نشانههای نزدیک بودن ظهور چیستند؟ (پرسش): تفاوت میان نسخهها
نشانههای نزدیک بودن ظهور چیستند؟ (پرسش) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲۴ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۳۷
، ۲۴ نوامبر ۲۰۲۲وظیفهٔ شمارهٔ ۳، بخش دوم
جز (جایگزینی متن - '↵::::::' به ' ') |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات پرسش | {{جعبه اطلاعات پرسش | ||
| موضوع اصلی = [[مهدویت (پرسش)|بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت]] | | موضوع اصلی = [[مهدویت (پرسش)|بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت]] | ||
| تصویر = 7626626268.jpg | | تصویر = 7626626268.jpg | ||
| مدخل بالاتر = [[مهدویت]] / [[مقدمات ظهور امام مهدی]] / [[نشانههای ظهور امام مهدی]] / [[نشانهها و علائم ظهور]] | | مدخل بالاتر = [[مهدویت]] / [[مقدمات ظهور امام مهدی]] / [[نشانههای ظهور امام مهدی]] / [[نشانهها و علائم ظهور]] | ||
| مدخل وابسته = | | مدخل وابسته = | ||
| | | تعداد پاسخ = ۲ | ||
}} | }} | ||
'''نشانههای نزدیک بودن ظهور چیستند؟''' یکی از پرسشهای مرتبط به بحث '''[[مهدویت (پرسش)|مهدویت]]''' است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[مهدویت]]''' مراجعه شود. | '''نشانههای نزدیک بودن ظهور چیستند؟''' یکی از پرسشهای مرتبط به بحث '''[[مهدویت (پرسش)|مهدویت]]''' است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[مهدویت]]''' مراجعه شود. | ||
| خط ۱۰۳: | خط ۱۰۰: | ||
«'''[[ادله عقلی]] ''' | «'''[[ادله عقلی]] ''' | ||
در باب اثبات صحیح بودن [[باور]] [[نزدیکی ظهور]]، دلایلی [[دلایل عقلی]] وجود دارد که ما با مراجعه به [[قدرت]] تحلیل و بررسی خودمان میتوانیم به [[ضرورت]]، صحت و فوائد [[باور]] [[نزدیکی ظهور]] پی ببریم. بعضی از این موارد عبارتند از: | در باب اثبات صحیح بودن [[باور]] [[نزدیکی ظهور]]، دلایلی [[دلایل عقلی]] وجود دارد که ما با مراجعه به [[قدرت]] تحلیل و بررسی خودمان میتوانیم به [[ضرورت]]، صحت و فوائد [[باور]] [[نزدیکی ظهور]] پی ببریم. بعضی از این موارد عبارتند از: | ||
#'''افزایش [[معرفت]] [[انسانها]]: ''' [[بیداری اسلامی]] و [[بیداری]] ایجاد شده در بین [[مستضعفین]] عالم نشانه افزایش [[معرفت]] [[انسانها]] و [[آمادگی]] اولیه جهانی برای پذیرفتن [[حاکمیت]] مطلق [[توحیدی]] است که با [[ظهور امام زمان]]{{ع}} محقق میگردد. همچنانکه [[مقام معظم رهبری]] میفرمایند: "ما به [[زمان ظهور امام زمان]]{{ع}} این [[محبوب]] [[حقیقی]] [[انسانها]] نزدیک شدهایم زیرا معرفتها [[پیشرفت]] کرده است. امروز ذهنیت [[بشر]]، آماده آن است که بفهمد، بداند و [[یقین]] کند که [[انسان]] والایی خواهد آمد و [[بشریت]] را از زیر بارهای [[ظلم و ستم]] [[نجات]] خواهد داد، همان چیزی که همه [[پیغمبران]] برای آن تلاش کردهاند"<ref>امام خامنهای{{ع}} بیانات در دیدار جمعی از بسیجیان، ۰۳/۰۹/۱۳۷۸.</ref>. | # '''افزایش [[معرفت]] [[انسانها]]: ''' [[بیداری اسلامی]] و [[بیداری]] ایجاد شده در بین [[مستضعفین]] عالم نشانه افزایش [[معرفت]] [[انسانها]] و [[آمادگی]] اولیه جهانی برای پذیرفتن [[حاکمیت]] مطلق [[توحیدی]] است که با [[ظهور امام زمان]] {{ع}} محقق میگردد. همچنانکه [[مقام معظم رهبری]] میفرمایند: "ما به [[زمان ظهور امام زمان]] {{ع}} این [[محبوب]] [[حقیقی]] [[انسانها]] نزدیک شدهایم زیرا معرفتها [[پیشرفت]] کرده است. امروز ذهنیت [[بشر]]، آماده آن است که بفهمد، بداند و [[یقین]] کند که [[انسان]] والایی خواهد آمد و [[بشریت]] را از زیر بارهای [[ظلم و ستم]] [[نجات]] خواهد داد، همان چیزی که همه [[پیغمبران]] برای آن تلاش کردهاند"<ref>امام خامنهای {{ع}} بیانات در دیدار جمعی از بسیجیان، ۰۳/۰۹/۱۳۷۸.</ref>. | ||
#'''تغییر [[گرایش]] [[انسانها]] به سمت [[جبهه حق]]:''' یکی دیگر از [[ادله]] نزدیک بودن [[ظهور]]، تغییر [[گرایش]] [[انسانها]] به سمت [[جبهه حق]] است. در اینجا به دنبال حادثه و نشانهای خاص برای تحقق [[مقدمات ظهور]] نیستیم، چرا که [[باور]] داریم وقتی [[مردم]] تغییر کنند، [[ظهور]] محقق خواهد شد و امروز این تغییر [[گرایش]] [[انسانها]] به سمت [[جبهه حق]] کاملاً روشن است. تغییری که در سراسر عالم قابل مشاهده میباشد حتی در [[قلب]] عالم [[کفر]]. اینکه در [[انگلیس]] [[پیشبینی]] شده که جمعیت [[مسلمانان]] بیشتر از [[مسیحیان]] خواهد شد و اینکه در [[آمریکا]] تظاهرات متعدد ظلمستیزانه علیه نژادپرستی و... صورت میگیرد، حاکی از آن است که [[مردم]] [[دنیا]] به سمت [[حق]] [[گرایش]] پیدا کردهاند. همچنانکه در [[قرآن]] نیز به این موضوع پرداخته شده است: {{متن قرآن|لَهُ مُعَقِّبَاتٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ وَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوءًا فَلَا مَرَدَّ لَهُ وَمَا لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَالٍ}}<ref>«او را از پیش رو و پشت سر فرشتگانی پیگیرند که به فرمان خداوند، نگهبان ویاند. بیگمان خداوند آنچه را که گروهی دارند دگرگون نمیکند (و از آنان نمیستاند) مگر آنها آنچه را که در خویش دارند دگرگون سازند و چون خداوند برای گروهی بلایی بخواهد بازگشتی ندارد و آنان را در برابر وی سروری نیست» سوره رعد، آیه ۱۱.</ref> | # '''تغییر [[گرایش]] [[انسانها]] به سمت [[جبهه حق]]:''' یکی دیگر از [[ادله]] نزدیک بودن [[ظهور]]، تغییر [[گرایش]] [[انسانها]] به سمت [[جبهه حق]] است. در اینجا به دنبال حادثه و نشانهای خاص برای تحقق [[مقدمات ظهور]] نیستیم، چرا که [[باور]] داریم وقتی [[مردم]] تغییر کنند، [[ظهور]] محقق خواهد شد و امروز این تغییر [[گرایش]] [[انسانها]] به سمت [[جبهه حق]] کاملاً روشن است. تغییری که در سراسر عالم قابل مشاهده میباشد حتی در [[قلب]] عالم [[کفر]]. اینکه در [[انگلیس]] [[پیشبینی]] شده که جمعیت [[مسلمانان]] بیشتر از [[مسیحیان]] خواهد شد و اینکه در [[آمریکا]] تظاهرات متعدد ظلمستیزانه علیه نژادپرستی و... صورت میگیرد، حاکی از آن است که [[مردم]] [[دنیا]] به سمت [[حق]] [[گرایش]] پیدا کردهاند. همچنانکه در [[قرآن]] نیز به این موضوع پرداخته شده است: {{متن قرآن|لَهُ مُعَقِّبَاتٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ وَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوءًا فَلَا مَرَدَّ لَهُ وَمَا لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَالٍ}}<ref>«او را از پیش رو و پشت سر فرشتگانی پیگیرند که به فرمان خداوند، نگهبان ویاند. بیگمان خداوند آنچه را که گروهی دارند دگرگون نمیکند (و از آنان نمیستاند) مگر آنها آنچه را که در خویش دارند دگرگون سازند و چون خداوند برای گروهی بلایی بخواهد بازگشتی ندارد و آنان را در برابر وی سروری نیست» سوره رعد، آیه ۱۱.</ref> | ||
#'''اوج [[مظلومیت]] و [[اضطرار]] [[مؤمنان]] به [[فرج]] در عین اوج [[معرفت]] و [[اقتدار]] آنان:''' بر اساس آنچه از متون [[دینی]] درباره [[آخرالزمان]] برداشت میشود و با [[منطق]] و [[عقل]] نیز [[سازگاری]] دارد، [[فرج]] در زمانی رخ خواهد داد که دو ویژگی مهم در میان [[امت اسلامی]] ایجاد شده باشد: یکی اوج [[معرفت]] و [[اقتدار]] [[مؤمنان]] که ناشی از [[آمادگی]] آنان برای [[یاری]] [[ولی خدا]] و [[اقامه حق]] است، و دیگری اوج [[مظلومیت]] و [[اضطرار]] آنان به [[فرج]]، که ناشی از دشمنیهای فراوان نسبت به آنهاست که ایشان را به [[دعا]] و [[تضرع]] بیسابقه وامیدارد و موجب نهایت [[استغاثه]] آنان برای [[فرج]] و [[پیروزی]] [[حق]] علیه [[باطل]] میشود<ref>به نقل از حجتالاسلام علیرضا پناهیان.</ref>. | # '''اوج [[مظلومیت]] و [[اضطرار]] [[مؤمنان]] به [[فرج]] در عین اوج [[معرفت]] و [[اقتدار]] آنان:''' بر اساس آنچه از متون [[دینی]] درباره [[آخرالزمان]] برداشت میشود و با [[منطق]] و [[عقل]] نیز [[سازگاری]] دارد، [[فرج]] در زمانی رخ خواهد داد که دو ویژگی مهم در میان [[امت اسلامی]] ایجاد شده باشد: یکی اوج [[معرفت]] و [[اقتدار]] [[مؤمنان]] که ناشی از [[آمادگی]] آنان برای [[یاری]] [[ولی خدا]] و [[اقامه حق]] است، و دیگری اوج [[مظلومیت]] و [[اضطرار]] آنان به [[فرج]]، که ناشی از دشمنیهای فراوان نسبت به آنهاست که ایشان را به [[دعا]] و [[تضرع]] بیسابقه وامیدارد و موجب نهایت [[استغاثه]] آنان برای [[فرج]] و [[پیروزی]] [[حق]] علیه [[باطل]] میشود<ref>به نقل از حجتالاسلام علیرضا پناهیان.</ref>. | ||
#'''[[ناامیدی]] از [[حکومتها]] و مکاتب بشری:''' همچنانکه پیشتر یادآور شدیم، از جمله عواملی که زمینه [[ظهور حضرت مهدی]] را فراهم میکند، [[یأس]] و [[ناامیدی]] از [[حکومتها]] و مکاتب بشری است. آنچه اکنون در [[جهان]] مشاهده میشود، این است که هیچ کدام از مکاتب بشری اعم از کمونیسم، سوسیالیسم، [[لیبرالیسم]] و... دیگر کارآیی ندارند چرا که هر روز [[شاهد]] اعتراضات مردمی در اکثر کشورها علیه [[حاکمیت]] آنها هستیم. این امر دلیلی بر [[نزدیکی زمان ظهور]] است و اینکه [[انسانها]] در این عصر از تمام [[حکومتها]] و مکاتب بشری [[ناامید]] شده و به این [[باور]] رسیدهاند که حکومتهای بشری [[توانایی]] [[برقراری عدالت]] و [[حکومتی]] که در آن همه [[مردم]] بتوانند در [[آسایش]] و [[رضایت]] [[زندگی]] کنند، ندارند و فقط یک [[حکومت الهی]] توسط [[منجی موعود]] که همه [[ادیان]] به آن [[اذعان]] دارند، میتواند چنین [[حکومتی]] را تشکیل دهد. در تأیید این بحث به روایتی از [[امام باقر]]{{ع}} اشاره میکنیم که میفرمایند: "[[دولت ما]] پایان دولتهاست و هیچ [[قوم]] و خاندانی که بخواهند به [[دولت]] و [[حکومت]] برسند، برجای نمانند جز اینکه پیش از ما به [[حکومت]] رسند تا اینکه چون راه و روش ما را ببینند، نگویند: چون ما به [[حکومت]] رسیدیم، مانند اینان [[رفتار]] میکنیم<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالأنوار، ج۵۲، ص۳۳۹. طوسی، الغیبه، ص۴۷۳.</ref> و همین است (معنای) گفتار [[خداوند]]: و پایان [[کارها]] از آن [[پرهیزکاران]] است"<ref>{{متن قرآن|وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ}} «و سرانجام (نیکو) از آن پرهیزگاران است» سوره اعراف، آیه ۱۲۸.</ref>. | # '''[[ناامیدی]] از [[حکومتها]] و مکاتب بشری:''' همچنانکه پیشتر یادآور شدیم، از جمله عواملی که زمینه [[ظهور حضرت مهدی]] را فراهم میکند، [[یأس]] و [[ناامیدی]] از [[حکومتها]] و مکاتب بشری است. آنچه اکنون در [[جهان]] مشاهده میشود، این است که هیچ کدام از مکاتب بشری اعم از کمونیسم، سوسیالیسم، [[لیبرالیسم]] و... دیگر کارآیی ندارند چرا که هر روز [[شاهد]] اعتراضات مردمی در اکثر کشورها علیه [[حاکمیت]] آنها هستیم. این امر دلیلی بر [[نزدیکی زمان ظهور]] است و اینکه [[انسانها]] در این عصر از تمام [[حکومتها]] و مکاتب بشری [[ناامید]] شده و به این [[باور]] رسیدهاند که حکومتهای بشری [[توانایی]] [[برقراری عدالت]] و [[حکومتی]] که در آن همه [[مردم]] بتوانند در [[آسایش]] و [[رضایت]] [[زندگی]] کنند، ندارند و فقط یک [[حکومت الهی]] توسط [[منجی موعود]] که همه [[ادیان]] به آن [[اذعان]] دارند، میتواند چنین [[حکومتی]] را تشکیل دهد. در تأیید این بحث به روایتی از [[امام باقر]] {{ع}} اشاره میکنیم که میفرمایند: "[[دولت ما]] پایان دولتهاست و هیچ [[قوم]] و خاندانی که بخواهند به [[دولت]] و [[حکومت]] برسند، برجای نمانند جز اینکه پیش از ما به [[حکومت]] رسند تا اینکه چون راه و روش ما را ببینند، نگویند: چون ما به [[حکومت]] رسیدیم، مانند اینان [[رفتار]] میکنیم<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالأنوار، ج۵۲، ص۳۳۹. طوسی، الغیبه، ص۴۷۳.</ref> و همین است (معنای) گفتار [[خداوند]]: و پایان [[کارها]] از آن [[پرهیزکاران]] است"<ref>{{متن قرآن|وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ}} «و سرانجام (نیکو) از آن پرهیزگاران است» سوره اعراف، آیه ۱۲۸.</ref>. | ||
#'''[[شناخت]] بیشتر [[امام حسین]]{{ع}} در پرتوی پیادهروی [[اربعین]]:''' [[آیتالله]] [[محمدتقی بهجت فومنی]] درباره نقش پیادهروی روز [[اربعین]] میگوید: "[[روایت]] دارد که [[امام زمان]]{{ع}} که [[ظهور]] فرمود، پنج ندا میکند به اهل عالم، {{متن حدیث|ألا يا أهل العالم إن جدّي الحسين قَتَلُوهُ عَطْشَاناً، يا أهل العالم إنّ جدّي الحسين{{ع}}...}}<ref>بخش اخلاق و عرفان اسلامی تبیان و شیعه نیوز.</ref>؛ [[امام زمان]] خودش را به واسطه [[امام حسین]]{{ع}} به همه عالم معرفی میکند... بنابراین در آن زمان باید همه [[مردم]] عالم، [[امام حسین]]{{ع}} را شناخته باشند... اما الآن هنوز همه [[مردم]] عالم، [[حسین]]{{ع}} را نمیشناسند و این [[تقصیر]] ماست، چون ما برای [[سیدالشهدا]]{{ع}} طوری فریاد نزدیم که همه عالم صدای ما را بشنود، پیادهروی [[اربعین]] [[بهترین]] [[فرصت]] برای معرفی [[امام حسین]]{{ع}} به عالم است". | # '''[[شناخت]] بیشتر [[امام حسین]] {{ع}} در پرتوی پیادهروی [[اربعین]]:''' [[آیتالله]] [[محمدتقی بهجت فومنی]] درباره نقش پیادهروی روز [[اربعین]] میگوید: "[[روایت]] دارد که [[امام زمان]] {{ع}} که [[ظهور]] فرمود، پنج ندا میکند به اهل عالم، {{متن حدیث|ألا يا أهل العالم إن جدّي الحسين قَتَلُوهُ عَطْشَاناً، يا أهل العالم إنّ جدّي الحسين {{ع}}...}}<ref>بخش اخلاق و عرفان اسلامی تبیان و شیعه نیوز.</ref>؛ [[امام زمان]] خودش را به واسطه [[امام حسین]] {{ع}} به همه عالم معرفی میکند... بنابراین در آن زمان باید همه [[مردم]] عالم، [[امام حسین]] {{ع}} را شناخته باشند... اما الآن هنوز همه [[مردم]] عالم، [[حسین]] {{ع}} را نمیشناسند و این [[تقصیر]] ماست، چون ما برای [[سیدالشهدا]] {{ع}} طوری فریاد نزدیم که همه عالم صدای ما را بشنود، پیادهروی [[اربعین]] [[بهترین]] [[فرصت]] برای معرفی [[امام حسین]] {{ع}} به عالم است". | ||
#'''تأسیس سازمان [[ملل]]:''' بعد از [[جنگ]] جهانی دوم، [[مردم]] [[دنیا]] به این نتیجه رسیدند که برای جلوگیری از [[جنگ]] و خونریزیهای بیشتر یک سازمان جهانی باید تشکیل شود و همه کشورها تحت نظر چند [[کشور]] محدود از جمله [[اسرائیل]]، امریکا و... اداره میشود و شاید یکی از مشکوکترین سازمانها باشد اما نکته قابل اهمیت این است که [[مردم]] [[دنیا]] به این نتیجه رسیدهاند که برای عبور از مشکلات، [[نیازمند]] یک [[قانون]] عمومی و بینالمللی هستند و [[آمادگی]] این را دارند که تحت لوای یک [[حکومت]] [[واحد]] بروند. این خود نوعی [[آمادگی]] و زمینه برای پذیرش [[حکومت واحد جهانی]] [[امام مهدی]]{{ع}} است. | # '''تأسیس سازمان [[ملل]]:''' بعد از [[جنگ]] جهانی دوم، [[مردم]] [[دنیا]] به این نتیجه رسیدند که برای جلوگیری از [[جنگ]] و خونریزیهای بیشتر یک سازمان جهانی باید تشکیل شود و همه کشورها تحت نظر چند [[کشور]] محدود از جمله [[اسرائیل]]، امریکا و... اداره میشود و شاید یکی از مشکوکترین سازمانها باشد اما نکته قابل اهمیت این است که [[مردم]] [[دنیا]] به این نتیجه رسیدهاند که برای عبور از مشکلات، [[نیازمند]] یک [[قانون]] عمومی و بینالمللی هستند و [[آمادگی]] این را دارند که تحت لوای یک [[حکومت]] [[واحد]] بروند. این خود نوعی [[آمادگی]] و زمینه برای پذیرش [[حکومت واحد جهانی]] [[امام مهدی]] {{ع}} است. | ||
#'''همدلی ایجاد شده در بین [[مؤمنین]]:''' همدلی ایجاد شده در بین [[مؤمنین]] در طول [[تاریخ]] بینظیر است، همدلی که در بین [[جوامع]] [[مؤمنین]] ایجاد شده مانند ایام [[اربعین]] در [[کربلا]] و اجتماع هفتگی [[منتظران]] و [[مشتاقان]] [[امام عصر]]{{ع}} در [[مسجد مقدس جمکران]] ما را به نزدیکی ایام [[فرج]] امیدوارتر میکند. | # '''همدلی ایجاد شده در بین [[مؤمنین]]:''' همدلی ایجاد شده در بین [[مؤمنین]] در طول [[تاریخ]] بینظیر است، همدلی که در بین [[جوامع]] [[مؤمنین]] ایجاد شده مانند ایام [[اربعین]] در [[کربلا]] و اجتماع هفتگی [[منتظران]] و [[مشتاقان]] [[امام عصر]] {{ع}} در [[مسجد مقدس جمکران]] ما را به نزدیکی ایام [[فرج]] امیدوارتر میکند. | ||
#'''[[ایستادگی]] جهانی در برابر [[استکبار]]:'''[[مقام معظم رهبری]] در توضیح این مطلب میفرمایند: "آن وقتی که معلوم شد در مقابل [[قدرت]] مادی [[مستکبران]] عالم، آحاد [[بشر]] بتوانند بر روی حرف [[حق]] خود بایستند، آن روز، روز [[ظهور امام زمان]]{{ع}} است. آن روز، روزی است که [[منجی]] عالم [[بشریت]] [[ظهور]] کند و [[پیام]] او همه دلهای را که در همه جای [[جهان]] هستند به خود جذب کند"<ref>امام خامنهای، بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم در سالروز میلاد امام زمان{{ع}}، ۲۲/۰۸/۱۳۷۹.</ref>. [[امام خمینی]] در سخنی به این مطلب اشاره کرده و میفرمایند: "و با خواست [[خداوند متعال]]، با موج [[عظیم]] پرخاشگران [[مستضعف]] برابر [[ستمکاران]]، میرود تا بنیان [[تجاوز]] بر [[حقوق بشر]] را از جای برکند، و [[حکومت عدل]] [[اسلامی]] را که همان [[حکومت مستضعفان]] است جایگزین آن کند. گویی [[وعده خداوند]] [[قادر]] نزدیک است و [[امید]] است این بارقه برقآسا که در سراسر [[جهان]] پرتو افکنده و نوید [[فتح]] مبین میدهد، به [[حکومت]] مطلقه [[منجی آخرالزمان]] و [[پناه]] [[مستضعفان]] متصل شود"<ref>صحیفه امام، ج۱۹، ص۴۷۶.</ref>. | # '''[[ایستادگی]] جهانی در برابر [[استکبار]]:'''[[مقام معظم رهبری]] در توضیح این مطلب میفرمایند: "آن وقتی که معلوم شد در مقابل [[قدرت]] مادی [[مستکبران]] عالم، آحاد [[بشر]] بتوانند بر روی حرف [[حق]] خود بایستند، آن روز، روز [[ظهور امام زمان]] {{ع}} است. آن روز، روزی است که [[منجی]] عالم [[بشریت]] [[ظهور]] کند و [[پیام]] او همه دلهای را که در همه جای [[جهان]] هستند به خود جذب کند"<ref>امام خامنهای، بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم در سالروز میلاد امام زمان {{ع}}، ۲۲/۰۸/۱۳۷۹.</ref>. [[امام خمینی]] در سخنی به این مطلب اشاره کرده و میفرمایند: "و با خواست [[خداوند متعال]]، با موج [[عظیم]] پرخاشگران [[مستضعف]] برابر [[ستمکاران]]، میرود تا بنیان [[تجاوز]] بر [[حقوق بشر]] را از جای برکند، و [[حکومت عدل]] [[اسلامی]] را که همان [[حکومت مستضعفان]] است جایگزین آن کند. گویی [[وعده خداوند]] [[قادر]] نزدیک است و [[امید]] است این بارقه برقآسا که در سراسر [[جهان]] پرتو افکنده و نوید [[فتح]] مبین میدهد، به [[حکومت]] مطلقه [[منجی آخرالزمان]] و [[پناه]] [[مستضعفان]] متصل شود"<ref>صحیفه امام، ج۱۹، ص۴۷۶.</ref>. | ||
#'''[[فروپاشی]] روز به روز [[اسرائیل]]:''' با توجه به اشاره و حتی تصریح بعضی [[آیات قرآن کریم]]<ref>{{متن قرآن|ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ إِنَّهُ كَانَ عَبْدًا شَكُورًا * وَقَضَيْنَا إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الْأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيرًا * فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ أُولَاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَنَا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُوا خِلَالَ الدِّيَارِ وَكَانَ وَعْدًا مَفْعُولًا * ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَأَمْدَدْنَاكُمْ بِأَمْوَالٍ وَبَنِينَ وَجَعَلْنَاكُمْ أَكْثَرَ نَفِيرًا *إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ لِيَسُوءُوا وُجُوهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَلِيُتَبِّرُوا مَا عَلَوْا تَتْبِيرًا}} «(ای) فرزندان کسانی که (آنان را در کشتی) با نوح برداشتیم؛ (بدانید که) او بندهای سپاسگزار بود * و به بنی اسرائیل در کتاب (تورات) خبر دادیم که دو بار در این سرزمین تباهی میورزید و گردنکشی بزرگی میکنید * و چون وعده نخست (از) آن دو (تباهی) فرا رسد بندگانی سخت جنگاور را که داریم بر شما برمیانگیزیم که درون خانهها را جست و جو میکنند و (این) وعدهای انجام یافتنی است * سپس پیروزی بر آنان را دوباره بهره شما میکنیم و با داراییها و پسران به شما یاری میرسانیم و شمار شما را افزونتر میگردانیم *اگر نیکی ورزید به خویش نیکی ورزیدهاید و اگر بدی کنید به خویش کردهاید و چون وعده فرجامین فرا رسد (بندگانی دیگر را میفرستیم) تا چهرههایتان را اندوهبار گردانند و در آن مسجد وارد گردند چنان که بار نخست وارد آن شده بودند و تا بر هر چه دست یابند از میان بردارند» سوره اسراء، آیه ۳-۷.</ref> و نیز روایاتی که مبنی بر آزادسازی [[قدس]] از چنگ [[مشرکین]] است، اینکه در بسیاری از این [[احادیث]] از نقش [[ایرانیان]] در [[سپاه مهدی]]{{ع}} [[نبرد]] بزرگ و [[فتح]] [[قدس]] سخن رفته است، در مییابیم که یکی از آرمانهای [[امام زمان]]{{ع}} رهایی [[قدس]] از چنگال [[مشرکان]] است. روایاتی از [[امام عصر]]{{ع}} در این باره وجود دارد که میفرمایند: "[[شعیب بن صالح]] به سوی [[بیتالمقدس]] میرود و مقدمات [[حکومت]] [[مهدی]]{{ع}} را فراهم میآورد"<ref>معجم احادیث امام مهدی{{ع}}، ج۱، ص۴۰۲.</ref>. "همانا [[مهدی]]{{ع}} با [[سفیانی]] در [[بیتالمقدس]] [[جنگ]] میکند تا اینکه [[سفیانی]] را به [[اسارت]] میگیرد و [[دستور]] قتلش را صادر میکند"<ref>معجم احادیث امام مهدی{{ع}}، ج۱، ص۵۰۸.</ref>. | # '''[[فروپاشی]] روز به روز [[اسرائیل]]:''' با توجه به اشاره و حتی تصریح بعضی [[آیات قرآن کریم]]<ref>{{متن قرآن|ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ إِنَّهُ كَانَ عَبْدًا شَكُورًا * وَقَضَيْنَا إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الْأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيرًا * فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ أُولَاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَنَا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُوا خِلَالَ الدِّيَارِ وَكَانَ وَعْدًا مَفْعُولًا * ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَأَمْدَدْنَاكُمْ بِأَمْوَالٍ وَبَنِينَ وَجَعَلْنَاكُمْ أَكْثَرَ نَفِيرًا * إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ لِيَسُوءُوا وُجُوهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَلِيُتَبِّرُوا مَا عَلَوْا تَتْبِيرًا}} «(ای) فرزندان کسانی که (آنان را در کشتی) با نوح برداشتیم؛ (بدانید که) او بندهای سپاسگزار بود * و به بنی اسرائیل در کتاب (تورات) خبر دادیم که دو بار در این سرزمین تباهی میورزید و گردنکشی بزرگی میکنید * و چون وعده نخست (از) آن دو (تباهی) فرا رسد بندگانی سخت جنگاور را که داریم بر شما برمیانگیزیم که درون خانهها را جست و جو میکنند و (این) وعدهای انجام یافتنی است * سپس پیروزی بر آنان را دوباره بهره شما میکنیم و با داراییها و پسران به شما یاری میرسانیم و شمار شما را افزونتر میگردانیم * اگر نیکی ورزید به خویش نیکی ورزیدهاید و اگر بدی کنید به خویش کردهاید و چون وعده فرجامین فرا رسد (بندگانی دیگر را میفرستیم) تا چهرههایتان را اندوهبار گردانند و در آن مسجد وارد گردند چنان که بار نخست وارد آن شده بودند و تا بر هر چه دست یابند از میان بردارند» سوره اسراء، آیه ۳-۷.</ref> و نیز روایاتی که مبنی بر آزادسازی [[قدس]] از چنگ [[مشرکین]] است، اینکه در بسیاری از این [[احادیث]] از نقش [[ایرانیان]] در [[سپاه مهدی]] {{ع}} [[نبرد]] بزرگ و [[فتح]] [[قدس]] سخن رفته است، در مییابیم که یکی از آرمانهای [[امام زمان]] {{ع}} رهایی [[قدس]] از چنگال [[مشرکان]] است. روایاتی از [[امام عصر]] {{ع}} در این باره وجود دارد که میفرمایند: "[[شعیب بن صالح]] به سوی [[بیتالمقدس]] میرود و مقدمات [[حکومت]] [[مهدی]] {{ع}} را فراهم میآورد"<ref>معجم احادیث امام مهدی {{ع}}، ج۱، ص۴۰۲.</ref>. "همانا [[مهدی]] {{ع}} با [[سفیانی]] در [[بیتالمقدس]] [[جنگ]] میکند تا اینکه [[سفیانی]] را به [[اسارت]] میگیرد و [[دستور]] قتلش را صادر میکند"<ref>معجم احادیث امام مهدی {{ع}}، ج۱، ص۵۰۸.</ref>. | ||
*'''[[ادله]] [[نقلی]]''' | * '''[[ادله]] [[نقلی]]''' | ||
آنچه تاکنون در اثبات [[نزدیکی ظهور]] بیان شد، همه براساس [[ادله عقلی]] بود اما [[نزدیکی ظهور]] براساس منابع [[دینی]] نیز قابل اثبات است چنانکه [[آیات]] و [[روایات]] متعددی یکی از اساسیترین [[وظایف منتظران امام زمان]]{{ع}} را نزدیک دیدن امر [[فرج]] میداند. | آنچه تاکنون در اثبات [[نزدیکی ظهور]] بیان شد، همه براساس [[ادله عقلی]] بود اما [[نزدیکی ظهور]] براساس منابع [[دینی]] نیز قابل اثبات است چنانکه [[آیات]] و [[روایات]] متعددی یکی از اساسیترین [[وظایف منتظران امام زمان]] {{ع}} را نزدیک دیدن امر [[فرج]] میداند. | ||
*'''[[آیات]] مربوط به [[نزدیکی ظهور]]: ''' | * '''[[آیات]] مربوط به [[نزدیکی ظهور]]: ''' | ||
#{{متن قرآن|أَتَى أَمْرُ اللَّهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ}}<ref>«فرمان (عذاب) خداوند در رسید، به شتاب آن را مخواهید، پاکا و فرا برترا که اوست از آنچه (با وی) شریک میدارند» سوره نحل، آیه ۱.</ref>. در این [[آیه شریفه]] گرچه سخن در مورد [[عجله]] کفّار در امر [[نزول]] [[قهر خداوند]] است، امّا جمله {{متن قرآن|أَتَى أَمْرُ اللَّهِ}}، اختصاصی به [[فرمان]] [[قهر]] [[الهی]] ندارد، بلکه شامل همه فرمانهای [[خداوند]]، همچون [[فرمان]] [[جهاد]]، [[فرمان]] [[ظهور امام زمان]]{{ع}} و [[فرمان]] برپایی [[روز قیامت]] میشود و نباید در این امور [[عجله]] کرد. این [[آیه]] در بردارنده نکاتی است از جمله اینکه: الف) [[فرمانهای الهی]] قطعی و وقوع [[قهر]] او حتمی است. {{متن قرآن|أَتَى أَمْرُ اللَّهِ}}، "أتی" فعل ماضی میباشد، گویا [[عذاب]] آمده است. ب) {{متن قرآن|أَتَى أَمْرُ اللَّهِ}}: [[خداوند]] به وعدههای خود عمل میکند. در [[آیه]] ۱۰۹ سوره بقره و ۲۴ سوره [[توبه]]، خداوند [[وعده]] داده بود که {{متن قرآن|حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ}}<ref>«تا (زمانی که) خداوند فرمان خویش را (پیش) آورد» سوره بقره، آیه ۱۰۹. و نیز سوره توبه، آیه ۲۴.</ref>، اکنون میفرماید: {{متن قرآن|أَتَى أَمْرُ اللَّهِ}}. ج) در کار [[خدا]] [[عجله]] نکنید که کار او حکیمانه است و در وقت خود انجام میشود. {{متن قرآن|فَلَا تَسْتَعْجِلُوهُ}}<ref>تفسیر نور، ج۴، ص۴۹۱.</ref>. در اینکه مقصود این [[آیه]]، [[قیام]] و [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} است، [[روایات]] زیادی وجود دارد که به یکی از آنها در ذیل اکتفا میگردد: [[ابان بن تغلب]] از [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] کرده است که فرمود: "هنگامی که [[خداوند]] [[ظهور قائم]] ما را [[اراده]] کند، [[جبرئیل]] را به صورت پرندهای سفید برمیگزیند و به [[زمین]] میفرستد. او هم یک پای خویش را بر بام [[کعبه]] میگذارد و پای دیگرش را بر روی [[بیتالمقدس]]، سپس با صدایی بلند فریاد میزند: {{متن قرآن|أَتَى أَمْرُ اللَّهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوهُ}}<ref>موسوی اصفهانی، محمدتقی، مکیال المکارم، باب ۸۵، ح۹، ص۵۸۹.</ref>. | #{{متن قرآن|أَتَى أَمْرُ اللَّهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ}}<ref>«فرمان (عذاب) خداوند در رسید، به شتاب آن را مخواهید، پاکا و فرا برترا که اوست از آنچه (با وی) شریک میدارند» سوره نحل، آیه ۱.</ref>. در این [[آیه شریفه]] گرچه سخن در مورد [[عجله]] کفّار در امر [[نزول]] [[قهر خداوند]] است، امّا جمله {{متن قرآن|أَتَى أَمْرُ اللَّهِ}}، اختصاصی به [[فرمان]] [[قهر]] [[الهی]] ندارد، بلکه شامل همه فرمانهای [[خداوند]]، همچون [[فرمان]] [[جهاد]]، [[فرمان]] [[ظهور امام زمان]] {{ع}} و [[فرمان]] برپایی [[روز قیامت]] میشود و نباید در این امور [[عجله]] کرد. این [[آیه]] در بردارنده نکاتی است از جمله اینکه: الف) [[فرمانهای الهی]] قطعی و وقوع [[قهر]] او حتمی است. {{متن قرآن|أَتَى أَمْرُ اللَّهِ}}، "أتی" فعل ماضی میباشد، گویا [[عذاب]] آمده است. ب) {{متن قرآن|أَتَى أَمْرُ اللَّهِ}}: [[خداوند]] به وعدههای خود عمل میکند. در [[آیه]] ۱۰۹ سوره بقره و ۲۴ سوره [[توبه]]، خداوند [[وعده]] داده بود که {{متن قرآن|حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ}}<ref>«تا (زمانی که) خداوند فرمان خویش را (پیش) آورد» سوره بقره، آیه ۱۰۹. و نیز سوره توبه، آیه ۲۴.</ref>، اکنون میفرماید: {{متن قرآن|أَتَى أَمْرُ اللَّهِ}}. ج) در کار [[خدا]] [[عجله]] نکنید که کار او حکیمانه است و در وقت خود انجام میشود. {{متن قرآن|فَلَا تَسْتَعْجِلُوهُ}}<ref>تفسیر نور، ج۴، ص۴۹۱.</ref>. در اینکه مقصود این [[آیه]]، [[قیام]] و [[ظهور حضرت مهدی]] {{ع}} است، [[روایات]] زیادی وجود دارد که به یکی از آنها در ذیل اکتفا میگردد: [[ابان بن تغلب]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] کرده است که فرمود: "هنگامی که [[خداوند]] [[ظهور قائم]] ما را [[اراده]] کند، [[جبرئیل]] را به صورت پرندهای سفید برمیگزیند و به [[زمین]] میفرستد. او هم یک پای خویش را بر بام [[کعبه]] میگذارد و پای دیگرش را بر روی [[بیتالمقدس]]، سپس با صدایی بلند فریاد میزند: {{متن قرآن|أَتَى أَمْرُ اللَّهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوهُ}}<ref>موسوی اصفهانی، محمدتقی، مکیال المکارم، باب ۸۵، ح۹، ص۵۸۹.</ref>. | ||
#{{متن قرآن|إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا * وَنَرَاهُ قَرِيبًا }}<ref>«آنان آن (روز) را دور میبینند * و ما آن را نزدیک میبینیم» سوره معارج، آیه ۶-۷.</ref> این جمله در [[قرآن کریم]] درباره [[کافران]] است که اصل [[معاد]] را بعید میشمرند و آن را دور از ذهن و [[عقل]] میدانند؛ در حالی که نزد [[خداوند]]، [[قیامت]] امری قطعی و واقعشدنی است، و هر امر آمدنی، امری نزدیک است. [[ظهور امام مهدی]]{{ع}} را هم برخی بعید میدانند؛ در حالی که در [[زندگی]] [[مهدوی]] باید علاوه بر [[اعتقاد]] به حتمی دانستن [[ظهور]]، به نزدیکبودن آن هم [[اعتقاد]] داشت؛ زیرا در [[روایات]] از [[منتظر]] خواسته شده که هر صبح و [[شام]] [[منتظر]] باشد و همانطوری که کف پا به [[زمین]] چسبیده است، [[ظهور]] هم به همین دوران، نزدیک و وصل است. البته نزدیک دانستن این مسئله نباید منجر به آسیبهایی مانند تعجیل و [[توقیت]] شود. در ادامه به بیان [[تفسیر]] [[آیتالله]] [[جوادی آملی]] درباره این [[آیه]] جهت توضیح و تفهیم بیشتر میپردازیم. {{متن قرآن|إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا * وَنَرَاهُ قَرِيبًا}}<ref>«آنان آن (روز) را دور میبینند * و ما آن را نزدیک میبینیم» سوره معارج، آیه ۶-۷.</ref>، معنایش این نیست که تاریخاش نزدیک است؛ مگر آنان که گفتند: (یرونه بعیدا)، درباره [[تاریخ]] حرف میزدند؟ آنان میگفتند: مستبعَد است؛ یعنی بعید عن الامکان است و ما میگوییم: (نه؛ قریبالامکان است و هیچ منع [[علمی]] ندارد. در [[قرآن کریم]] که دارد: {{متن قرآن|ذَلِكَ رَجْعٌ بَعِيدٌ}}<ref>«این بازگشتی دور (از باور) است» سوره ق، آیه ۳.</ref> معنایش این نیست که [[قیامت]] میآید، ولی زماناش طول میکشد؛ بلکه آنان میگویند، مستبعدالوقوع است، [[قرآن]] میگوید واقع میشود: {{متن قرآن|إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا * وَنَرَاهُ قَرِيبًا}}. البته پیش ما قریبالامکان است، نه بعیدالامکان. حالا کی؟ این را [[خدا]] میداند. اینچنین نیست که حالا انسان اگر مرد، [[حضرت]] را نبیند؛ اگر کسی واقعاً [[علوی]] باشد، [[مهدوی]] باشد، همین که دارد میمیرد، نخستین کسانی که به بالین او میآیند، وجود [[مبارک]] [[حضرت]] است"<ref>جوادی آملی، مهدویت و عدل الهی، مجله انتظار، پاییز ۸۳، ش۱۳، ص۴۱.</ref>. | #{{متن قرآن|إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا * وَنَرَاهُ قَرِيبًا }}<ref>«آنان آن (روز) را دور میبینند * و ما آن را نزدیک میبینیم» سوره معارج، آیه ۶-۷.</ref> این جمله در [[قرآن کریم]] درباره [[کافران]] است که اصل [[معاد]] را بعید میشمرند و آن را دور از ذهن و [[عقل]] میدانند؛ در حالی که نزد [[خداوند]]، [[قیامت]] امری قطعی و واقعشدنی است، و هر امر آمدنی، امری نزدیک است. [[ظهور امام مهدی]] {{ع}} را هم برخی بعید میدانند؛ در حالی که در [[زندگی]] [[مهدوی]] باید علاوه بر [[اعتقاد]] به حتمی دانستن [[ظهور]]، به نزدیکبودن آن هم [[اعتقاد]] داشت؛ زیرا در [[روایات]] از [[منتظر]] خواسته شده که هر صبح و [[شام]] [[منتظر]] باشد و همانطوری که کف پا به [[زمین]] چسبیده است، [[ظهور]] هم به همین دوران، نزدیک و وصل است. البته نزدیک دانستن این مسئله نباید منجر به آسیبهایی مانند تعجیل و [[توقیت]] شود. در ادامه به بیان [[تفسیر]] [[آیتالله]] [[جوادی آملی]] درباره این [[آیه]] جهت توضیح و تفهیم بیشتر میپردازیم. {{متن قرآن|إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا * وَنَرَاهُ قَرِيبًا}}<ref>«آنان آن (روز) را دور میبینند * و ما آن را نزدیک میبینیم» سوره معارج، آیه ۶-۷.</ref>، معنایش این نیست که تاریخاش نزدیک است؛ مگر آنان که گفتند: (یرونه بعیدا)، درباره [[تاریخ]] حرف میزدند؟ آنان میگفتند: مستبعَد است؛ یعنی بعید عن الامکان است و ما میگوییم: (نه؛ قریبالامکان است و هیچ منع [[علمی]] ندارد. در [[قرآن کریم]] که دارد: {{متن قرآن|ذَلِكَ رَجْعٌ بَعِيدٌ}}<ref>«این بازگشتی دور (از باور) است» سوره ق، آیه ۳.</ref> معنایش این نیست که [[قیامت]] میآید، ولی زماناش طول میکشد؛ بلکه آنان میگویند، مستبعدالوقوع است، [[قرآن]] میگوید واقع میشود: {{متن قرآن|إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا * وَنَرَاهُ قَرِيبًا}}. البته پیش ما قریبالامکان است، نه بعیدالامکان. حالا کی؟ این را [[خدا]] میداند. اینچنین نیست که حالا انسان اگر مرد، [[حضرت]] را نبیند؛ اگر کسی واقعاً [[علوی]] باشد، [[مهدوی]] باشد، همین که دارد میمیرد، نخستین کسانی که به بالین او میآیند، وجود [[مبارک]] [[حضرت]] است"<ref>جوادی آملی، مهدویت و عدل الهی، مجله انتظار، پاییز ۸۳، ش۱۳، ص۴۱.</ref>. | ||
*'''[[روایات]] مربوط به [[نزدیکی ظهور]]''' | * '''[[روایات]] مربوط به [[نزدیکی ظهور]]''' | ||
#'''[[قم]] مهد [[علم]] و [[معنویت]] در [[آخرالزمان]] :''' در روایتی از [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] شده است: {{متن حدیث|عَنِ الصَّادِقِ{{ع}} أَنَّهُ ذُكِرَ كُوفَةُ وَ قَالَ سَتَخْلُو كُوفَةُ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ يَأْرِزُ عَنْهَا الْعِلْمُ كَمَا تَأْرِزُ الْحَيَّةُ فِي جُحْرِهَا ثُمَّ يَظْهَرُ الْعِلْمُ بِبَلْدَةٍ يُقَالُ لَهَا قُمُّ وَ تَصِيرُ مَعْدِناً لِلْعِلْمِ وَ الْفَضْلِ حَتَّى لَا يَبْقَى فِي الْأَرْضِ مُسْتَضْعَفٌ فِي الدِّينِ حَتَّى الْمُخَدَّرَاتُ فِي الْحِجَالِ وَ ذَلِكَ عِنْدَ قُرْبِ ظُهُورِ قَائِمِنَا فَيَجْعَلُ اللَّهُ قُمَّ وَ أَهْلَهُ قَائِمِينَ مَقَامَ الْحُجَّةِ وَ لَوْ لَا ذَلِكَ لَسَاخَتِ الْأَرْضُ بِأَهْلِهَا وَ لَمْ يَبْقَ فِي الْأَرْضِ حُجَّةٌ فَيُفِيضُ الْعِلْمُ مِنْهُ إِلَى سَائِرِ الْبِلَادِ فِي الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ فَيَتِمُّ حُجَّةُ اللَّهِ عَلَى الْخَلْقِ حَتَّى لَا يَبْقَى أَحَدٌ عَلَى الْأَرْضِ لَمْ يَبْلُغْ إِلَيْهِ الدِّينُ وَ الْعِلْمُ ثُمَّ يَظْهَرُ الْقَائِمُ{{ع}}}}<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۷، ص۲۱۳.</ref>؛"به زودی [[کوفه]] از [[مؤمنان]] خالی و [[علم]] از آن برچیده میشود، آنچنان که مار در لانه خود پنهان گردد؛ سپس [[علم]] در سرزمینی آشکار میگردد که "[[قم]]" نام دارد. [[قم]] مرکز [[علم]] و [[فضل]] خواهد شد تا اینکه [[مستضعفین]] در [[دین]] - حتی در بین [[زنان]] خانه - باقی نماند. و آنگاه [[قائم آل محمد]]{{صل}} [[ظهور]] میفرماید".در شرح بیشتر این مطلب مناسب است که به سخن [[مقام معظم رهبری]] در اینباره اشاره کنیم که میفرمایند: "و از [[قم]] همانطوری که [[اهل بیت]]{{عم}} فرمودهاند [[علم]] نشر میشود به همه بلاد و الآن میبینیم که علمْ مرکزش [[قم]] است واز [[قم]] نشر میشود، نه [[علم]]، [[علم]] و عمل؛ [[علم]] تنها نه، [[علم]] و عمل الآن دارد از [[قم]] نشر میشود- مرکز فعالیت [[اسلامی]] است، مرکز تحرک [[اسلامی]] است. تحرک از [[قم]]، از خود [[قم]]، از طلاب [[قم]]، از علمای [[قم]]، از مدرسین [[قم]] -حفظهم اللّه- از توده [[قم]] که سربازهای [[وفادار]] به [[اسلام]] هستند، از آنجا حرکت دارد سرایت میکند به همه جا"<ref>صحیفه امام، ج۳، ص۳۳۱.</ref>. | # '''[[قم]] مهد [[علم]] و [[معنویت]] در [[آخرالزمان]] :''' در روایتی از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] شده است: {{متن حدیث|عَنِ الصَّادِقِ {{ع}} أَنَّهُ ذُكِرَ كُوفَةُ وَ قَالَ سَتَخْلُو كُوفَةُ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ يَأْرِزُ عَنْهَا الْعِلْمُ كَمَا تَأْرِزُ الْحَيَّةُ فِي جُحْرِهَا ثُمَّ يَظْهَرُ الْعِلْمُ بِبَلْدَةٍ يُقَالُ لَهَا قُمُّ وَ تَصِيرُ مَعْدِناً لِلْعِلْمِ وَ الْفَضْلِ حَتَّى لَا يَبْقَى فِي الْأَرْضِ مُسْتَضْعَفٌ فِي الدِّينِ حَتَّى الْمُخَدَّرَاتُ فِي الْحِجَالِ وَ ذَلِكَ عِنْدَ قُرْبِ ظُهُورِ قَائِمِنَا فَيَجْعَلُ اللَّهُ قُمَّ وَ أَهْلَهُ قَائِمِينَ مَقَامَ الْحُجَّةِ وَ لَوْ لَا ذَلِكَ لَسَاخَتِ الْأَرْضُ بِأَهْلِهَا وَ لَمْ يَبْقَ فِي الْأَرْضِ حُجَّةٌ فَيُفِيضُ الْعِلْمُ مِنْهُ إِلَى سَائِرِ الْبِلَادِ فِي الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ فَيَتِمُّ حُجَّةُ اللَّهِ عَلَى الْخَلْقِ حَتَّى لَا يَبْقَى أَحَدٌ عَلَى الْأَرْضِ لَمْ يَبْلُغْ إِلَيْهِ الدِّينُ وَ الْعِلْمُ ثُمَّ يَظْهَرُ الْقَائِمُ {{ع}}}}<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۷، ص۲۱۳.</ref>؛"به زودی [[کوفه]] از [[مؤمنان]] خالی و [[علم]] از آن برچیده میشود، آنچنان که مار در لانه خود پنهان گردد؛ سپس [[علم]] در سرزمینی آشکار میگردد که "[[قم]]" نام دارد. [[قم]] مرکز [[علم]] و [[فضل]] خواهد شد تا اینکه [[مستضعفین]] در [[دین]] - حتی در بین [[زنان]] خانه - باقی نماند. و آنگاه [[قائم آل محمد]] {{صل}} [[ظهور]] میفرماید".در شرح بیشتر این مطلب مناسب است که به سخن [[مقام معظم رهبری]] در اینباره اشاره کنیم که میفرمایند: "و از [[قم]] همانطوری که [[اهل بیت]] {{عم}} فرمودهاند [[علم]] نشر میشود به همه بلاد و الآن میبینیم که علمْ مرکزش [[قم]] است واز [[قم]] نشر میشود، نه [[علم]]، [[علم]] و عمل؛ [[علم]] تنها نه، [[علم]] و عمل الآن دارد از [[قم]] نشر میشود- مرکز فعالیت [[اسلامی]] است، مرکز تحرک [[اسلامی]] است. تحرک از [[قم]]، از خود [[قم]]، از طلاب [[قم]]، از علمای [[قم]]، از مدرسین [[قم]] -حفظهم اللّه- از توده [[قم]] که سربازهای [[وفادار]] به [[اسلام]] هستند، از آنجا حرکت دارد سرایت میکند به همه جا"<ref>صحیفه امام، ج۳، ص۳۳۱.</ref>. | ||
# '''در هر زمان و مکان [[منتظر فرج]] بودن: ''' از [[امام هادی]]{{ع}} [[روایت]] شده است که: "وقتی [[پرچم]] شما ([[ائمه]] که برای شما [[پرچم]] [[تقوا]] و [[دین]] است) در میان شما نبود ([[زمان غیبت]]) از زیر پاهایتان [[منتظر فرج]] باشید". [[امام هادی]]{{ع}} در معنای این [[روایت]] فرمودهاند: هر گاه که [[زمان غیبت]] فرا رسید و [[امام زمان]]{{ع}} وارد پرده [[غیب]] شدند در هر زمان و مکانی [[منتظر فرج]] باشید زیرا ممکن است در همان جایی که ایستادهاید و هنوز عبور نکردهاید، [[فرج]] و [[ظهور]] [[موعود]] اتفاق بیفتد<ref>اصول کافی، کتاب الحجه، باب فی الغیبه، ح۲۴.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} نیز در روایتی با همین مضمون فرمودهاند: "شب و روز در [[انتظار ظهور]] و [[قیام امام زمان]] باش"<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۹۵، ص۱۵۹.</ref>. این [[روایت]] تأکید میکند که نه سالی یکبار؛ نه هفتهای یکبار؛ نه روزی یکبار؛ هر لحظه و هر آن باید در [[انتظار]] آمدن [[حضرت]] باشیم. از این [[روایات]] استفاده میشود که [[انسان]] باید هر لحظه آماده [[ظهور]] باشد. همچنانکه در [[روایات]] آمده است [[ظهور امام زمان]] مانند [[شهاب ثاقب]] میماند یعنی اینکه امر [[ظهور]] غیرمنتظره است و ممکن است هر لحظه [[ظهور]] اتفاق بیفتد. {{متن حدیث|لَا يَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً}}<ref>شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، باب ۳۵، ح۶.</ref>؛ آن [[حضرت]] ناگهان و یک مرتبه [[ظهور]] میفرمایند". زیرا از آنجا که [[خداوند]] هر روز در انجام کاری است؛ هیچ کاری او را از کار دیگر باز نمیدارد. {{متن حدیث|يَا مَنْ هُوَ كُلَّ يَوْمٍ فِي شَأْنٍ يَا مَنْ لَا يَشْغَلُهُ شَأْنٌ}}<ref>دعای مشلول.</ref> یعنی شاید یک مرتبه [[اراده]] کرد که همین هفته [[امام زمان]] بیاید و [[ظهور]] کند. هیچ مشکل و مانعی برای این [[اراده]] وجود ندارد. پس باید برای [[ظهور]] ایشان لحظهشماری کرد نه اینکه صرفاً [[منتظر]] بنشینند که [[ماه]] رمضانی رخ بدهد یا [[منتظر]] بمانیم تا فلان حادثه در [[ماه رجب]] اتفاق بیفتد و [[امام زمان]] بیایند. به همین سبب فرمودهاند شب و روز در [[انتظار]] آمدن [[امام زمان]]{{ع}} باش. [[ظهور]] و [[فرج]] [[ظهور]] و [[فرج]] ناگهانی است و [[خداوند]] میتواند حتی [[نشانههای حتمی]] آن را تغییر دهد؛ زیرا [[خداوند]] به تغییر تقدیر تواناست. [[فرج امام زمان]]{{ع}} مانند [[قیامت]] ناگهانی است، ما باید هر لحظه [[منتظر فرج]] باشیم و اگر به [[دلایل]] مختلف [[فرج]] به تعویق افتاد و صدها سال طول کشید باید [[استقامت]] کنیم و [[ایمان]] و [[معرفت]] خود را از دست ندهیم و [[منتظر فرج]] باشیم و از [[رحمت]] [[خداوند]] [[ناامید]] نشویم»<ref>[[محمد علی کریمی|کریمی، محمد علی]]، [[آیا ظهور نزدیک است ۳ (کتاب)|آیا ظهور نزدیک است]]، ص ۱۱۴-۱۳۹.</ref>. | # '''در هر زمان و مکان [[منتظر فرج]] بودن: ''' از [[امام هادی]] {{ع}} [[روایت]] شده است که: "وقتی [[پرچم]] شما ([[ائمه]] که برای شما [[پرچم]] [[تقوا]] و [[دین]] است) در میان شما نبود ([[زمان غیبت]]) از زیر پاهایتان [[منتظر فرج]] باشید". [[امام هادی]] {{ع}} در معنای این [[روایت]] فرمودهاند: هر گاه که [[زمان غیبت]] فرا رسید و [[امام زمان]] {{ع}} وارد پرده [[غیب]] شدند در هر زمان و مکانی [[منتظر فرج]] باشید زیرا ممکن است در همان جایی که ایستادهاید و هنوز عبور نکردهاید، [[فرج]] و [[ظهور]] [[موعود]] اتفاق بیفتد<ref>اصول کافی، کتاب الحجه، باب فی الغیبه، ح۲۴.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} نیز در روایتی با همین مضمون فرمودهاند: "شب و روز در [[انتظار ظهور]] و [[قیام امام زمان]] باش"<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۹۵، ص۱۵۹.</ref>. این [[روایت]] تأکید میکند که نه سالی یکبار؛ نه هفتهای یکبار؛ نه روزی یکبار؛ هر لحظه و هر آن باید در [[انتظار]] آمدن [[حضرت]] باشیم. از این [[روایات]] استفاده میشود که [[انسان]] باید هر لحظه آماده [[ظهور]] باشد. همچنانکه در [[روایات]] آمده است [[ظهور امام زمان]] مانند [[شهاب ثاقب]] میماند یعنی اینکه امر [[ظهور]] غیرمنتظره است و ممکن است هر لحظه [[ظهور]] اتفاق بیفتد. {{متن حدیث|لَا يَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً}}<ref>شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، باب ۳۵، ح۶.</ref>؛ آن [[حضرت]] ناگهان و یک مرتبه [[ظهور]] میفرمایند". زیرا از آنجا که [[خداوند]] هر روز در انجام کاری است؛ هیچ کاری او را از کار دیگر باز نمیدارد. {{متن حدیث|يَا مَنْ هُوَ كُلَّ يَوْمٍ فِي شَأْنٍ يَا مَنْ لَا يَشْغَلُهُ شَأْنٌ}}<ref>دعای مشلول.</ref> یعنی شاید یک مرتبه [[اراده]] کرد که همین هفته [[امام زمان]] بیاید و [[ظهور]] کند. هیچ مشکل و مانعی برای این [[اراده]] وجود ندارد. پس باید برای [[ظهور]] ایشان لحظهشماری کرد نه اینکه صرفاً [[منتظر]] بنشینند که [[ماه]] رمضانی رخ بدهد یا [[منتظر]] بمانیم تا فلان حادثه در [[ماه رجب]] اتفاق بیفتد و [[امام زمان]] بیایند. به همین سبب فرمودهاند شب و روز در [[انتظار]] آمدن [[امام زمان]] {{ع}} باش. [[ظهور]] و [[فرج]] [[ظهور]] و [[فرج]] ناگهانی است و [[خداوند]] میتواند حتی [[نشانههای حتمی]] آن را تغییر دهد؛ زیرا [[خداوند]] به تغییر تقدیر تواناست. [[فرج امام زمان]] {{ع}} مانند [[قیامت]] ناگهانی است، ما باید هر لحظه [[منتظر فرج]] باشیم و اگر به [[دلایل]] مختلف [[فرج]] به تعویق افتاد و صدها سال طول کشید باید [[استقامت]] کنیم و [[ایمان]] و [[معرفت]] خود را از دست ندهیم و [[منتظر فرج]] باشیم و از [[رحمت]] [[خداوند]] [[ناامید]] نشویم»<ref>[[محمد علی کریمی|کریمی، محمد علی]]، [[آیا ظهور نزدیک است ۳ (کتاب)|آیا ظهور نزدیک است]]، ص ۱۱۴-۱۳۹.</ref>. | ||
}} | }} | ||