شمر بن ذی الجوشن: تفاوت میان نسخه‌ها

شمر فرزند شرحبیل (معروف به ذی الجوشن) و با کنیۀ "[[ابو السابغه]]" از [[قبیله عامر ضبائی]] ([[بنی کلاب]]) و از رؤسای [[هوازن]] و مردی [[شجاع]] بود که در [[جنگ صفین]] هم در [[لشکر امیر المؤمنین]] {{ع}} بود<ref>وقعة صفین، ص۲۶۷ و تاریخ طبری، ج۵، ص۲۸.</ref>، سپس ساکن [[کوفه]] شد و به [[روایت]] [[حدیث]] پرداخت. اما مع الأسف خیلی زود از [[ولایت امیرالمؤمنین]] {{ع}} خارج شد و از [[دشمنان خاندان پیامبر]] {{صل}} گردید. او در جریان دست‌گیری [[حجر بن عدی]] در سال ۵۱ هجری جزء کسانی بود که به [[دروغ]] [[شهادت]] داد که [[حجر بن عدی]]، [[کافر]] و [[مرتد]] شده و [[شهر]] را به [[آشوب]] کشیده است که نتیجه همین شهادت‌های ناحق او و دیگر سران بی‌تقوای [[کوفی]] سبب [[قتل]] [[حجر بن عدی]] و یارانش در [[مرج عذراء]] شد<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۲۷۰.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۷۳۵-۷۳۷؛ [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۷۸.</ref>