بنی‌طی: تفاوت میان نسخه‌ها

طَی قبیله‌ای یمنی‌الاصل و از [[قبایل]] بزرگ [[عرب]] [[قحطانی]] است که نسب از [[طَی بن اُدَد بن یَشْجُب بن عریب بن زَید بن کَهْلان بن سَبَأ]] می‌‌برد<ref> یعقوبی، تاریخ، ج۱، ص۲۴۷؛ ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ج۲، ص۳۹۹؛ هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ج۱، ص۱۷۹.</ref>. نام اصلی طی، «جلهمه» بوده و «طی» [[لقب]] او محسوب می‌‌شده است<ref>زرکلی، الاعلام، ج۳، ص۲۳۴.</ref>. این قبیله مشتمل بر صدها تیره و طایفۀ کوچک و بزرگ است<ref>[[عمر رضا کحاله]]، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۶۸۹.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]؛ [[اصغر منتظرالقائم|منتظرالقائم، اصغر]]، [[نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت (کتاب)|نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت]]، ص۹۵-۹۶.</ref>

جایگاه نخست طی، را [[سرزمین]] «جوف» گفته‌اند که در آن به طور مشترک با قبایل مراد و [[قبیله همدان]] [[زندگی]] می‌‌کردند تا اینکه در پی [[مشکلات]] به وجود آمده حاصل از حوادث [[یمن]] ـ خصوصاً [[تخریب]] سد مأرب ـ، به مناطق شمال کوچ کردند. آنان در پی [[مهاجرت]] ازدیان مهاجرت خود را آغاز کرده<ref> ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۱، ص۱۶۸.</ref>، در مجاورت [[قبیله بنی اسد]] در [[سرزمین]] نجد فرود آمدند<ref> [[عمر رضا کحاله]]، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۶۸۹ (ذیل کلمه طی).</ref>. مدتی بعد، در حوالی [[مدینه]] که برای [[بنی اسد]] بود، [[سیطره]] یافتند<ref>از این رو طرمّاح بن عدی بن حاتم طایی در عذیب‌الهجانات به امام حسین {{ع}} پیشنهاد داد که در کوه أجأ [و سلمی] پناه بگیرد تا از هجوم دشمنان در امان باشد. ابن اثیر، الکامل، ج۴، ص۵۰. نیز ر. ک. طبری، تاریخ، ج۵، ص۴۰۶؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۳، ص۱۷۳.</ref>. پس از آن بر بلاد بنی اسد در ماوراء [[کرخ]] از سرزمین «غفر» دست یافتند و سپس جایگزین [[بنی‌تمیم]] در سرزمین نجد در حد فاصل بین [[بصره]] و [[کوفه]] و یمامه شدند و بعد مساکنی از «غَطَفان» در [[نجد]] را در [[اختیار]] گرفتند<ref> [[عمر رضا کحاله]]، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۶۸۹.</ref>. بدین ترتیب آنان به ‌تدریج بر نواحی کوهستانی و دشتی نجد در [[عربستان]]، [[عراق]] و [[شام]] دست یافتند و در آن پراکنده شدند. همچنین گروهی از آنان مدتی در جنوب [[فلسطین]] ساکن شدند اما مدتی بعد، ناچار به [[جلاء]] [[وطن]] شدند و به [[مصر]] رفتند و در کنار بنی قره از [[بنی جذام]] در «مدیریة البحریه» مأوا گزیدند<ref> [[عمر رضا کحاله]]، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۶۹۰.</ref>.

[[مردم]] طَی در [[عهد]] [[جاهلی]] [[رفتاری]] [[بدوی]] و نیمه بدوی داشتند. آنان [[روابط]] تیره‌ای با بعضی از [[قبایل معدی]] داشتند چندان که قبیله غنی قبیله طَی را [[شکست]] داد و بسیاری از آنها را کشت و [[غنایم]] زیادی به دست آورد<ref> ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۵، ص۳۵۲.</ref>. حمله‌ای هم از سوی قبیله [[عبس]] بر [[ضد]] طیّ صورت گرفت که منجر به شکست [[قوم]] «عبس» گردید<ref>ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۸، ص۳۹۱. [[عمر رضا کحاله]] در کتابش به حمله عبس و غنی به طی اشاره کرده که شاید حمله ای دیگر از سوی این دو قبیله، علیه قوم طی باشد که به صورت مشترک صورت گرفته است. [[عمر رضا کحاله]]، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۶۹۰.</ref>.

[[قبیله]] طَی با [[غطفان]] هم‌پیمان بود. آنان همچنین به جهت همجواری سرزمینی با [[بنی اسد]]، با آنها نیز هم‌پیمان بودند. با این حال این هم‌پیمانی‌ها مانع از درگیری و نبردهای گاه و بیگاه آنان نمی‌شد به طوری که نبردهایی بین آنها به وقوع پیوست که از جمله آن می‌‌توان به [[جنگ]] دو [[قوم]] طی و بنی اسد در الخص نزدیک [[قادسیه]] [[کوفه]] که سرانجام به [[صلح]] ختم شد<ref> [[عمر رضا کحاله]]، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۶۹۰.</ref>. قبیله طی همچنین منازعاتی طولانی با برخی [[قبایل]] مانند [[نخع]] داشتند<ref> یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۸۸-۸۹.</ref>.