سوره توحید: تفاوت میان نسخه‌ها

# '''مانعه:''' در روایتی از [[ابن‌عباس]] آمده است که خداوند در [[معراج]] به [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: به تو سوره اخلاص را ارزانی خواهم کرد که آن سوره از ذخایر گنج [[عرش]] من است و مانع و بازدارنده [[عذاب قبر]] و شعله‌های [[آتش جهنم]] از [[قاریان]] و عاملان به آن خواهد بود. همین [[حدیث]] سبب [[نامگذاری]]سوره اخلاص، به «مانعه» شد.

# '''محضره:''' چون هنگام [[تلاوت]] سوره اخلاص، [[فرشتگان]] برای گوش سپردن به آن حضور می‌یابند، به آن «محضره» نیز گفته‌اند.

# '''[[معرفت]]:''' سوره اخلاص درباره و [[شناخت خدا]] و صفات او نازل شده است و [[خداشناسی]] جز از راه [[شناخت]] مضمون این سوره کامل نمی‌شود؛ لذا به اسم «معرفت» نامگذاری شده است. در روایتی از [[جابر بن عبدالله]] نقل شده است که مردی [[نماز]] خواند و سوره {{متن قرآن|قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ}}<ref>«بگو او خداوند یگانه است» سوره اخلاص، آیه ۱.</ref> را در نماز تلاوت کرد؛ [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: «این شخص خدای خود را شناخت».

# '''معوّذه:''' «معوّذه» از ماده «عوذ» به معنای [[پناه بردن]] و [[پناهندگی]] است. رسول خدا {{صل}} بر [[عثمان بن مظعون]] وارد شد و او را به سوره‌های [[اخلاص]]، فلق و ناس [[تعویذ]] کرد و دستور [[پناه]] جستن به سوره اخلاص را صادر فرمود؛ به‌این جهت به [[سوره اخلاص]] «معوّذه» نیز گفته‌اند.