عثمان بن حنیف انصاری: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'امکان پذیر' به 'امکانپذیر'
جز (جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دینپرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه') |
جز (جایگزینی متن - 'امکان پذیر' به 'امکانپذیر') |
||
| خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
آیا همان طوری که گوسفندان در بیابان شکم را پر میکنند و میخوابند، یا دسته دیگری از آنها در آغلها از علف [[سیر]] میشوند و استراحت میکنند. علی هم باید از این زاد و توشه بخورد و به استراحت پردازد؟! پس چشم علی روشن باد که از سالها [[عمر]] به چهارپایان رها شده و گوسفندانی که در بیابان میچرند [[اقتدا]] کرده است! | آیا همان طوری که گوسفندان در بیابان شکم را پر میکنند و میخوابند، یا دسته دیگری از آنها در آغلها از علف [[سیر]] میشوند و استراحت میکنند. علی هم باید از این زاد و توشه بخورد و به استراحت پردازد؟! پس چشم علی روشن باد که از سالها [[عمر]] به چهارپایان رها شده و گوسفندانی که در بیابان میچرند [[اقتدا]] کرده است! | ||
خوشا به حال آن کس که واجباتش را بجا میآورد، [[سختیها]] و [[مشکلات]] را [[تحمل]] نموده، [[خواب]] در شب را کنار گذارده تا آن گاه که بر او [[غلبه]] کند روی [[زمین]] دراز بکشد و دست زیر سر بگذارد و استراحت کند. در میان گروهی باشد که از [[خوف]] [[معاد]] چشمهایشان خواب ندارد، پهلوهایشان برای استراحت در خوابگاهشان قرا نگرفته، همواره لبهایشان به [[ذکر خدا]] در حرکت است، گناهانشان بر اثر [[استغفار]] از بین رفته است. آنها [[حزب]] اللهاند، [[آگاه]] باشید که [[حزب الله]] رستگارند. بنابر این ای پسر [[حنیف]]! از [[خدا]] بترس و به همان قرصهای نان اکتفا کن تا خلاصی تو از [[آتش جهنم]] | خوشا به حال آن کس که واجباتش را بجا میآورد، [[سختیها]] و [[مشکلات]] را [[تحمل]] نموده، [[خواب]] در شب را کنار گذارده تا آن گاه که بر او [[غلبه]] کند روی [[زمین]] دراز بکشد و دست زیر سر بگذارد و استراحت کند. در میان گروهی باشد که از [[خوف]] [[معاد]] چشمهایشان خواب ندارد، پهلوهایشان برای استراحت در خوابگاهشان قرا نگرفته، همواره لبهایشان به [[ذکر خدا]] در حرکت است، گناهانشان بر اثر [[استغفار]] از بین رفته است. آنها [[حزب]] اللهاند، [[آگاه]] باشید که [[حزب الله]] رستگارند. بنابر این ای پسر [[حنیف]]! از [[خدا]] بترس و به همان قرصهای نان اکتفا کن تا خلاصی تو از [[آتش جهنم]] امکانپذیر گردد»<ref>نهج البلاغه، نامه ۴۵.</ref>. | ||
سران [[کشورهای اسلامی]] و [[سلاطین]] و [[پیشوایان]] [[مسلمین]] چه خوب است از این [[نامه]] [[پند]] بگیرند و از کوچکترین [[لغزش]] [[کارگزاران]] [[کشور اسلامی]] نیز [[چشم پوشی]] نکنند و به [[خلیفه مسلمین]]، [[امیرالمؤمنین]] اقتدا کنند و کارهای زیردستان خود را نسبت به [[مردم]] و [[حکومت]] کاملاً زیر نظر بگیرند تا بتوانند خدمتگزار [[اسلام]] و مسلمین باشند و همان گونه که علی {{ع}} فرمود: قانع نباشید که به آنها [[پیشوا]]، [[خلیفه]]، [[رئیس]] و... بگویند که این کافی نیست و [[روز قیامت]] همه بایستی پاسخگوی [[ملت]] اسلام باشند.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)|تجلی امامت]] ص ۲۶۸.</ref> | سران [[کشورهای اسلامی]] و [[سلاطین]] و [[پیشوایان]] [[مسلمین]] چه خوب است از این [[نامه]] [[پند]] بگیرند و از کوچکترین [[لغزش]] [[کارگزاران]] [[کشور اسلامی]] نیز [[چشم پوشی]] نکنند و به [[خلیفه مسلمین]]، [[امیرالمؤمنین]] اقتدا کنند و کارهای زیردستان خود را نسبت به [[مردم]] و [[حکومت]] کاملاً زیر نظر بگیرند تا بتوانند خدمتگزار [[اسلام]] و مسلمین باشند و همان گونه که علی {{ع}} فرمود: قانع نباشید که به آنها [[پیشوا]]، [[خلیفه]]، [[رئیس]] و... بگویند که این کافی نیست و [[روز قیامت]] همه بایستی پاسخگوی [[ملت]] اسلام باشند.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)|تجلی امامت]] ص ۲۶۸.</ref> | ||