پرش به محتوا

غصب: تفاوت میان نسخه‌ها

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۲
جز
جایگزینی متن - 'تفسیر القرآن' به 'تفسیر القرآن'
جز (جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن ')
جز (جایگزینی متن - 'تفسیر القرآن' به 'تفسیر القرآن')
خط ۱۰۰: خط ۱۰۰:
غصب در [[شرایع]] دیگر [[اسلامی]] نیز [[حرام]] و [[گناه]] بود؛ زیرا [[احکام الهی]] در بیش‌تر موارد یکسان است و جز در برخی از موارد [[تغییر]] نیافته است. از آن جایی که در گذشته [[عالمان]] اسلامی در شرایع خویش تصرفاتی را می‌‌کردند تا بتوانند حرام و [[باطل]] [[خواری]] داشته باشند، [[خدا]] به [[صراحت]] ایشان را [[نهی]] می‌‌کند؛ زیرا این گونه [[فعالیت‌های اقتصادی]]، [[امنیت]] [[اقتصادی]] را نابود و [[جامعه]] را دچار [[فروپاشی]] می‌‌کند. خدا می‌‌فرماید: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْأَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ}}<ref>«ای مؤمنان! بسیاری از دانشوران دینی (اهل کتاب) و راهبان، دارایی‌های مردم را به نادرستی می‌خورند و (مردم را) از راه خداوند باز می‌دارند؛ (ایشان) و آنان را که زر و سیم را می‌انبارند و آن را در راه خداوند نمی‌بخشند به عذابی دردناک نوید ده!» سوره توبه، آیه ۳۴.</ref>
غصب در [[شرایع]] دیگر [[اسلامی]] نیز [[حرام]] و [[گناه]] بود؛ زیرا [[احکام الهی]] در بیش‌تر موارد یکسان است و جز در برخی از موارد [[تغییر]] نیافته است. از آن جایی که در گذشته [[عالمان]] اسلامی در شرایع خویش تصرفاتی را می‌‌کردند تا بتوانند حرام و [[باطل]] [[خواری]] داشته باشند، [[خدا]] به [[صراحت]] ایشان را [[نهی]] می‌‌کند؛ زیرا این گونه [[فعالیت‌های اقتصادی]]، [[امنیت]] [[اقتصادی]] را نابود و [[جامعه]] را دچار [[فروپاشی]] می‌‌کند. خدا می‌‌فرماید: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْأَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ}}<ref>«ای مؤمنان! بسیاری از دانشوران دینی (اهل کتاب) و راهبان، دارایی‌های مردم را به نادرستی می‌خورند و (مردم را) از راه خداوند باز می‌دارند؛ (ایشان) و آنان را که زر و سیم را می‌انبارند و آن را در راه خداوند نمی‌بخشند به عذابی دردناک نوید ده!» سوره توبه، آیه ۳۴.</ref>


آیه فوق در [[مقام]] [[توبیخ]] بسیاری ازعلمای [[یهود]] و [[مسیحی]] است، که [[ربا]] می‌خورند و [[رشوه]] می‌گیرند واموال مخالفانشان را غصب می‌کنند تا [[حکم]] به ناحق نمایند یا از مردم [[پول]] می‌گیرند و به آنها اوراقی مبنی بر آمرزیده شدن می‌دهند.<ref>عبدالحسین طیّب، اطیب البیان فی [[تفسیر]] القرآن، ج۶، ص۲۱۲.</ref> جالب این که این [[کارها]] را کسانی می‌‌کردند که [[معتقد]] به [[رهبانیت]] و [[ریاضت]] بودند و تلاش خویش را برای [[آخرت]] و کسب [[رضایت خدا]] قرار داده بودند، اما بیش از دیگران به [[دنیا]] و مادیات دلبسته شده و تمام تلاش ایشان مبذول این معنا می‌‌شد تا به هر شکلی شده [[اموال]] [[مردم]] را به [[باطل]] از دست ایشان خارج ساخته و خود از آن اموال بهره گیرند و به [[عیش و نوش]] بپردازند. {{متن قرآن|ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلَى آثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَآتَيْنَاهُ الْإِنْجِيلَ وَجَعَلْنَا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَرَحْمَةً وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ إِلَّا ابْتِغَاءَ رِضْوَانِ اللَّهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا فَآتَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ}}<ref>«سپس پیامبران خود را در پی آنان آوردیم و (نیز) عیسی پسر مریم را و به او انجیل دادیم و در دل پیروان او مهر و بخشایشی نهادیم و ما رها کردن این جهان را که از خود درآوردند بر آنان مقرّر نداشتیم جز آنکه برای رسیدن به خشنودی خداوند چنین کردند امّا آن را چنان که سزاوار نگاهداشت آن است نگاه نداشتند آنگاه ما پاداش مؤمنانشان را ارزانی داشتیم و بسیاری از آنان بزهکارند» سوره حدید، آیه ۲۷.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [http://www.samamos.com/%D8%BA%D8%B5%D8%A8%D8%8C-%D8%AA%D8%B5%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D9%84-%D9%88-%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%85/ مقاله '''«غصب»''']</ref>
آیه فوق در [[مقام]] [[توبیخ]] بسیاری ازعلمای [[یهود]] و [[مسیحی]] است، که [[ربا]] می‌خورند و [[رشوه]] می‌گیرند واموال مخالفانشان را غصب می‌کنند تا [[حکم]] به ناحق نمایند یا از مردم [[پول]] می‌گیرند و به آنها اوراقی مبنی بر آمرزیده شدن می‌دهند.<ref>عبدالحسین طیّب، اطیب البیان فی [[تفسیر القرآن]]، ج۶، ص۲۱۲.</ref> جالب این که این [[کارها]] را کسانی می‌‌کردند که [[معتقد]] به [[رهبانیت]] و [[ریاضت]] بودند و تلاش خویش را برای [[آخرت]] و کسب [[رضایت خدا]] قرار داده بودند، اما بیش از دیگران به [[دنیا]] و مادیات دلبسته شده و تمام تلاش ایشان مبذول این معنا می‌‌شد تا به هر شکلی شده [[اموال]] [[مردم]] را به [[باطل]] از دست ایشان خارج ساخته و خود از آن اموال بهره گیرند و به [[عیش و نوش]] بپردازند. {{متن قرآن|ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلَى آثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَآتَيْنَاهُ الْإِنْجِيلَ وَجَعَلْنَا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَرَحْمَةً وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ إِلَّا ابْتِغَاءَ رِضْوَانِ اللَّهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا فَآتَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ}}<ref>«سپس پیامبران خود را در پی آنان آوردیم و (نیز) عیسی پسر مریم را و به او انجیل دادیم و در دل پیروان او مهر و بخشایشی نهادیم و ما رها کردن این جهان را که از خود درآوردند بر آنان مقرّر نداشتیم جز آنکه برای رسیدن به خشنودی خداوند چنین کردند امّا آن را چنان که سزاوار نگاهداشت آن است نگاه نداشتند آنگاه ما پاداش مؤمنانشان را ارزانی داشتیم و بسیاری از آنان بزهکارند» سوره حدید، آیه ۲۷.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [http://www.samamos.com/%D8%BA%D8%B5%D8%A8%D8%8C-%D8%AA%D8%B5%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D9%84-%D9%88-%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%85/ مقاله '''«غصب»''']</ref>


=== [[حرمت]] غصب [[سهم الارث]] ===
=== [[حرمت]] غصب [[سهم الارث]] ===
۲۲۶٬۵۶۵

ویرایش