محمد بن احمد کاتب: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ابوبکر محمد بن احمد بن محمد بن عبدالله کاتب بغدادی ابن ابی‌ثلج]] در سال ۲۳۸ هجری به [[دنیا]] آمد و نزد جدش محمد، [[عمر بن شبه]]، [[محمد بن حماد مقری]]، [[قاسم بن محمد مروزی]] [[علم حدیث]] را فرا گرفت. <ref>تاریخ بغداد، ج ۱، ص۳۳۸.</ref> [[شیخ طوسی]] او را در ردیف کسانی آورده که روایتی از [[امامان]]{{عم}} ندارند. <ref>رجال (الطوسی)، ص۵۰۲ و ۵۱۳.</ref> [[علمای رجال]]، او را محدثی [[ثقه]]، [[کثیرالحدیث]] و از بزرگان [[شیعه]] دانسته‌اند. <ref>رجال (النجاشی)، ج ۲، ص۲۹۹.</ref> الندیم او را [[فاضل]]، [[دیندار]] و [[پرهیزکار]] دانسته؛ ولی درباره مذهبش می‌‌گوید شیعه بودن او [[غلبه]] داشت. <ref>الفهرست (الندیم)، ص۲۸۹.</ref> کسانی چون [[ابوالحسن دارقطنی]]، [[ابوحفص بن شاهین]] و [[یوسف بن عمر قواس]] از ابوبکر [[روایت]] کرده‌اند. <ref>تاریخ بغداد، ج ۱، ص۳۳۸.</ref> وی در سال ۳۲۵ هجری از دنیا رفت. <ref>معجم المؤلفین، ج ۹، ص۹.</ref> آثار او عبارت‌اند از: السنن والآداب علی مذاهب العامه، فضایل الصحابه، الاختیار من الاسانید، <ref>الفهرست (الندیم)، ص۲۸۹.</ref> البشری والزلفی فی فضایل الشیعه، تاریخ الائمه{{عم}}، اخبار النساء الممدوحات، اخبار فاطمه و حسن و حسین{{عم}} و اسماء امیرالمؤمنین{{ع}} فی کتاب اللّه که ابوبکر دوری از همه این کتاب‌ها روایت کرده است<ref>الفهرست (الطوسی)، ص۱۵۱.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۲، ص۴۲۴.</ref>