بحث:برزخ: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
(←مقدمه) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*بنابر [[آموزههای دینی]]، چون [[آدمی]] میمیرد، [[روح]] از کالبد او جدا میشود و به عالم برزخ میرود و در آن سرای همچنان به حیات خویش ادامه میدهد. اگر میت اهل [[ایمان]] و [[نیکی]] باشد، در عالم برزخ به [[آسایش]] و فراخی و [[نعمت]] میرسد و اگر اهل [[کفر]] یا [[گناه]] و [[زشتی]] باشد، [[کیفر]] میبیند. [[زندگی]] برزخی واسطهای است میان [[دنیا]] و [[آخرت]] و تا [[قیامت]] ادامه دارد. [[آیات]] و روایاتی پرشمار به موضوع برزخ پرداخته و از چگونگی [[زندگی]] برزخیان سخن گفتهاند<ref>معاد، فلسفی/ ۲۶۳.</ref>. [[روح]] [[انسان]] با پایان [[زندگی]] [[دنیایی]]، به جسم لطیفی راه مییابد که از بسیاری عوارض جسمانی و مادی برکنار است؛ اما از آن رو که شبیه جسم مادی عنصری است، آن را "[[بدن]]" یا "قالب مثالی" گویند. این جسم نه کاملًا مجرد است و نه مادی؛ بلکه دارای تجرد برزخی است. راه یافتن به [[حقیقت]] برزخ- همانند [[جهان آخرت]]- از [[توان]] [[آدمی]] بیرون است؛ زیرا مرتبهای است فراتر از [[دنیا]] و محیط بر آن. با این حال، میتوان برزخ را به حالت [[خواب]] مانند کرد- چنانکه [[روایات]] چنین کردهاند<ref>بحارالانوار، ۶/ ۲۷۱.</ref>. [[روح]] [[آدمی]]، در این حالت از قالب [[بدن]] مثالی پر میکشد و به این سو و آن سو میرود و گاه مناظری زیبا میبیند و به [[نعمت]] میرسد و گاه مناظری هولناک میبیند و به [[هراس]] میافتد<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 157.</ref>. | *بنابر [[آموزههای دینی]]، چون [[آدمی]] میمیرد، [[روح]] از کالبد او جدا میشود و به عالم برزخ میرود و در آن سرای همچنان به حیات خویش ادامه میدهد. اگر میت اهل [[ایمان]] و [[نیکی]] باشد، در عالم برزخ به [[آسایش]] و فراخی و [[نعمت]] میرسد و اگر اهل [[کفر]] یا [[گناه]] و [[زشتی]] باشد، [[کیفر]] میبیند. [[زندگی]] برزخی واسطهای است میان [[دنیا]] و [[آخرت]] و تا [[قیامت]] ادامه دارد. [[آیات]] و روایاتی پرشمار به موضوع برزخ پرداخته و از چگونگی [[زندگی]] برزخیان سخن گفتهاند<ref>معاد، فلسفی/ ۲۶۳.</ref>. [[روح]] [[انسان]] با پایان [[زندگی]] [[دنیایی]]، به جسم لطیفی راه مییابد که از بسیاری عوارض جسمانی و مادی برکنار است؛ اما از آن رو که شبیه جسم مادی عنصری است، آن را "[[بدن]]" یا "قالب مثالی" گویند. این جسم نه کاملًا مجرد است و نه مادی؛ بلکه دارای تجرد برزخی است. راه یافتن به [[حقیقت]] برزخ- همانند [[جهان آخرت]]- از [[توان]] [[آدمی]] بیرون است؛ زیرا مرتبهای است فراتر از [[دنیا]] و محیط بر آن. با این حال، میتوان برزخ را به حالت [[خواب]] مانند کرد- چنانکه [[روایات]] چنین کردهاند<ref>بحارالانوار، ۶/ ۲۷۱.</ref>. [[روح]] [[آدمی]]، در این حالت از قالب [[بدن]] مثالی پر میکشد و به این سو و آن سو میرود و گاه مناظری زیبا میبیند و به [[نعمت]] میرسد و گاه مناظری هولناک میبیند و به [[هراس]] میافتد<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 157.</ref>. | ||