عقاید]] [[نسفی]] پیرامون [[عصمت انبیا]] چنین می‌گوید: «به [[اجماع]] [[علما]] پیامبران از ارتکاب عمدی [[کذب]] به ویژه در آن چه که متعلق به امر [[شارع]] است و نیز در [[تبلیغ احکام]] و [[ارشاد]] [[امت]] معصومند، اکثر علما [[انبیا]] را از ارتکاب [[سهوی]] کذب نیز معصوم دانسته‌اند، اما در مورد ارتکاب سایر [[گناهان]] تفصیل داده شده و به اجماع علما، پیامبران پیش از [[وحی]] و پس از آن از کفر معصومند. همچنین نزد [[جمهور]] علما، انبیا، از گناهان کبیره عمدی معصوم می‌باشند. امّا انجام [[گناه کبیره]] به صورت سهوی و ناخودآگاه را اکثر علما جایز دانسته‌اند. ضمن اینکه انجام عمدی [[گناهان صغیره]] نیز جایز است. اما پیش از وحی دلیلی بر [[امتناع]] صدور گناهان کبیره از انبیا وجود ندارد». <ref>سعدالدین [[مسعود بن عمر تفتازانی]]، «شرح العقائد النسفیة»، ص۱۲۷</ref><ref>[[محمد هادی فرقانی|فرقانی، محمدهادی]]، [[اخبار]] سخیف ساختگی پیرامون [[شخصیت]] [[نبی]]{{صل}}، فصل دوم، گفتار دوم: [[عصمت نبی]] از منظر [[اهل سنت]]</ref>.