بنی‌مطلب: تفاوت میان نسخه‌ها

از واکنش آنها درباره [[دعوت پیامبر]] {{صل}} در سال‌های نخستین گزارشی در دست نیست. در [[یوم الدار]] هنگام [[دعوت]] [[خویشاوندان]] (سوم [[بعثت]]) که با [[نزول آیه]] {{متن قرآن|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}<ref>«و نزدیک‌ترین خویشاوندانت را بیم ده!» سوره شعراء، آیه ۲۱۴.</ref> انجام شد، [[پیامبر]] {{صل}} از آنها نیز دعوت نمود<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۱۳۶-۱۳۷؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۶۲؛ الکامل، ج۲، ص۶۰.</ref>؛ اما آنها همانند دیگر مدعوین، از [[پذیرش]] [[سخن]] [[رسول خدا]] خودداری کردند.<ref>جامع البیان، ج۱۹، ص۷۶؛ نمونه، ج۱۵، ص۳۶۸.</ref>به‌رغم چنین موضعی، مطلبیان به سبب هم‌پیمانی و [[خویشاوندی]] با [[بنی‌هاشم]]، در [[حمایت از پیامبر]] {{صل}} همراه [[ابوطالب]] بودند<ref>الطبقات، ج۱، ص۱۴۸؛ سبل الهدی، ج۱۰، ص۵۸-۵۹.</ref>و در [[محاصره]] بنی‌هاشم در [[شعب ابی‌طالب]] (هفتم تا دهم بعثت) با آنها [[همراهی]] نمودند.<ref>الطبقات، ج۱، ص۱۶۳؛ تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۳۱؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۲۶۹-۲۷۰.</ref>برخی از آنان در این دوره همانند بنی‌هاشم برای [[حفظ]] پیامبر {{صل}} به [[دستور]] ابوطالب در جای او می‌خوابیدند.<ref>عیون الاثر، ج۱، ص۱۴۸؛ سبل الهدی، ج۲، ص۳۷۸.</ref> پس از [[هجرت پیامبر]]، برخی از بنی‌مطلب چون [[حارث]] و فرزندانش، عُبیده، طُفیل، حُصین و نیز [[مِسطَح بن اثاثة بن مطلب]] که پیشتر [[مسلمان]] شده بودند، به [[مدینه]] [[هجرت]] کردند.<ref>الطبقات، ج۳، ص۳۷؛ انساب الاشراف، ج۹، ص۳۸۹-۳۹۰؛ الاستیعاب، ج۲، ص۷۵۷.</ref>