مقدمات قیام و ظهور چیستند؟ (پرسش): تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - '-،' به '-'
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
جز (جایگزینی متن - '-،' به '-') |
||
| خط ۱۰۹: | خط ۱۰۹: | ||
* '''[[خضوع]] و [[طاعت]] و [[بندگی]] ایشان با سایر صفات''': [[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "برای آن [[حضرت]] مردانی است که گویا دلهای ایشان [[پارههای آهن]] است، هیچگاه در آن [[دلها]] شکی در [[ذات خدا]] نیامده و مخلوط به [[شک]] نگشته، از سنگ محکمتر و سختتر هستند، اگر بر کوهها حمله کنند کوهها را از بین ببرند، با رایات خود به هیچ شهری رو نیاورند مگر اینکه او را خراب کنند، گویا بر اسبهای ایشان عقاب سوار است پس خود را بر زین اسب [[امام]] {{ع}} میمالند و به این عمل [[تبرک]] میجویند و بر گرد او احاطه میکنند و بر اطراف او میچرخند تا او را به [[جان]] خود در [[جنگها]] حفظ کنند و آنچه او [[اراده]] کند پیش دستی کنند و به او وانگذارند، و مراد او را [[کفایت]] کنند. در میان ایشان مردانی است که شب را نمیخوابند، ایشان را در نمازشان ناله و زمزمه است مانند آواز [[زنبور عسل]] در کندوی خود، شبها را بر روی پاهای خود به [[عبادت]] میگذرانند و صبح میکنند بر بالای اسبان، در شبها چون راهب هستند و در روزها چون شیر، در [[مقام]] [[اطاعت]] و [[فرمانبری]] از [[امام]] {{ع}}، مطیعتر از کنیز برای آقای خود. | * '''[[خضوع]] و [[طاعت]] و [[بندگی]] ایشان با سایر صفات''': [[حضرت صادق]] {{ع}} فرمود: "برای آن [[حضرت]] مردانی است که گویا دلهای ایشان [[پارههای آهن]] است، هیچگاه در آن [[دلها]] شکی در [[ذات خدا]] نیامده و مخلوط به [[شک]] نگشته، از سنگ محکمتر و سختتر هستند، اگر بر کوهها حمله کنند کوهها را از بین ببرند، با رایات خود به هیچ شهری رو نیاورند مگر اینکه او را خراب کنند، گویا بر اسبهای ایشان عقاب سوار است پس خود را بر زین اسب [[امام]] {{ع}} میمالند و به این عمل [[تبرک]] میجویند و بر گرد او احاطه میکنند و بر اطراف او میچرخند تا او را به [[جان]] خود در [[جنگها]] حفظ کنند و آنچه او [[اراده]] کند پیش دستی کنند و به او وانگذارند، و مراد او را [[کفایت]] کنند. در میان ایشان مردانی است که شب را نمیخوابند، ایشان را در نمازشان ناله و زمزمه است مانند آواز [[زنبور عسل]] در کندوی خود، شبها را بر روی پاهای خود به [[عبادت]] میگذرانند و صبح میکنند بر بالای اسبان، در شبها چون راهب هستند و در روزها چون شیر، در [[مقام]] [[اطاعت]] و [[فرمانبری]] از [[امام]] {{ع}}، مطیعتر از کنیز برای آقای خود. | ||
دلهای ایشان مانند چراغ، گویا آن [[دلها]] قندیلهایی است از روشنی و مع ذلک ایشان از [[خشیت]] [[خدا]] در [[بیم]] و ترسند و در [[دعا]] درخواست [[شهادت]] میکنند و تمنا میکنند که در [[راه خدا]] کشته شوند، شعار ایشان {{عربی|""یا لثارات الحسین""}} است (ای خونخواهان [[حسین]]) هرگاه به راه افتند [[رعب]] در جلو ایشان بهقدر مسیر یک ماه حرکت کند، [[خداوند]]، [[امام]] را به ایشان [[نصرت]] خواهد کرد"<ref>الزام الناصب، ج ۲، ۲۹۶.</ref>. و نیز آن [[حضرت]] فرمود: "گویا نظر میکنم به [[قائم]] و [[اصحاب]] او در [[نجف]]، [[اصحاب]] او در برابر او چنان به حال [[خضوع]] و سکوتند که گویا مرغ بر سر ایشان نشسته، میبینم که زاد و توشههاشان تمام گشته و جامههاشان کهنه شده، اثر [[سجود]] بر پیشانیهاشان ظاهر است، در روز چون شیرند و در شب چون راهب، گویا دلهای ایشان پاره آهن است، به هر مردی از ایشان قوت [[چهل]] مرد داده میشود، هیچ فردی از ایشان نمیکشد مگر [[کافر]] یا [[منافق]] را، [[خداوند]] در کتاب خود ایشان را به "توسم" وصف کرده فرموده: {{متن قرآن|إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِينَ}}<ref>- | دلهای ایشان مانند چراغ، گویا آن [[دلها]] قندیلهایی است از روشنی و مع ذلک ایشان از [[خشیت]] [[خدا]] در [[بیم]] و ترسند و در [[دعا]] درخواست [[شهادت]] میکنند و تمنا میکنند که در [[راه خدا]] کشته شوند، شعار ایشان {{عربی|""یا لثارات الحسین""}} است (ای خونخواهان [[حسین]]) هرگاه به راه افتند [[رعب]] در جلو ایشان بهقدر مسیر یک ماه حرکت کند، [[خداوند]]، [[امام]] را به ایشان [[نصرت]] خواهد کرد"<ref>الزام الناصب، ج ۲، ۲۹۶.</ref>. و نیز آن [[حضرت]] فرمود: "گویا نظر میکنم به [[قائم]] و [[اصحاب]] او در [[نجف]]، [[اصحاب]] او در برابر او چنان به حال [[خضوع]] و سکوتند که گویا مرغ بر سر ایشان نشسته، میبینم که زاد و توشههاشان تمام گشته و جامههاشان کهنه شده، اثر [[سجود]] بر پیشانیهاشان ظاهر است، در روز چون شیرند و در شب چون راهب، گویا دلهای ایشان پاره آهن است، به هر مردی از ایشان قوت [[چهل]] مرد داده میشود، هیچ فردی از ایشان نمیکشد مگر [[کافر]] یا [[منافق]] را، [[خداوند]] در کتاب خود ایشان را به "توسم" وصف کرده فرموده: {{متن قرآن|إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِينَ}}<ref>- حجر، ۷۵.</ref> یعنی ایشان اهل تفرس و [[صاحب]] فراستند، (پس به فراست خود [[مؤمن]] را از [[مشرک]] و [[منافق]] میشناسند، پس نمیکشند مگر [[مشرکان]] [[منافق]] را)"<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۳۸۶، ح ۲۰۲.</ref>. | ||
[[حضرت باقر]] {{ع}} فرمود: "آن [[حضرت]] [[سیصد و سیزده]] تن را به آفاق [[زمین]] میفرستد و دست بر پشت و سینههای ایشان میکشد پس در هیچ قضاوتی عاجز نمیمانند"<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۳۴۵، ح ۹۱.</ref>. | [[حضرت باقر]] {{ع}} فرمود: "آن [[حضرت]] [[سیصد و سیزده]] تن را به آفاق [[زمین]] میفرستد و دست بر پشت و سینههای ایشان میکشد پس در هیچ قضاوتی عاجز نمیمانند"<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ۳۴۵، ح ۹۱.</ref>. | ||