آیه خیر البریة: تفاوت میان نسخه‌ها

| مداخل مرتبط = [[آیه خیر البریة در تفسیر و علوم قرآنی]] - [[آیه خیر البریة در کلام اسلامی]]

متن آیه: {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُوْلَئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ}}<ref>بی‌گمان آنانکه ایمان آورده‌اند و کردارهایی شایسته کرده‌اند، بهترین آفریدگانند؛ سوره بینه، آیه ۷.</ref>.

این [[آیه]] در [[شأن]] [[حضرت علی بن ابی‌طالب]] {{ع}} نازل شده است. از [[جابر بن عبدالله انصاری]] [[نقل]] کرده‌اند که گفته است: روزی با [[پیامبر]] {{صل}} کنار [[کعبه]] نشسته بودیم که [[علی]] {{ع}} پیش ما آمد. چون چشم [[پیامبر]] {{صل}} به وی افتاد، فرمود: "برادرم آمد!" آن گاه رو به سوی [[کعبه]] کرد و فرمود: "به خدای این خانه [[سوگند]] که این مرد پیش از همه شما به [[خدا]] [[ایمان]] آورده و بیش از همه شما [[خدا]] را [[فرمان]] بُرده است و از همه شما به [[پیمان الهی]] وفادارتر است و بیش از شما به [[حکم خدا]] [[داوری]] کرده است و در تقسیم [[بیت المال]] دادگرتر است و در [[رفتار]] با رعیت بهتر است و مقامش والاتر است". در این هنگام بود که آیه‌ {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ...}} نازل شد و از آن پس هر گاه [[علی]] می‌آمد، [[اصحاب پیامبر]] {{صل}} می‌گفتند: "بهترین آفریده خدا پس از [[پیامبر]] آمد!"<ref>شواهد التنزیل‌، ۲/ ۴۶۷؛ نمونه بینات در شأن نزول آیات، ۸۷۴؛ تفسیر نمونه‌، ۲۷/ ۲۱۰.</ref>. روایاتی فراوان از [[شیعه]] و [[سنی]] [[نقل]] است که بنابر آنها مراد از "هُم خیر البریه" [[علی]] {{ع}} و [[پیروان]] او است<ref>تفسیر نمونه‌، ۲۷/ ۲۱۰.</ref>.

[[مقاتل بن سلیمان]] از [[ابن عباس]] [[روایت]] کرده است که این [[آیه]] در شأن [[امام علی]] {{ع}} و [[اهل بیت]] {{ع}} او نازل شده است<ref>مجمع البیان‌، ۱۰/ ۵۲۴.</ref>. در روایتی از [[ابوبرزه]] [[نقل]] است که چون [[پیامبر اسلام]] {{صل}} این [[آیه]] را قرائت کرد، فرمود: "[[یا علی]]! آنان، تو و شیعیانت هستید و [[وعده]] من و شما، [[حوض کوثر]]!"<ref>شواهد التنزیل‌، ۲/ ۴۶۱.</ref> با بررسی این [[آیه]] و احادیثی که آن را [[تفسیر]] کرده‌اند، بر می‌آید که [[خداوند]] و [[پیامبر]] گرامی‌اش {{صل}}، شایسته‌ترین کس به [[خلافت]] را معرفی کرده‌اند تا [[امامت]] و [[هدایت]] [[امت]] به دست شایستگان افتد و [[مسلمانان]] از [[گمراهی]] و حیرانی در [[امان]] مانند. نیز از این [[روایات]] می‌توان فهمید که اصطلاح "[[شیعه]]" در عصر پیامبر {{صل}} و به دست ایشان پدید آمده و میان [[مسلمانان]] رواج یافته است<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص۴۸ ـ ۴۹.</ref>.