بنی‌ساج: تفاوت میان نسخه‌ها

در [[سال ۲۸۸ق]]. بیماری وبا [[آذربایجان]] را فراگرفت<ref>الکامل، ج۷، ص۵۰۹؛ تاریخ الموصل، ج۲، ص۱۶۰.</ref> و [[محمد بن ابوساج]] و ۷۰۰ تن از یارانش را به کام [[مرگ]] فرستاد<ref>تاریخ الاسلام، ج۲۱، ص۳۲؛ تاریخ الموصل، ج۲، ص۱۶۰.</ref>

یوسف بن ابوساج در ۲۷۱ق. در دوران [[خلافت]] [[معتمد عباسی]] [[ولایت]] [[مکه]] یافت. در این سال، [[احمد]] طایی که [[حاکم]] [[مدینه]] و راهدار منازل مدینه تا مکه بود، غلامش [[بدر]] را به [[امارت]] [[حج]] برگزیده بود. یوسف بن ابوساج نزدیک درهای [[مسجدالحرام]] با [[امیر]] حاج درگیر شد. در این میان، [[حاجیان]] جانبدار بدر شدند و یوسف بن ابوساج را دستگیر و روانه [[زندان]] بغداد کردند<ref>تاریخ طبری، ج۱۰، ص۸؛ المنتظم، ج۱۲، ص۲۴۴.</ref> پس از چندی [[خلیفه عباسی]] یوسف بن ابوساج را حکمرانی آذربایجان داد. یوسف پایتخت خود را از [[مراغه]] به [[اردبیل]] انتقال داد و حصار مراغه را ویران کرد<ref>صورة الارض، ص۳۳۵.</ref> چندی بعد از [[اطاعت]] مقتدر عباسی سر باز زد و بی‌اجازه [[خلیفه]]، سَمباط [[پادشاه]] ارمنستان را کشت و [[ری]] و [[قزوین]] و زنجان و [[ابهر]] را گرفت و [[لشکر]] خلیفه را [[شکست]] داد<ref>نظری به تاریخ آذربایجان، ص۱۳۳.</ref> سپس [[سپاه]] خلیفه توانست یوسف بن ابوساج را شکست دهد.