پرش به محتوا

جمع: تفاوت میان نسخه‌ها

۱٬۴۴۷ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۲
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - '-،' به '-')
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{نبوت}}
{{نبوت}}
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = جمع
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل  = [[جمع]]
| عنوان مدخل  =  
| مداخل مرتبط = [[جمع در قرآن]] - [[جمع در حدیث]]
| مداخل مرتبط =  
| پرسش مرتبط  =
| پرسش مرتبط  =
}}
}}
== مقدمه ==
جمع، متضاد [[تفرقه]] و اسمی است برای [[مزدلفه]]<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۲، ص۳۹۲.</ref>. برخی نیز، «جمع» را همان اماکن مزدلفه، [[قزح]] و مشعر دانسته<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۶۳؛ بکری، معجم ما استعجم، ج۲، ص۳۹۲.</ref>، در علت نامگذاری این مکان گفته‌اند که این مکان را از آن رو «جمع» خوانده‌اند که [[نماز]] [[مغرب]] و عشاء در آن جمع شده است (با هم خوانده می‌‌شود)<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۲، ص۳۹۲.</ref>. «جمع» را همچنین قلعه ای در [[وادی]] [[موسی]]{{ع}} در جبال [[شراة]] نزدیک الشویک گفته‌اند<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۶۳.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۸۵.</ref>
در [[قرآن کریم]] آمده است: {{متن قرآن|فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا}}<ref>«و با آن (تاختن)، در میان جمعی (از دشمنان) درآمدند،» سوره عادیات، آیه ۵.</ref>. «[[علی بن ابی طالب]]{{ع}} و [[عبدالله بن عباس]] و [[قتاده]] و ابو عالیه گفته‌اند: [[آدم]] در [[هند]] بر کوهی به نام نود فرود آورده شد که از زمین‌های سرندیب بود. [[حواء]] در [[جده]] فرود آورده شد... آدم همچنان راه پیمود تا به «جمع» رسید و در این هنگام بود که حواء به او نزدیک شد و از این رو آنجا [[مزدلفه]] (گرد آمدن گاه) خوانده شد. آن دو در «[[عرفات]]» یکدیگر را شناختند و از این رو بود که آنجا «عرفات» ([[شناخت]] گاه) خوانده شد و در «جمع» با همدگر گرد آمدند و از آن رو آنجا «جمع» (گرد آمدن گاه) خوانده شد»<ref>تاریخ کامل، عزالدین علی بن الاثیر، برگردان سید محمدحسین روحانی، ج۱، ص۴۰.</ref>.


==مقدمه==
{{متن قرآن|فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا}}<ref>«و با آن (تاختن)، در میان جمعی (از دشمنان) درآمدند،» سوره عادیات، آیه ۵.</ref>.
«[[علی بن ابی طالب]]{{ع}} و [[عبدالله بن عباس]] و [[قتاده]] و ابو عالیه گفته‌اند: او [[آدم]] در [[هند]] بر کوهی به نام نود فرود آورده شد که از زمین‌های سرندیب بود. [[حواء]] در [[جده]] فرود آورده شد... او آدم همچنان راه پیمود تا به «جمع» رسید و در این هنگام بود که حواء به او نزدیک شد و از این رو آنجا [[مزدلفه]] (گرد آمدن گاه) خوانده شد. آن دو در «[[عرفات]]» یکدیگر را شناختند و از این رو بود که آنجا «عرفات» ([[شناخت]] گاه) خوانده شد و در «جمع» با همدگر گرد آمدند و از آن رو آنجا «جمع» (گرد آمدن گاه) خوانده شد»<ref>تاریخ کامل، عزالدین علی بن الاثیر، برگردان سید محمدحسین روحانی، ج۱، ص۴۰.</ref>.
[[سیوطی]] در [[الاتقان]] آورده است: جمع: و آن مزدلفه است<ref>الاتقان، سیوطی، ص۴۵۲.</ref>. مزدلفه یعنی جای نزدیک به درگاه [[خدا]]<ref>تاریخ کامل، ص۱۱۸.</ref>. [[محمد بن کعب]] گوید: مقصود از جمع [[منی]] است<ref>ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۲۷، ص۲۳۹.</ref>.
[[سیوطی]] در [[الاتقان]] آورده است: جمع: و آن مزدلفه است<ref>الاتقان، سیوطی، ص۴۵۲.</ref>. مزدلفه یعنی جای نزدیک به درگاه [[خدا]]<ref>تاریخ کامل، ص۱۱۸.</ref>. [[محمد بن کعب]] گوید: مقصود از جمع [[منی]] است<ref>ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۲۷، ص۲۳۹.</ref>.


[[حجاج]] در راه بازگشت از عرفات به سوی [[مکه]]، از وادی مأزمین می‌گذرند که میان دو [[کوه]] است. «مأزم» به معنای راه تنگ و به عبارت دیگر، تنگه است، این اشاره به دو راه رفت و برگشت تنگ این ناحیه دارد. [[حاجی]] با عبور از این وادی، به مزدلفه یا [[سرزمین]] [[مشعرالحرام]] می‌رسد.
[[حجاج]] در راه بازگشت از عرفات به سوی [[مکه]]، از وادی مأزمین می‌گذرند که میان دو [[کوه]] است. «مأزم» به معنای راه تنگ و به عبارت دیگر، تنگه است، این اشاره به دو راه رفت و برگشت تنگ این ناحیه دارد. [[حاجی]] با عبور از این وادی، به مزدلفه یا [[سرزمین]] [[مشعرالحرام]] می‌رسد.
نامگذاری این نقطه به مزدلفه، یعنی محل ازدحام [[مردم]]، به دلیل [[اجتماع]] تمامی حجاج در شب دهم [[ذی حجه]] در آنجاست<ref>رسول جعفریان، آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۳۳.</ref>. «حجاج باید بعد از غروب [[شرعی]] [[روز عرفه]]؛ یعنی پس از پایان وقوف اختیاری در عرفات، به این سمت حرکت کنند تا از آن هنگام تا [[طلوع]] [[آفتاب]] [[روز دهم ذی حجه]]- همان [[روز]] - [[اعمال]] مخصوص این مکان را انجام دهند. وقوف در این مدت از ارکان [[حج]] است<ref>اصغر قائدان، تاریخ و آثار اسلامی مکه مکرمه و مدینه منوره، ص۱۵۱.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۴۱۸.</ref>
 
نامگذاری این نقطه به مزدلفه، یعنی محل ازدحام [[مردم]]، به دلیل [[اجتماع]] تمامی حجاج در شب دهم [[ذی حجه]] در آنجاست<ref>رسول جعفریان، آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۳۳.</ref>. «حجاج باید بعد از غروب [[شرعی]] [[روز عرفه]]؛ یعنی پس از پایان وقوف اختیاری در عرفات، به این سمت حرکت کنند تا از آن هنگام تا [[طلوع]] [[آفتاب]] [[روز دهم ذی حجه]] ـ همان [[روز]] ـ [[اعمال]] مخصوص این مکان را انجام دهند. وقوف در این مدت از ارکان [[حج]] است<ref>اصغر قائدان، تاریخ و آثار اسلامی مکه مکرمه و مدینه منوره، ص۱۵۱.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۴۱۸.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010430.jpg|22px]] [[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]
# [[پرونده:IM010430.jpg|22px]] [[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]
# [[پرونده:IM010527.jpg|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


۱۳۱٬۴۸۹

ویرایش